Fotografie: Paulien van Beusekom
Afgelopen week zijn we voor het eerst met Rosie naar de tandarts geweest. Het consultatiebureau had ons geadviseerd om direct na het doorkomen van het eerste tandje een bezoek te brengen. Dat advies hebben we losjes opgevolgd. Lees: we zijn anderhalf jaar later gegaan.
Ik had voorzichtig rekening gehouden met het feit dat ik die middag gearresteerd kon worden door de tandarts of het naastgelegen consultatiebureau, omdat mijn dochter inmiddels al een heel gebit had. Het tegenovergestelde bleek het geval: de tandarts noemde het bezoek met onze bijna tweejarige ‘aan de vroege kant’. Hij legde uit dat hij zelf een andere maatstaf hanteert: kinderen hoefden volgens hem pas te komen als ze hem -de tandarts zelf dus- de volgende keer zouden kunnen herinneren. Dan pas had het volgens hem zin om kinderen te laten wennen aan tandartsbezoeken.
Ik vind dat vrij ingewikkeld. Hoe moet ik nou weten of mijn kind deze in witte jas gehulde kale knakker gaat onthouden? Er is doorgaans geen peil te trekken op haar geheugen. Zet haar voor een bord spinazie, waar ze drie dagen eerder nog op reageerde alsof het ‘t lekkerste was dat ze ooit had gegeten, en ze vindt het plots het goorste op aarde. Maar ze hoeft slechts de eerste deun van Nijntje Pluis’ begintune te horen en ze roept ‘O, NIJNIE!’ Behoorlijk onvoorspelbaar dus, dat bijna tweejarige brein.
Toch acht ik de kans groot dat ze de tandarts wel gaat onthouden. Hij heeft haar namelijk een cadeautje gegeven. Oude mannen die cadeaus geven, maken wel vaker een onuitwisbare indruk op haar. Zo heeft ze het nog bijna dagelijks over Sinterklaas.
De tandarts legde ons uit dat de eerste afspraken met een klein kind vooral draaien om voorlichting aan de ouders. Zo werden wij stevig aan de tand gevoeld (no pun intended) over hoe goed wij de tanden van ons kind poetsen en hoeveel suiker wij haar geven. Ik weet niet wat het is met tandartsen, maar ze brengen me altijd heel erg in de verleiding om te liegen. Terwijl ik doorgaans toch een vrij eerlijk mens ben. Zo heb ik dit keer ook weer met een stalen gezicht gezegd dat ik elke dag flos, terwijl ik niet eens flosdraad in huis heb. De dag dat ik niet meer lieg tegen de tandarts, is de dag dat ik eindelijk echt volwassen ben geworden.
Nu krijgt Rosie nauwelijks suiker van ons en doen we ons uiterste best om haar tandjes goed te poetsen. Enorm liegen was dus niet nodig. Toch was de tandarts streng. “Kinderen hebben niks te willen”, zei hij over het feit dat onze dochter weleens tegenstribbelt. Vervolgens demonstreerde hij een aantal houdgrepen waarin we ons kind konden nemen. Zo poetst hij de tanden van zijn eigen kind altijd terwijl hij het kinderhoofd in kwestie tussen zijn bovenbenen klemt. We hebben dit advies losjes opgevolgd. Lees: er is nog geen houdgreep uitgevoerd. Al zal ik daar de volgende keer waarschijnlijk over liegen.
Tara (30) is moeder van dochtertje Rosie (1). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap’ is nu te pre-orderen via Uitgeverijseptember.nl.
Nog vóór je kind de deur uit stapt, is de emotionele “basislijn” voor de dag vaak al bepaald. Niet door een strak schema of een perfect afgevinkte routine, maar door iets anders: hoe veilig en verbonden je kind zich bij jou voelt.
December is al duur genoeg met cadeautjes en extravagante diners. Het laatste waar je je druk om wilt maken, is de kerstboom.
Er is zo’n opvoedwijsheid die hardnekkig blijft hangen: zoals je een kind aanspreekt, zo gaat het zich ook gedragen. Geef je vertrouwen, dan groeit het. Praat je alsof het kind iets kan, dan gaat het eerder proberen om inderdaad “dat kind” te zijn.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week vraagt Mariët (34) zich af of het online verlanglijstje voor haar dochter eigenlijk wel zin heeft.
Sommige kinderen hebben een aangeboren talent voor drama en overdrijven. En volgens de sterren is dat geen toeval.
Sinterklaas is een gezellig kinderfeest, maar kan ook voor veel spanning zorgen. Bij Jikke (34) thuis zorgde de sinterklaassurprises dit jaar voor een portie kinderlijke wraak.