Beeld: Mandy Brander
Simone verwondert zich over kleine dingen in het leven, die ze koppelt aan grotere dingen. Soms alledaagse dingen, zoals vakantieliefdes van haar kinderen. Soms dingen die spelen in de maatschappij, zoals kinderen die het land uit worden gezet. Ze werkt als journalist, tekstschrijver en fotograaf. Ze woont samen met L. en hun twee zonen van 9 en 7.
We zijn er weer aan begonnen. Het schooljaar. De sleur. Ja, die twee dingen – schooljaar en sleur – staan redelijk gelijk aan elkaar, als je het mij vraagt.
De summum van sleur: lunch- en fruitbakjes maken. Ik zie mezelf weer vijf ochtenden in de week aan het aanrecht in de keuken staan. Boterhammen smeren en appels schillen. Vier bakjes op een rij, twee kleine en twee grote. Twee appels uit de koelkast pakken, wassen onder de kraan, in partjes snijden met het Opinel-mes en in de kleine bakjes doen. Het ene bakje is net te klein, dus dat is soms aandrukken. Of toch nog één partje in tweeën snijden, dan passen de appelstukjes precies als een puzzel in het bakje.
Vervolgens: zes boterhammen uit de diepvries halen, ontdooien in de magnetron. Daarna begint het beleggen. Dat is inmiddels zo’n op maat afgestemde bezigheid geworden, dat de man er niet meer aan begint. Die brandt zijn vingers er niet meer aan.
Daar komt ie.
Die kaas is tricky. We hebben namelijk (tot grote ergernis van de man) een uitgebreid kaasassortiment in de koelkast liggen. Belegen kaas van de supermarkt, geitenkaas van de kaaswinkel en een oude snijdbare kaas. Die laatste noemen we ook wel oma-kaas. En dan heb ik het nog niet over de strooikaas, feta, mozzarella en burrata. Ik houd gewoon van kaas. En ik vind het gewoon te gezellig om met de kinderen naar de markt of kaaswinkel te gaan, kaasjes te proeven en die dan mee naar huis te nemen. Om in het weekend te genieten van croissantjes uit de oven met lekkere kaas. Of een kaasplankje bij de borrel. Juist om die sleur te doorbreken, hè.
Nou probeer ik zoveel mogelijk de supermarktkaas te slijten aan de jongste als hij naar school gaat. Het prijsverschil is namelijk aanzienlijk en het kan niet elke dag feest zijn. Maar dat dien ik ongezien te doen. Want als hij weet heeft van een andere kaas, wordt er stennis geschopt, en niet zo’n beetje ook. Er zijn weleens dagen geweest dat ik de plakken supermarktkaas van z’n boterham heb moeten afhalen om er vervolgens plakken oma-kaas op te doen. Tot grote ergernis van de man, en de opvoedmaffia heeft hier vast ook een mening over, maar ik ben nou eenmaal meer van het type ‘niet op elke slak zout leggen’. Al helemaal in de vroege ochtend wanneer er een race tegen de klok wordt gevoerd.
Natuurlijk zijn er alternatieven voor dit repeterende patroon van lunch- en fruitbakjes prepareren inclusief bijbehorende discussies. De kinderen zelf hun lunch laten maken bijvoorbeeld. Proberen we soms, maar dat kost doorgaans meer tijd dan het oplevert. En dan heb ik het nog niet over de zooi die je vervolgens staat op te ruimen. Laatst sprak ik iemand die op zondagavond alle boterhammen voor de hele week smeert en invriest. Dertig (!) boterhammen in één keer. Ik vind dat persoonlijk ook vrij ver gaan.
Ik probeer dit summum van de sleur dus maar gewoon te accepteren. En af en toe koop ik een lekker kaasje dat ik achterin de koelkast verstop. Die eet ik dan als second breakfast, wanneer de kinderen op school zijn natuurlijk.
Meer lezen van Simone? Je vindt haar andere columns hier.
Op sociale media lijkt het leven soms een stuk vrolijker dan het achter de schermen werkelijk is. Een filmpje met een glimlach zegt tenslotte weinig over wat iemand op datzelfde moment meemaakt.
Even snel de vriezer opentrekken voor iets lekkers bij het avondeten? Dan is het misschien verstandig om eerst te kijken wat er precies in je vriesvak ligt.
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Begin jaren 2000 maakt Nederland kennis met Tooske Ragas (51) als presentatrice van Idols. Niet veel later vindt ze de liefde bij zanger Bastiaan Ragas, wordt ze bonusmoeder en krijgt ze drie dochters. Maar naast alle hoogtepunten maakt ze ook ingrijpende momenten mee.
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
Wie vroeger zwijmelde bij de Twilight-films en een zwak had voor Jacob Black, heeft er een reden bij om Taylor Lautner in de gaten te houden. De acteur, die van menig kijker een crush was, is namelijk vader geworden.
