Laurie (37) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (6) en Otis (2). Sinds dit jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Lees verder onder de advertentie
Vaiana 2
Afgelopen weekend besloot ik mijn innerlijke kind te omarmen (en tegelijk mijn oudste zoon blij te maken) door met hem naar Vaiana 2 te gaan. Of Moana, zoals ze eigenlijk heet. Waarom is dit eigenlijk aangepast voor de Nederlandse versie? Moana is prima uit te spreken in het Nederlands en betreft een vergelijkbare ingewikkelde klinkercombinatie, die überhaupt in de Nederlandse taal niet veel voorkomt. Sterker nog, bij Vaiana hebben de Nederlandse makers het eigenlijk alleen maar ingewikkelder gemaakt door de a-i-a combo. Moowaanaa is toch echt veel eenvoudiger uit te spreken?
Lees verder onder de advertentie
Goed sorry, ik dwaal af. De originele Vaiana had ik destijds met veel plezier gekeken – de kleurrijke oceaan, de energieke liedjes, en de zelfontdekking van een moedige jonge vrouw. Maar, na jaren van Disney-sequels, had ik mijn twijfels. Zou dit vervolg een grandioze terugkeer naar de Polynesische eilanden zijn, of een slimme marketingzet om ons te laten betalen voor iets dat we eigenlijk al gezien hadden?
Popcorn met smerige poeders
We gingen naar de bioscoop, hand in hand, klaar voor avontuur en zoute popcorn. Het was stervensdruk. Heel Kaapstad deed kerstinkopen in het overdekte winkelcentrum waar de bioscoop zich bevond en alle kinderen waren duidelijk omgekocht met een bioscoopbezoekje halverwege. Mijn zoon maakte zich zorgen of we nog wel op tijd zouden komen. Hij hoopte op leuke voorfilmpjes en was bang dat de popcorn op zou zijn. De onrust nam toe toen de vrouw achter de balie ons ophield doordat ze ineens ingewikkeld kwesties aan me voor ging leggen over de popcorn. Popcorn is een vrij simpele snack. Je eet het zoet of zout. Punt. Hier niet. Hier kwam de popcorn met een scala aan smerige poedertjes. Ik moest kiezen uit een poedertje met het extract van iets met ui en knoflook, barbecuesaus, boter (in poedervorm, braak), of bieslook en zure room. Het klonk allemaal ranzig.
Lees verder onder de advertentie
Terwijl mijn zoon aan mijn arm aan het trekken was, probeerde ik duidelijk te maken aan de beste dame dat ik gewoon popcorn wilde met zout. Meer niet. Dat was ingewikkeld maar het kon wel. Ergens verderop stond het zout, dat mocht ik er dan zelf op strooien zei ze. Tot irritatie van mijn zoon moesten we dus voordat we de zaal konden betreden op zoek naar het zoutvaatje. Die bleek na lang zoeken opgesteld naast de suikerzakjes en het melkpoeder voor in de koffie. Een vergissing is snel gemaakt zou je denken. In gedachten verkneukelde ik me al over de proestende ouders die tijdens de film hun zoute espresso vakkundige probeerden uit te spugen.
Terug in Vaiana’s wereld
Eindelijk zaten we. Met zoute popcorn. De film begon en meteen kwam de oceaan tot leven. De animaties waren prachtig, de liedjes pakten, en ik moet toegeven: het voelde goed om terug te zijn in Vaiana’s wereld. Tot vreugde van mijn zoon was de verstandelijk beperkte haan ook weer aanwezig. En ja hoor, halverwege kwam favoriet Dwayne Johnson (wat een stem) in het voorkomen van Maui ook weer om de hoek kijken. De arrogante halfgod met het ego van een Instagram-influencer. Dat mijn zoon duidelijk de humor van zijn vader heeft bleek wel weer toen hij helemaal in een scheur lag om Maui’s eigenwijze, tot leven komende, tattoo die herhaaldelijk in zijn tepel kneep (als je de film niet gezien heb klinkt dit maf).
Lees verder onder de advertentie
Een avontuur met moed en zelfontdekking
Het concept van moed en zelfontdekking werd weer duidelijk aangestipt als hoofdthema van de film. Misschien een beetje veel van hetzelfde…maar who cares. Dit was een film voor de jonge, onbevangen kijker die zich geen zorgen maakt over plotwendingen of diepgang. En eerlijk gezegd, was dat een verfrissend inzicht. Toen de film afgelopen was applaudisseerde het publiek. Zo gezellig vind ik dat altijd. Net als het applaus wanneer een vliegtuig veilig is geland. Dat nooit iemand applaudisseert voor een buschauffeur wanneer die zijn enorme gevaarte netjes voor de halte tot stilstand heeft gebracht vind ik dan ook onbegrijpelijk, maar dat terzijde.
Lees verder onder de advertentie
Vaiana 2 was wellicht op sommige fronten een beetje veel van hetzelfde, maar anderzijds precies wat we nodig hebben: een beetje onschuldige magie, een hoop catchy nummertjes en een klein beetje Maui-humor. Wat wil je nog meer? Ohja, de stem van Dwayne Johnson natuurlijk.
Al jaren is de time-out het go-to trucje van veel ouders. Kind boos? Stuur ze weg, laat ze afkoelen en haal ze daarna weer terug. Maar vaak werkt het averechts, zeggen onderzoekers. Kinderen voelen zich er alleen maar rotter door. Alsof ze gestraft worden voor emoties waar ze zelf geen controle over hebben.
Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
Kleinkinderen zijn vaak dol op hun opa en oma (mede door de liefde, aandacht en cadeautjes). Volgens life coach Susan Allan kan hun aanwezigheid ook een enorme opluchting voor ouders zelf zijn. Vooral omdat het bij hen draait om er zijn voor steun en warmte, zonder regels te buigen of tegen de ouders in te […]
Tweeduizend euro per week neertellen voor een vakantiehuisje? Dana niet gezien. Al jaren ruilt ze met een ander gezin van huis, zodat ze hun geld aan leuke dingen kunnen besteden én drie keer per jaar op reis kunnen. Ook zonder geldboom in de tuin.
Oudste kind zijn betekent dat je het proefkonijn bent. En ja, soms is het echt zwaar om de eerste te zijn, want af en toe wil je gewoon al die verantwoordelijkheden die bij die titel horen in de prullenbak gooien. Toch blijkt uit onderzoek dat het uiteindelijk best wat oplevert.
We kennen haar allemaal: de moeder die, terwijl jij nog druk staat te kletsen over traktaties en Cito-scores, al half in de auto zit. Niet omdat ze onvriendelijk is, maar omdat het schoolplein gewoon niet haar natuurlijke habitat is. En geloof ons: haar sterrenbeeld verraadt alles.