Beeld: Eigen beeld
Laurie (37) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (6) en Otis (2). Sinds dit jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
De magie van het Sinterklaasfeest vond ook zijn weg naar Kaapstad. Niet middels een stomende pakjesboot, maar via een tropische speedboot. En dan niet op het water, maar gewoon op een trailer achter een 4×4 Landrover. Echt op z’n Zuid-Afrikaans dus. Een (behoorlijke) veelvoud aan Nederlandse kinderen verzamelde zich vooraan om een blik van dit spectaculaire tafereel op te kunnen vangen. Achterin stonden de ouders met een pilsje in de zon een lauwe kroket weg te werken van de Hollandse kraam. Overal was aan gedacht.
Enkele weken van tevoren begon onze oudste zoon zijn twijfels rondom het Sinterklaasfeest uit te spreken. Hij vond het ineens toch allemaal maar een beetje apart. Zo’n stokoude vent die nooit doodgaat, huizen met veel te krappe schoorstenen waar geen mens doorheen kan en pieten en ‘hulpsinten’ die zich zogenaamd over de gehele wereld verspreiden om alle elders wonende Nederlandse kinderen van cadeaus te voorzien. Wanneer je bijna zeven bent ga je ineens nadenken over de logica der dingen, en als je het Sinterklaasfeest vanuit logica gaat benaderen dan loop je al gauw vast.
‘Mam’, vroeg hij zich laatst ineens hardop af, ‘ik vind het toch apart dat Sinterklaas geld heeft voor zoveel cadeaus’. Toen viel het even stil. ‘Eigenlijk denk ik dat het misschien allemaal wel helemaal niet klopt’ zei hij vervolgens, al zag ik hem zelf schrikken van het überhaupt opperen van een leugen van dit formaat. Ik stelde me, zoals wel vaker, zeer neutraal op in dit soort kwesties. Ik ontkracht, nog beaam. Hierdoor blijft de waarheid ergens in het midden hangen. Zeer effectief toepasbaar op vele situaties. Je zegt dan niet veel meer dan ‘Oh?’ en houd dan je mond. Vooral dat laatste is belangrijk.
‘Wanneer je bijna 7 bent ga je nadenken over de logica der dingen, en als je Sinterklaas vanuit logica gaat benaderen dan loop je al gauw vast’
Ik zag hem verder malen en overpeinzen. ‘Maarja’, zei hij vervolgens opgelucht, ‘waarom zouden mensen een heel journaal maken over iets wat eigenlijk niet bestaat?’. Deze constatering leek wat rust te brengen en hij ging weer over op de orde van de dag.
Maar vandaag was het dan zover, de ontmoeting met (hulp/surrogaat) Sint was daar. Vooraf vroeg ik me af of mijn zoon iets van zijn twijfels doorging laten schemeren, maar toen die statige goedheiligman daar in levende lijve verscheen, chillend in z’n rijdende speedboot, was de magie weer volledig terug. Alle twijfels verdwenen als sneeuw voor de zon.
De ietwat onzorgvuldig opgeplakte witte borstelwenkbrauwen werden niet opgemerkt, de pieten ‘herkende hij van het Sinterklaasjournaal’ (kijk mam dít is nou malle pietje!) en toen Sinterklaas enkele feitjes over hem en zijn broertje uit het Grote Boek wist op te dreunen (vooraf keurig aangeleverd per mail) stond hij met open mond te luisteren. Hij leek zelfs een beetje starstruck toen hij de oude baas een hand mocht geven.
Kinderlijke magie is op zichzelf iets magisch. Heerlijk om te aanschouwen en om met weemoed aan terug te denken. Ineens begrijp ik de volwassenen, die zich met het volle verstand op de Fantasy Fair in een trollenpak hijsen, en stuk beter. Want het is toch heerlijk om je gewoon even in een andere wereld te wanen? De ratio volledig te parkeren en je over te geven aan de magische wereld der verzinsels. Niets is meer verlichtend dan dat. Ik denk dat ik vanavond ook m’n schoen ga zetten.
Meer lezen van Laurie? Neem een kijkje op haar blogpagina!
Iedere ouder doet het wel eens: toegeven. Nog een snoepje, dat ene speelgoedje toch kopen, geen zin in gedoe dus laat maar. Heel normaal. Maar wat als dat geen uitzondering is, maar de standaard?
Er zijn van die momenten waarop je als moeder serieus aan jezelf begint te twijfelen. Ilse weet dat als geen ander: haar dochter kwam iedere dag in een andere outfit thuis.
In de nieuwste beelden van zijn docuserie laat Jorik Scholten, beter bekend als Lil Kleine, een kwetsbare kant zien. En die draait niet om muziek, maar om vaderschap.
Gentle parenting – je komt het overal tegen. Van TikTok tot het schoolplein, iedereen lijkt er een mening over te hebben. Het klinkt mooi: opvoeden met geduld, empathie en zonder straf. Maar is het ook goed voor je kind? Of leren we onze kinderen juist niet om met teleurstellingen om te gaan? Twee opvoedexperts leggen […]
Is er zoiets als de perfecte timing voor broers en zussen? Of is het gewoon: je doet maar wat en hoopt dat het goed uitpakt?
Met lichte slapers kan een avond ineens heel anders verlopen dan gepland. Dat ondervond de 30-jarige Liz, die zichzelf op een avond noodgedwongen twee uur opsloot in de badkamer.