Fotografie: Emma Peijnenburg
“Ik wil weg uit dit gat!” snikte ik tegen een verbaasde vakkenvuller terwijl ik hoogzwanger naar een leeg vak minimais staarde.
Een week eerder waren we vanuit de grote stad naar een dorp verhuisd. Ik was een echte stadsmeid. Zo eentje die denkt dat ze in het buitenland is zodra ze buiten de ring komt. En zonder knipperen tien euro betaalt voor een havercappu. Sterker nog: dat normaal vindt.
Maar nu was ik zwanger en ineens zag ik mezelf geen kind opvoeden in een drukke stad waar je met een kinderwagen moet slalommen tussen fietsen, scooters en terrasstoelen. Ik wilde dat die kleine buiten kon spelen zonder risico om onder een tram te belanden. En dat we iets meer leefruimte hadden dan vijftig vierkante meter.
Dus daar gingen we, van de Jordaan naar een dorp. Op fietsafstand van de stad, maar toch. Ik ging het avontuur vol goede moed aan. Tot bleek dat er nergens een matcha latte met havermelk en vanillesiroop te vinden was en ik op zondag voor een dichte supermarkt stond. Nog geen week later lag ik dus hysterisch huilend op de grond van diezelfde buurtsuper met een onstilbare zwangerschapscraving naar minimais.
Blame it on the hormonen, maar die eerste weken heb ik me regelmatig afgevraagd hoe ik zo’n grote fout had kunnen maken. Tot ik er op een dag achter kwam dat ik mijn fiets niet op slot had gezet en hij er ’s avonds nog gewoon stond. Vanaf dat moment begon het langzaam te wennen. De stilte, de rust, de natuur. Inmiddels zijn we weer een kind en verhuizing verder en moet ik er niet meer aan denken om midden in het bruisende hart van de stad te wonen.
Als ik nu met een kinderwagen door het centrum van Amsterdam manoeuvreer, tussen de hondenpoep en bakfietsen die rakelings langs mijn tenen scheren, kan ik niet wachten om terug te keren naar mijn burgerlijke wijkje. Waar mijn kinderen gewoon de straat op kunnen rennen. Waar we in het weekend de buurt-eenden gedag zeggen. En waar het ’s avonds stil is. Het stadsmeisje zit nog steeds in me, hoor. Ik ben er wekelijks te vinden om zonder blikken of blozen die veel te dure havercappu te halen. Maar niets voelt zo vrij als daarna weer de stad uit fietsen. Helemaal vrijwillig. Wie had dat gedacht?
Heather (34) is redacteur bij Kek Mama en moeder van een zoon (5) en dochter (3). Haar columns zijn een mix van herkenbare momenten, hilarische situaties en kleine overwinningen in het moederschap.
Meer columns van Heather lees je hier. Of volg haar op Instagram.
Je partner is gestrest, verdrietig of zit niet lekker in zijn vel. Natuurlijk wil je er dan voor hem zijn. Maar wat als je zijn problemen zo erg aantrekt dat je er zelf onder gaat lijden? Uit nieuw Australisch onderzoek blijkt dat vooral jonge stellen hiermee worstelen. En dat kan flinke gevolgen hebben voor hun […]
Video
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Video
Als Chantal de kamer van haar dochter Lonneke binnenloopt, valt haar iets vreemds op. Ze besluit eens goed te kijken en ontdekt dat haar dochter al een tijdje een geheim heeft. En dat blijkt iets heel anders te zijn dan ze had verwacht.
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
Jill en haar man Roel droomden van een groot gezin. Hun zoon Loet (6) bleek een ernstige verstandelijke beperking en ontwikkelingsachterstand te hebben, maar artsen konden niet achterhalen waardoor. De kans dat een tweede kindje dezelfde problematiek zou hebben, werd op 0,01 procent geschat. Toch gebeurde precies dat bij hun dochter Marie (3). Op haar […]
Waar de meeste aanstaande moeders het moeten doen met spelletjes als “raad de buikomtrek” en “babyvoeding proeven met een blinddoek op”, werd Kelly Piquet verrast met een extravagante babyshower op een jacht.
