Beeld: Michelle van den Broek Fotografie
Elsemieke (30) is samen met T (32), moeder van twee zoontjes (3,5 en 1,5) en redacteur bij Kek Mama. Probeert op veel te weinig slaap, als eersteklas chaoot, wat van het moederschap te maken.
Vorig jaar was ik bij de uitvaart van de oma van mijn beste vriendin. Ik had mezelf uitgenodigd. Beetje gek misschien, maar ik kan er weinig anders van maken. Ik heb natuurlijk de ogen uit m’n kop gejankt, maar het was ook heel mooi. En zelfs inspirerend. Dat effect hadden beide uitvaarten van mijn eigen opa’s niet. Dus bij deze: een ode aan Oma.
Tot de uitvaart wist ik haar voornaam niet eens. Voor mij heette ze ook Oma. Mijn bestie en ik kennen elkaar al sinds groep 1 van de basisschool en sindsdien kwam ik daar met regelmaat over de vloer. En Oma was er negen van de tien keer ook. Ik heb veel herinneringen aan haar, allemaal leuk en/of grappig.
Dat kwam ook terug bij de uitvaart. En ik besefte: dít is wat er echt toe doet in het leven. Dat mensen zo van je aanwezigheid hebben genoten, je zo gaan missen, om wie je bent. Dát is nastrevenswaardig. Het is aan het eind van de lijn eigenlijk totaal irrelevant wat je hebt gedaan, gepresteerd, bereikt. Niks mis met ambitieus zijn, als je daar voldoening uit haalt. Maar ik merk dat veel mensen, including yours truly, vaak uiterlijk vertoon en prestige voorop zetten. Als ik maar dit of dat heb, dán ben ik gelukkig. Het moet altijd meer, groter, duurder, beter.
Meer geld, een groter huis, een duurdere auto, betere baan, aanzien, een mooie social media feed. Alleen… niks van dit alles ertoe, aan het eind van de rit. Dat is geen geluk. Geluk zit in kleine dingen. Juist in de kleine dingen. Op woensdagmiddag pannenkoeken bakken met je oma. Leuke dingen met je dierbaren doen. Herinneringen maken. Dát is waar je aan denkt op je sterfbed. Niet hoeveel geld je verdiend hebt.
“En als je zelfs op iemand die zo ver weg staat als ik zo’n grote indruk maakt, dan heb je toch echt iets heel goed gedaan in je leven”
Zonder al te veel in detail te treden, iets met privacy enzo, kwam het terug in elke speech. Dat het fijn was als Oma er was. Dat ze eigenlijk geen negatieve herinneringen aan haar hebben. Hoe bijzonder is dat? Ik ken werkelijk niemand aan wie ik géén negatieve herinneringen heb. Nu zal dat ook aan mijzelf liggen, ik ben er namelijk buitengewoon goed in om negatieve gebeurtenissen te onthouden, terwijl de positieve me sneller ontglippen. Het is een gave. Een totaal nutteloze, redelijk ongunstige gave.
Bij Oma was het glas altijd halfvol, terwijl ook zij, net als ieder van ons, met genoeg narigheid te dealen had in haar leven. Ze klaagde nooit dat je lang niet was geweest, maar zei juist dat ze blij was om je te zien. Dat is een manier van omdenken waar ik echt wat van kan leren. Hoe fijn is dat, voor jezelf en voor de mensen om je heen, als je zo in het leven staat? Levenslessen leren tijdens een uitvaart, kan blijkbaar gewoon.
Enkele van mijn dierbaarste jeugdherinneringen waren bij mijn beste vriendin en haar familie. Oma’s manier van in het leven staan, werkt door van generatie op generatie. Een positieve instelling werkt aanstekelijk. Als je bent opgegroeid met zo’n liefdevol persoon, bent grootgebracht door iemand als Oma, draag je dat uit. En dat merkt iedereen om je heen. Dan ben je fijn om bij te zijn. En als Oma zelfs op iemand die zo ver weg staat als ik zo’n grote indruk heeft gemaakt, dan heb je toch echt iets heel goed gedaan in je leven. A life well spent.
Ik wil ook zo worden. Ik ga ook zo worden. I might as well die trying.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Als alleenstaande moeder heeft Stella het niet breed. Toch besloot ze al haar zuurverdiende spaargeld uit te geven aan haar dochter, die graag influencer wil worden.
Dat André Hazes (32) en Noa Braaf inmiddels ruim een jaar samen zijn, is geen geheim. Volgens de zanger is hun relatie vooral rustig en stabiel. Sterker nog, hij zegt dat ze nog nooit echt ruzie hebben gehad.
Veel ouders geven eraan toe: nog één verhaaltje, nog even spelen of een schermpje dat nét iets te lang aanblijft. Bedtijd schuift zo ongemerkt op.
Flinke pech voor Madelief uit Een huis vol. De familie Nagelkerke deelt op Facebook hoe een sportieve avond onverwacht eindigde op de Spoedeisende Hulp.
Angela (43) is samen met haar man, na een lange kinderwens, adoptiemoeder van twee broertjes geworden. Ze waren destijds 5 en 7 jaar oud. Ondertussen zijn ze drie jaar een mooi gezin. Ze blikt terug op de pittige en bijzondere periode van drie jaar geleden.
