Beeld: Canva
Soms zit je met een dilemma waar je zelf niet uit komt. Wat doe je dan? Je roept hulp in van andere moeders. Al is het gewoon om even flink te klagen. Wie weet, komt er daadwerkelijk nog nuttig advies uit voort. Deze week: Fiona.
Trigger warning: In dit artikel worden situaties van kindermishandeling besproken, wat emotioneel belastend kan zijn.
Fiona*, samen met Derek, moeder van twee kinderen: “Laatst gebeurde er iets wat me maar niet loslaat. Het leek een doodnormale dinsdag, je kent het wel: er kwam een vriendje van mijn zoontje spelen. Mijn zoon rende vrolijk voor me uit, zijn vriendje liep naast mij. En dan zegt dat vriendje ineens, uit het niets: ‘Mijn papa slaat mij soms.’ BAM. Daar sta je dan, midden op de stoep, met een kind dat net vijf is en je iets vertelt waar je hart van in je schoenen zakt.
Ik moest mezelf even herpakken en vroeg toen natuurlijk voorzichtig door. ‘Waar slaat hij dan? Op je billen?’ Want ja, sommige mensen geloven nog in de ouderwetse billenkoek. Ik niet, maar goed, het gebeurt. Hij antwoordde: ‘Ja, en ook op mijn rug en schouder.’ Ik vroeg wat zijn moeder dan doet, als dat gebeurt. Hij vertelde dat ze dan heel hard schreeuwt tegen zijn vader en dat zijn ouders vaak ruzie maken. Naar elkaar schreeuwen. Veel boos zijn, ook op hem. En dat hij vaak op zijn kamer moet zitten.
Het is niet dat ik hem niet wil geloven, het lastige is alleen: ik ken zijn ouders best goed. Hele aardige mensen. Het soort mensen bij wie je altijd denkt: ‘Wat een lieve, betrokken ouders.’ Ze hebben hem van net vijf en zijn zusje van anderhalf. Ze werken allebei veel en ze hebben me weleens verteld dat dat behoorlijk stressvol is. Ze zien er altijd gehaast en gestrest uit als ik ze zie op het schoolplein. Maar ik geloof niet dat ze bewust hun kind mishandelen. Maar of hij zijn kind slaat? Dat jochie komt niet zomaar met zoiets aan, toch?
Hoe dan ook, dit ventje is duidelijk wél het slachtoffer van hun stress. En ik vind het zo zielig. En dan begint het: het dilemma. Moet ik hier iets mee? Moet ik mijn mond open trekken? Of moet ik het zien als: ‘Het zal wel meevallen’? Moet ik me er niet mee bemoeien? Ik wil ook geen gedoe veroorzaken. Het is nogal wat als je iemand beschuldigt van het mishandelen van zijn kind.
Daarom durf ik niet zo goed. En toch voelt niks doen ook niet juist. Ik zou mezelf voor m’n kop slaan als er wel écht iets aan de hand is en ik niets heb gedaan. Maar ik zou het óók vreselijk vinden als ik iets in gang zet wat onnodig is, omdat ze gewoon uitgeput en overwerkt zijn. Daar krijgen ze natuurlijk alleen maar meer stress van.
En zo loop ik dus al dagen rond met dat ene zinnetje dat maar door mijn hoofd blijft gaan: ‘Mijn papa slaat mij soms.’ Wat zou jij doen?”
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!
* In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend.
Yrsa heeft een ander dilemma, namelijk dat er aan de kinderen van haar vriendin een luchtje zit. Letterlijk. Je leest het hier.
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Charlotte en haar vriend zijn dolblij met de naam van hun dochter Lune, maar haar moeder denkt daar duidelijk anders over. Oma weigert haar kleindochter zelfs Lune te noemen en gebruikt consequent haar tweede naam Rosalie.
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’
