Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Vanessa wil bij juf Saskia komen wonen.
Lees verder onder de advertentie
Vanessa, een zesjarige schoonheid met bruine krullen, draalt voor mijn bureautje. “Wou je me iets vragen?”, vraag ik. “Ja juf”, zegt ze. “Mag ik bij jou komen wonen?” Ik schrik. Er moet wat aan de hand zijn mocht een kind weg willen bij zijn ouders. Dan denk je al gauw aan verwaarlozing of mishandeling.
Lees verder onder de advertentie
“Kom eens hier”, zeg ik. “Het is niet de bedoeling dat kinderen bij hun juffen wonen. Maar ik wil wel graag weten waarom je het zou willen.” “Omdat u geen kleine kindjes hebt”, antwoordt ze. Dat klopt. Ik heb twee stoute puberzonen. Vanessa vult aan: “Als mama de baby krijgt wordt alles zo druk.”
Goede B-film
Van de gezinssituatie van Vanessa zou je een goede B-film kunnen maken. Haar ouders zijn gescheiden, ze woont bij haar moeder, samen met haar vierjarige broertje Mark, die het syndroom van Down heeft. Om het weekend is Vanessa bij haar vader. Hij is een bekende tv-quizpresentator, die ontspannen in de bladen poseert met zijn nieuwe, jonge vrouw.
Lees verder onder de advertentie
Thuis is het minder relaxed, het stel heeft een drukke peuter en een baby die veel huilt. Daarom mag Vanessa’s broertje Mark, die met zijn handicap veel aandacht vraagt, vaak niet meekomen naar de papa-weekenden. Tot ongenoegen van de jonge vriend van Vanessa’s moeder, die er toch al niet zo niet goed tegen kan dat zijn vriendin zoveel tijd kwijt is aan haar kinderen. Vanessa’s moeder is zeven maanden zwanger van hem.
Vanessa’s vluchtweg is de derde partij: haar grootouders die in dezelfde stad wonen. Maar zij vangen ook twee andere kleinkinderen op, de zoontjes van hun zoon die met zijn vrouw in een afkickkliniek verblijft vanwege een cokeverslaving. Kortom: Vanessa is in drie overbelaste gezinnen de wijze oudste, die geen aandacht vraagt. Die rol speelt ze goed.
Lees verder onder de advertentie
Voorzichtig pols ik of er sprake is van huiselijk geweld, maar die indruk krijg ik niet. Vanessa is gewoon eenzaam. Ze verdrinkt in drie huizen in de kleine kinderen, en over twee maanden komt er weer eentje bij. Dezelfde middag bel ik Vanessa’s ouders, en een paar dagen later zitten ze tegenover me. Ik vertel ze waarom ik me zorgen maak over hun dochter. Uit hun reactie blijkt wat ik hoopte: dat er geen sprake is van onwil. Ze hebben gewoon niet in de gaten gehad dat Vanessa tekort kwam.
‘Komt u gauw naar Pippa kijken?’
Vanessa’s moeder krijgt tranen in haar ogen; haar ex troost haar hartelijk, zoals hij verliezende quizkandidaten troost. Daarom ben ik fan van hem. Samen maken ze afspraken om meer ruimte voor Vanessa te creëren. Het werkt. De volgende maanden zie ik Vanessa opbloeien. Tegen de tijd dat haar zusje wordt geboren is Vanessa zo vertroeteld dat ze van het kleintje kan genieten. In de kring vertelt ze trots dat ze haar in bad mag helpen doen. “Komt u gauw naar Pippa kijken?”, vraagt ze. Dat beloof ik. Dan gaat ze blij naar huis. Haar eigen huis. Huppelend.
Kinderen onthouden niet alleen wat ouders voor hen doen, maar ook hoe ze zich door hun woorden laten voelen. Een opmerking die voor een ouder misschien onschuldig of praktisch bedoeld lijkt, kan jarenlang bij een kind blijven hangen. Zeker wanneer gevoelens regelmatig worden weggewuifd of kinderen het idee krijgen dat ze niet goed genoeg zijn.
Drie weken geleden werd Christina Curry voor het eerst moeder van dochter Cleo. Nu deelt ze een update over hoe het met haar gaat én hoe haar lichaam er inmiddels uitziet.
Roze beschuit met muisjes voor Patricia Bierings. De realityster, bekend van het achtste seizoen van Married at First Sight, is moeder geworden van haar eerste kindje.
Kinderen spelen het liefst waar ze zich vrij voelen, maar als ouder bepaal je natuurlijk ook waar die vrijheid eindigt. Alleen had Saar nooit verwacht dat een paar vieze voeten genoeg zouden zijn om een speelvriendschap ineens ingewikkeld te maken.
Elaine (39) dacht dat ze eindelijk de perfecte man had gevonden: hij was grappig, attent en had precies de juiste dosis zelfvertrouwen. Toch was er één moment tijdens de date waarop de aantrekkingskracht compleet verdween.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.