Mariette Middelbeek me-time
Beeld: Pixabay

Mariëtte vindt het echt een leuk concept hoor, me-time, maar ze is er gewoon niet zo goed in.

‘Maar kom je dan nog wel aan je hobby’s toe?’ vroeg iemand laatst aan me toen ik vertelde dat ik een boek of drie, vier per jaar schrijf, drie dagen per week werk als chef van Kek Mama en daarnaast links en rechts wat artikelen produceer voor diverse on- en offline magazines. En bovendien een enigszins gezellige vrouw voor mijn wederhelft probeer te zijn, en een leuke moeder voor het tweetal dat ik de afgelopen pak-m-beet twee jaar heb gebaard. Ik moest eerst even nadenken.
 

Hobby's

Hobby’s… In van die klasgenotenboekjes vulde ik vroeger altijd in ‘paardrijden en lezen’. Paardrijden doe ik al een jaar of vijftien niet meer, lezen sinds een jaar of anderhalf ook niet. Ik loop hopeloos achter met Netflix (het is tot nader order niet toegestaan om in mijn aanwezigheid over het nieuwe seizoen House of Cards te praten), als ik het afgelopen jaar twee boeken heb afgetikt is het veel en ik heb nog nooit zelf iets gehandwerkt voor mijn kinderen. Wat niet erg is, want ik blonk vroeger al niet uit in handvaardigheid en wat moeten ze met een gehaakte deken met gaten.
 

Me-time is een dingetje

Maar toch. Heb ik hobby’s? Mwah. Heb ik me-time? Weinig. Is dat erg? Nee. Want als ik al eens een dag heb dat ik niks hoef, voel ik me subiet nutteloos als ik niet toch even achter de computer kruip of op z’n minst wat in het huishouden doe. Het probleem met me-time is dat ik eigenlijk niet zo goed weet wat ik ermee moet. Maar dat lijkt vreemd te zijn, want me-time is een dingetje en je schijnt het te moeten willen.
 

Lees ook
15 dingen die ik echt niet begrijp aan mijn peuter >

 

Wat doe je dan?

Ik zag laatst zelfs een agenda waarin voorgedrukte me-time-dagen stonden. Best veel ook, zeker een dag per twee weken dat je maar één of twee dingen kon invullen en dat mochten - het stond er echt bij - dan alleen maar dingen zijn die je echt voor jezelf deed. Duplo’en met de kinderen gold niet en ik vermoed dat werkafspraken ook tegen de regels zijn.

Nu komt de agendapolitie vast niet controleren, maar toch vroeg ik me af: wat zou je dan op die dagen moeten doen? Naar de sauna, de spa, de bioscoop? De hele dag in bed liggen en taart eten? Marathon-facebooken? Winkelen? Sporten?

De twee keer per week die ik van mezelf moet hardlopen zou ik niet meteen onder me-time willen scharen. Ja, het is tijd puur voor en door mijzelf ingevuld, maar als me-time iets leuks moet zijn, valt mijn hijgende gehol er niet onder. Van winkelen word ik niet meteen gelukkig, uitslapen beschouw ik als tijdverdrijf dat na mijn pensionering ook nog wel bestaat. Van spa’s en sauna’s houd ik niet (die mensen bestaan ook) en onder het feit dat ik al enige tijd niet meer kan meepraten over films lijd ik niet noemenswaardig. Datzelfde geldt trouwens voor tv-programma’s.

Mijn social media-accounts zijn ernstig verwaarloosd en ik ben diegene die vier dagen na de juichende ‘jippie jee, hij is geboren’-post nog eens met een like aan komt zetten, als ik dat al red, maar ik word ’s nachts nooit badend in het zweet wakker bij het idee dat 95 procent van wat er in mijn Facebook timeline gebeurt langs me heen gaat. Kortom: ik mis niks.
 

Leuk concept

Maar toch. Ga ik over een jaar of wat gebukt onder een zware burn-out omdat ik te weinig tijd voor mezelf heb genomen? Omdat ik niet nu, in het spitsuur van mijn leven, een rustgevende hobby als yoga of klankschaal-meditatie heb opgepakt?

Waarschijnlijk niet. Ik vind het echt een leuk concept, me-time, maar ik ben er gewoon niet goed in. Zolang ik zo nu en dan uit eten ga met vriendinnen of mét wederhelft zónder kinderen, hoef ik niet elke dag in bad te dobberen, te mediteren of legpuzzels te maken. En vind ik het prima om na een werkdag of dag met de kinderen ’s avonds de laptop open te klappen en aan de tweede shift te beginnen. Waarschijnlijk ben ik erg raar of heb ik gewoon geen leven, maar gelukkig heb ik te weinig me-time om daar uitgebreid over na te denken.
 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

ouders altijd gillende ruzie vakantie
Beeld: Pixabay

Zij vindt dat hij zich niet opeens met de opvoeding moet bemoeien, hij wordt gek omdat zij de hele dag op een strandbedje wil liggen. ''En dan wil hij ook nog seks. In een zweterige tent terwijl iedereen ons kan horen.''

Gaan Nicole en Bastiaan naar Spanje, dan hebben ze bij de Van Brienenoordbrug al ruzie. “Echt hoogoplopende discussies over onbenulligheden als rijstijl en route, inclusief krachtermen. Dan horen we vanaf de achterbank: ‘Oh mama, je mag geen kut/fuck zeggen’, en daarna duiken de jongens snel in hun iPad, koptelefoons op.”

 

'We moeten gezellig doen'

Nicole vreest dat het hele idee van ‘we hebben nu vakantie en dus moet het gezellig zijn’ hen opbreekt. “Ik haat het als Bastiaan zich bemoeit met mijn rijstijl, hij vindt het vreselijk dat ik het tanken zo lang mogelijk uitstel omdat hij bang is dat we zonder benzine komen te staan. Ook de Périphérique rond Parijs is een jaar­ lijkse woedetrigger, waar we ondanks de tomtom steeds weer weten te verdwalen (mijn schuld, vindt Bastiaan). Het is regelmatig voorgekomen dat ik na uren kibbelen de auto de vluchtstrook opstuur met de mededeling dat ik geen meter meer rijd.”

 

Stadsduif

Ook bij Kristel en Frank, ouders van vijfjarige Milou, betekent de zomervakantie knetterende bonje. Meestal beginnen hun ruzies al in de week vóór de reis. Reden: Kristel vindt Frank laks. Ze vergelijkt haar man met een stadsduif: die komt pas in beweging als je bijna op hem trapt. Zelf pakt ze haar koffer ruim voor vertrek, Frank bedenkt pas de laatste avond wat hij mee wil nemen. Ook snapt hij niet waar­ om zij per se het huis spic en span wil achterlaten, de wasmanden leeg moeten en het bed verschoond.

 

'Hij doet alles rustig'

Kristel: “Ik ren en vlieg met de stofzuiger door het huis en Frank leest op zijn gemak de krant of zit te Xboxen. Bij hem is alles ‘ja straks’. Ook aan extra reis­tijd doet hij niet. Als de trein om twee uur vertrekt, presteert hij het om om vijf voor twee aan te komen op het station. Wordt er aangeraden ruim drie uur van tevoren op Schiphol te zijn, vindt hij vijf kwartier ruim zat en racen wij dus iedere keer over de luchthaven om toch nog op tijd bij de gate te arriveren. Ik ben tegen die tijd bloednerveus en heb het helemaal met hem gehad. Hoe meer ik in de stress schiet, hoe laconieker Frank wordt.”

 

Onderzoek

Volgens onderzoek van de Britse reissite latedeals.co.uk, maakt 79 procent van de stellen ruzie tijdens de vakantie. 62 procent van hen zegt dagelijks mot te hebben en bij 6 procent lopen de gemoederen zo hoog op dat ze aparte kamers vragen in het hotel. Meest voorkomende redenen voor het gekrakeel: kaartlezen, hoeveel bagage nemen we mee (hij te weinig, zij te veel), geld, op tijd het vliegtuig halen, jengelende kinderen op de achterbank, verschillende opvoedstijlen.

 

'Mijn opvoeding is niet goed volgens hem'

Dat laatste is het geval bij Maaike en Jeff. Als het om hun drie kinderen Floor (11), Daan (9) en Lot (4) gaat, staat Maaike er bijna alleen voor. Haar man Jeff is beroepsmilitair en soms maanden van huis. Als hij op uitzending is, zorgt zij dat thuis alles goed draait. De kinderen weten niet beter dan dat papa weg is en mama de kapitein op het schip. Behalve op vakantie.

“Ineens is daar die man die niet alleen het vlees op de barbecue legt, maar ook vertelt wat ze wel en niet mogen doen. De kinderen zijn bij mij een bepaalde mate van vrijheid gewend, maar Jeff grijpt de vakantie aan om de teugels eens stevig aan te trekken. Hij eist dat ze aan tafel blijven zitten tijdens het eten, terwijl ik het prima vind dat ze het broodje chocopasta liggend op het gras nuttigen. Ook moeten ze hun bord leegeten. Ik trek meestal partij voor de kinderen en dat vindt Jeff niet leuk. Ik snap best dat hij ook iets wil zeggen over de opvoeding, maar zijn kritiek steekt toch. Onze kinderen zijn over het algemeen beleefd, spreken met twee woorden, maar van mij mogen ze op vakantie best later naar bed, twee uur op de iPad en drie ijsjes per dag. Jeff vindt dat ik te makkelijk ben en de kinderen over me heen laat lopen.”

 

Geen seks

Ruby en Patrick, ouders van Julia (3), maken ruzie om seks. De gedachte dat de hele camping meegeniet van een vrijpartij weerhoudt Ruby er al jaren van het op vakantie te doen. Zeker nu hun dochter op gehoorafstand slaapt. “Patrick raakt daar nogal gefrustreerd van. Hij baalt, zegt dat ik de hele dag in mijn kleine bikini paradeer maar dat hij er vervolgens niks mee mag. Ik vind dat hij zich aanstelt: die twee weken per jaar kan hij zich toch wel inhouden? Meestal is het toch te heet voor seks in zo’n zweterige tent. Op mijn beurt verwijt ik hem weer dat hij te veel naar andere vrouwen kijkt. Hij kan ze echt ongege­neerd nastaren of met ze flirten aan de rand van het zwembad. Ach, het blijft bij bekvechten. En dat kun je alleen fijn met je eigen vent.”

 

'Alles moet kreukvrij zijn'

Vakantieruzies zijn meestal onschuldig van aard. En best te begrijpen: in het dagelijks leven heb je allebei je eigen werk en bezigheden en leef je al snel een beetje langs elkaar heen. Op vakantie zit je ineens op elkaars lip. Jacqueline wordt daar gek van.

“Thuis hebben we genoeg ontsnappingsmogelijkheden, maar in een camper of tent ontkomen we niet aan elkaars onhebbelijkheden. Zo ben ik een sloddervos, terwijl Jerryl supernetjes is. Bij het inpakken van zijn koffer maakt hij een kledingsetje voor elke vakantiedag. Die setjes vouwt hij zo kreukvrij mogelijk op. En daarna pakt hij ook nog de strijkbout in. Ik ruk wat korte broeken, shirts en jurkjes uit mijn kast en stop ze in mijn sporttas. Voor onze zesjarige dochter Cato doe ik precies hetzelfde. Ik kijk niet op een kreuk meer of minder. Die hang naar perfectie heeft Jerryl ook op het vakantieadres. Voordat hij de caravan verlaat, maakt hij alle bedden op. Hij was zijn onder­broeken en hangt ze keurig naast elkaar aan de waslijn. Hij strijkt zijn kleding voordat we op pad gaan. Tegen de tijd dat hij klaar is, hebben Cato en ik al een rondje of vijf gezwommen in het zwembad. Ik word zo kriegel van Jerryls netheid, dat ik hem ’s ochtends zo veel mogelijk ontloop. Ik zie hem wel weer rond lunchtijd.”

 

Lees ook
'Ruziemaken? Hij kan het, ik moet nog een hoop leren' >

 

Verschil moet er wezen

Rosalie en Nick, ouders van Siem (7) en Thijs (4), gaan elkaar ook zo veel mogelijk uit de weg als ze op vakantie zijn. Bewust. Twaalf jaar geleden gingen ze nog met zijn tweeën op vakantie. Dat was hun huwelijksreis. Geen onver­deeld succes. “Nick snapt niet dat ik de hele dag op een strandbedje kan liggen, maar ik heb bij dertig graden Celsius geen zin in een museum. Ik vlieg geen vijftienhonderd kilometer naar de zon om culturele dingen te doen in een Italiaans stadje waar ik toch nooit meer kom. Nick houdt ervan actief te zijn en te sightseeën, maar hij heeft een kantoorbaan en zit het hele jaar op zijn kont. Ik werk als kapster en ben blij dat ik twee weken per jaar plat kan. Voor mij is het uitzicht op zee cultureel genoeg.”

 

Win-win situatie

Voor Nick en Rosalie werkt het om met een groep vrienden op vakantie te gaan. Dat ze elkaar dan weinig zien, nemen ze op de koop toe. Rosalie kan met haar vriendinnen en de kinderen hele dagen bakken op het strand, Nick maakt excursies of schrijft zich in voor een strandvoetbaltoernooi. Een win­winsituatie. “We hebben het nog één keer samen geprobeerd, vier jaar geleden, vlak na de geboorte van Thijs. We vonden dat we het toch een keer moesten kunnen. Zaten we in een troosteloos Kroatisch bungalowpark. We hadden nauwelijks gesprekstof en konden alleen maar snauwen. Ik vond dat hij te veel klaagde over de hitte, de bungalow en het zwembad. Hij vond mij een lui kreng dat niet van haar stoel was te branden. We snakten allebei naar het einde van de vakantie. Het grappige is; onze kinderen hebben precies hetzelfde. Thuis gaat het prima tussen die twee, maar op vakantie vliegen ze vliegen elkaar in de haren.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

fotoserie moederrecords
Beeld: Pexels

Dacht jij als moeder minstens een record behaald te hebben na dagenlang clustervoeden, twintig peuterdriftbuien de kop in te drukken of nachten door te halen? Deze records op BuzzFeed zijn pas echt ongelooflijk.

1. De kleinste moeder ooit

Oké, we verklappen het meteen: Stacy Herald is 73 centimeter lang. Ondanks haar broze-bottenziekte (osteogenesis imperfecta) heeft ze drie kinderen op de wereld gezet.

 

2. De eerste man die een kind op de wereld zette

Thomas Beatie, vader van drie kinderen, baarde in 2008 als eerste man ter wereld een baby. Hij werd geboren als transgender, en begon op zijn drieëntwintigste zijn transformatie van een vrouwenlichaam naar een mannenlijf. Hij behield zijn voortplantingsorganen, wat een zwangerschap mogelijk maakte. Sindsdien zet hij zich fel in voor gelijke rechten op voortplanting. In alleen al Australië bevallen jaarlijks 54 mannen van een baby.

 

3. De meeste kinderen die ooit levend uit één bevalling kwamen

‘Octomom’ Nadya Suleman zette in 2009 zes jongens en twee meisjes tegelijk op de wereld.

 

4. De moeder die de meeste melk ooit doneerde

Alicia Richman uit het Amerikaanse Texas zou in 2012 bijna 330 liter moedermelk gedoneerd hebben aan de moedermelkbank. De reden: ze had nogal wat melk teveel voor haar eigen kind.
 

Lees ook
Hoe de sportieve Theresa met haar drie kinderen het 'Guinness World Record' verbrak >


 

5. ’s Werelds langste zwangerschap

Het verhaal gaat dat Beulah Hunter in 1945 meer dan een jaar (375 dagen, om precies te zijn) zwanger was. Haar arts, Dr. Daniel Beltz, zwoor tegen Time Magazine dat het waar was. Of het echt mogelijk is? De tijd tussen haar laatste menstruatie en haar positieve zwangerschapstest lijkt het te bevestigen. De verklaring volgens haar arts: de baby zou zich langzamer ontwikkeld hebben dan een gemiddelde baby.

 

6. De moeder die de meeste kinderen baarde

Ze staat ermee in het Guinness Book of World Records: in de achttiende eeuw beviel de vrouw van Feodor Vasillyev van maar liefst 69 kinderen. Ze kreeg zestien tweelingen, zeven drielingen en vier vierlingen.

 

7. De oudste vrouw die moeder werd

Rajo Devi Lohan was zeventig, toen ze in 2008 beviel van haar eerste en enige dochter: Naveen Lohan. Naar eigen zeggen wachtte ze al veertig jaar op een zwangerschap. Naveen werd geboren met behulp van IVF.

 

8. De moeder van de eerste IVF-baby

De Britse Lesley Brown zette in juli 1978 de allereerste IVF-baby op de wereld. Ze noemden haar Louise Joy Brown, die overigens toen nog ‘reageerbuisbaby’ werd genoemd.

 

9. Het grootste leeftijdsverschil tussen tweelingzusjes

De tweeling Amy en Katie Jones-Elliot kwam met bijna vier maanden tijdsverschil ter wereld. Amy werd prematuur geboren, maar daarna stopten de weeën van moeder Maria Jones–Elliott, volgens de Daily Mail. Vier maanden later zag haar zusje – op tijd – het levenslicht.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >