Beeld: Canva Pro
Nina en Jeroen leefden steeds meer langs elkaar heen. Ze voelden zich geen partners meer, maar huisgenoten. Tot ze deze regel inlasten en daarmee hun relatie redden.
Nina, samen met Jeroen, moeder van twee kinderen: “Toen we elkaar ontmoetten, waren we zo’n stel waar je stiekem een beetje misselijk van werd. We wilden het liefst álles samen doen. Dus dat deden we dan ook. Een spontaan weekendje weg? Doen. Urenlang op een terras zitten? Heerlijk. Op zaterdag pas om elf uur uit bed komen omdat niemand ergens heen hoefde? Geen probleem.
We hadden tijd. Energie. Geld om leuke dingen te doen. En vooral: aandacht voor elkaar. Fast forward naar nu. We hebben twee jonge kinderen, eten ons avondeten om de beurt terwijl de ander een baby vasthoudt en zijn al blij als we een kop koffie kunnen drinken voordat die koud is geworden. Romantische weekendjes zijn ingeruild voor een haastig rondje supermarkt omdat de luiers op zijn.
Natuurlijk houden we zielsveel van onze kinderen. Maar het eerste jaar met een baby (en daarna nog eentje) voelde soms alsof we in een overlevingsmodus terecht waren gekomen. Jeroen stond vroeg op voor zijn werk. Ik sliep met een baby naast me.
We zagen elkaar vooral tijdens de overdracht van de kinderen of om praktische dingen af te stemmen. “Heb jij de opvang geregeld?” “De luiers zijn bijna op.” “Kun jij vanavond koken?” We waren nog steeds een team, maar steeds minder een stel.
Tekst gaat verder onder de video.
Het begon eigenlijk als een grap. Onze oudste was nog klein toen mijn moeder een uurtje wilde oppassen. Niet zodat we uitgebreid uit eten konden, maar omdat we een paar saaie boodschappen moesten doen die mét baby een stuk ingewikkelder waren.
Onderweg zeiden we grappend: “Laten we gewoon doen alsof dit een date is.” Dus deden we dat. We hielden elkaars hand vast in de auto. We zetten muziek op waar we vroeger samen naar luisterden. En we spraken twee belangrijke regels af: tijdens onze ‘date’ mocht er niet over de kinderen worden gepraat. Ook niet over de boodschappen. Ook niet over de was. En de telefoons bleven in onze tas.
In plaats daarvan vroegen we elkaar dingen die we al veel te lang niet meer hadden gevraagd. “Hoe gaat het écht met je?” “Waar pieker je over?” “Waar kijk je naar uit?” Het voelde alsof we elkaar na lange tijd weer terugvonden.
Sindsdien hebben we een afspraak: zijn we samen, zonder afleiding? Dan is het automatisch een date. Het maakt niet uit waar we zijn. Bij de bouwmarkt. In de rij bij de kassa. Tijdens een autorit. Samen op de bank ’s avonds. Zelfs tanken werd ineens verrassend gezellig.
Toen onze tweede werd geboren, pasten we de regel een beetje aan. Ligt de baby te slapen? Zijn de kinderen lekker aan het spelen? Dan telt het óók. Het hoeft geen avond uit te zijn. Soms zijn tien minuten op de bank met een kop thee al genoeg.
We denken vaak veel te moeilijk over quality time. Dat je een oppas moet regelen, uitgebreid uit eten moet of een romantisch hotel moet boeken om aan je relatie te werken. Maar hoe vaak gebeurt dat nou als je jonge kinderen hebt? Wat ons juist hielp, waren de kleine momenten. Hand in hand door de supermarkt lopen. Elkaar een kus geven op de parkeerplaats. Samen lachen om iets totaal onbenulligs. Het klinkt misschien klein, maar juist die kleine momenten waren precies waar onze relatie ooit mee begon.
Als je net verliefd bent, voelt bijna alles als quality time. Je bent gewoon blij als je bij elkaar bent. Pas toen we kinderen kregen, realiseerden we ons dat die gewone momenten eigenlijk altijd de basis van onze relatie waren geweest. Niet de verre reizen. Niet de luxe diners. Ook niet de grootse romantische gebaren. Maar juist die kleine momenten tussendoor.
Natuurlijk is een weekend samen heerlijk, maar als dat voorlopig niet lukt, betekent dat niet dat je relatie op pauze moet. Soms begint verbinding gewoon met vijf minuten aandacht. Even vragen hoe het écht gaat. Een hand vasthouden. Een kus terwijl de pasta kookt. Een sterke relatie zit hem helemaal niet in de grote romantische gebaren. Het zit hem juist in de kleine dingen.”
Nina en Jeroen hebben met hun gouden regel een ‘stille scheiding’ kunnen voorkomen. Weten wat dat is en of je relatie nog te redden is als je wel in die situatie bent beland? Je leest het hier.
Kinderen onthouden niet alleen wat ouders voor hen doen, maar ook hoe ze zich door hun woorden laten voelen. Een opmerking die voor een ouder misschien onschuldig of praktisch bedoeld lijkt, kan jarenlang bij een kind blijven hangen. Zeker wanneer gevoelens regelmatig worden weggewuifd of kinderen het idee krijgen dat ze niet goed genoeg zijn.
Drie weken geleden werd Christina Curry voor het eerst moeder van dochter Cleo. Nu deelt ze een update over hoe het met haar gaat én hoe haar lichaam er inmiddels uitziet.
Roze beschuit met muisjes voor Patricia Bierings. De realityster, bekend van het achtste seizoen van Married at First Sight, is moeder geworden van haar eerste kindje.
Kinderen spelen het liefst waar ze zich vrij voelen, maar als ouder bepaal je natuurlijk ook waar die vrijheid eindigt. Alleen had Saar nooit verwacht dat een paar vieze voeten genoeg zouden zijn om een speelvriendschap ineens ingewikkeld te maken.
Elaine (39) dacht dat ze eindelijk de perfecte man had gevonden: hij was grappig, attent en had precies de juiste dosis zelfvertrouwen. Toch was er één moment tijdens de date waarop de aantrekkingskracht compleet verdween.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
