Sarah (37) heeft twee zoontjes van 3 en 5, maar wil dolgraag nog een derde kind. Haar man vindt het wel goed zo, en de ruzies hierover lopen steeds hoger op. Wat vinden jullie, moet Sarah haar zin doordrijven en daarmee haar huwelijk op het spel zetten, of haar droom voor een derde kind laten varen?
“Ik kom uit een gezin van drie kinderen, en heb dit zelf ook altijd voor ogen gehad wanneer ik aan mijn eigen gezin dacht. Ik heb een moeilijke periode achter de rug. Mijn vader overleed toen mijn jongste zoontje net geboren was, mijn man kreeg kanker, en verloor daarna zijn baan. Daarnaast was mijn oudste zoon een hele pittige peuter. Gelukkig zitten we nu met het gezin in wat rustiger vaarwater. Mijn man is weer helemaal hersteld van zijn ziekte, heeft een nieuwe baan gevonden en mijn oudste zoon is nu hij wat ouder is een stuk rustiger. Ik ben daarom helemaal klaar om aan het derde kind te beginnen en het zou na alle ellende een positieve gebeurtenis zijn, alleen mijn man ziet het niet zitten.
Lees ook – 12 dingen die niemand leuk vindt aan moeder zijn >
“Door zijn kanker en de chemokuren is hij onvruchtbaar geworden. Een natuurlijke zwangerschap zit er voor ons daarom niet in. Het moet via de medische weg, een IVF behandeling, want ze hebben vóór zijn behandeling zijn zaad, toen het nog goed was, ingevroren. Mijn man zit hier niet op te wachten. Op de natuurlijke manier had hij het misschien nog wel gewild, maar juist nu ons leven in wat rustiger vaarwater zit, wil hij niet zo’n zwaar traject als IVF aangaan. Daarnaast ben ik tijdens de zwangerschap echt 9 maanden lang kots en kotsmisselijk, waardoor veel van de zorg voor de kinderen en het huishouden op hem neerkomt.”
“Ik durf wel te stellen dat ik doodongelukkig zou worden wanneer er geen derde meer zou komen. Ik wil het op z’n minst hebben geprobeerd, anders ben ik bang dat ik hier altijd spijt van zal hebben. Ik zal het mijn man de rest van ons leven kwalijk nemen dat hij het niet eens heeft willen proberen. We hebben hier nu bijna dagelijks ruzie over en het loopt steeds hoger op. Ik heb laatst zelfs gezegd dat ik bij hem weg zou gaan als er geen derde zou komen, waarop hij zei dat hij niet wist of hij het tussen ons nog wel ziet zitten als die derde er toch komt. Maar moet ik dan de rest van mijn leven hieronder lijden? Hij zal heus wel van het derde kind houden als dat er eenmaal is. Wat moet ik nu doen? Blijven volhouden, misschien wel ten koste van mijn relatie? Of zou hij nog toe kunnen geven, hij wil mij per slot van rekening ook niet ongelukkig zien.”
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
