Beeld: Getty
Lieve (30) is moeder van Jan (3) en Dries (7 maanden). Tot voor kort was ze gelukkig getrouwd en had ze een heerlijk leven, tot haar man afgelopen Kerstmis totaal onverwacht zijn koffers pakte en vertrok. Op kekmama.nl schrijft ze openhartig over alles wat ze sindsdien doormaakt.
Vandaag komt mijn ex voor het eerst de kinderen ophalen. Gek als ik ben, check ik nog even mijn make-up en spuit ik nog wat parfum op, je weet maar nooit.
Blij ben ik als de deurbel gaat en ik zijn stem hoor. De vorige afspraak om de kinderen te zien, kwam hij niet opdagen. Gelukkig is hij er nu wel. Ik hoor hem de trap opkomen en het is net alsof hij nooit is weggeweest. Jan rent dolgelukkig naar hem toe ‘Papa, daar ben je weer’. Ook mijn ex oogt gelukkig en pakt onze jongste uit mijn armen. Dit moment, zoals het hele ritueel zich hiervoor mijn ogen afspeelt, heb ik duizendmaal gedroomd. Hij gelukkig, Jan gelukkig, Dries gelukkig en ik ook gelukkig.
Al snel maakt hij aanstalten te vertrekken. Als Jan vraagt waar ze gaan zwemmen kijkt mijn aanstaande ex mij verschrikt aan. ‘Zwemmen?’. Tijdens het gesprek bij de mediator hebben we het gehad over de invulling van deze dag. Ik had hem zelfs twee dagen geleden nog een appje gestuurd met de vraag of ik de tas moest inpakken voor kinderen of dat hij dat zelf wilde doen. Waar kwam dit nou weer vandaan?!
De moed zakt me in de schoenen. Hoe gelukkig ik net nog was, zo down ben ik nu. Tegenover mij staat de man waar ik zielsveel van hou, op het punt met ónze kinderen te vertrekken om wat ‘quality time’ met elkaar door te brengen. Wat een oneerlijke wereld! Ik wil niet scheiden! En omdat meneer dat wel wil moet ik nu, vrijwillig en wel, mijn kinderen meegeven. Zak!
Uiteindelijk vertrekken ze. Zwemmen zullen ze en als ik hem nog even herinner aan het feit dat we in ieder geval aan de oudste moeten uitleggen hoe de situatie is, zegt hij ‘ik wil het voorlopig nog even niet vertellen, maar genieten van vandaag en kijken wat het brengt’.
Deze man drijft mij tot waanzin. Van moed in de schoenen naar vlinders in mijn buik. Kijken wat vandaag brengt… Zal hij bedoelen: ‘Kijken wat vandaag brengt en vanavond lig ik weer gewoon naast je omdat je de liefste vrouw ter wereld bent en mij de leukste kinderen ever hebt gegeven?’ De rest van de middag ben ik in opperbeste stemming en dagdroom ik hoe de avond zal verlopen. Kaarsjes, wijntje…
Als hij een half uur te vroeg de kinderen afzet zie ik bij binnenkomst al dat hij er helemaal doorheen zit. Meer dan ‘We hebben het leuk gehad en Jan heeft McDonald’s op’ komt er niet uit.
Marco Borsato wist het 23 jaar geleden al: de meeste dromen zijn bedrog.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
De juffen op school noemen Pilar ‘tante’, terwijl ze heus wel weten hoe het zit: voor Laura en Daniël is ze hun vrouw, en als een tweede moeder voor hun dochters Rosa (9) en Carmen (7). “We zijn gewoon een gezin.”
Tijdens de nieuwjaarsnacht van 2000 op 2001 brak er brand uit in café De Hemel in Volendam. Melanie Klene (40) overleefde de ramp, maar liep ernstige brandwonden op. Inmiddels is ze moeder van twee zoons (11 en 8). De gebeurtenis is verweven in haar gezin en heeft haar gevormd tot wie ze nu is.
Melissa Ramakers Quekel (29) leeft met een zeldzame stofwisselingsziekte en kampt met complexe gezondheidsproblemen. Ze is afhankelijk van sondevoeding en draagt een glucose-sensor. Ondertussen zet ze alles op alles om er voor haar dochters Lotte (2,5) en Elise (1) te zijn.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter (3) in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun […]
