Kok en single moeder Charlotte Fielmich schreef een barbecueboek voor vrouwen toen ze thuis lag met een nekhernia. En nu was ze genomineerd voor Beste Barbecueboek Ter Wereld. Dit namen ze haar niet meer af. Veel mooier kon het niet worden. Dus wel. Want ze won.
Picture this: een gala-uitreiking met rode loper, camera’s en flitslichten. Een soort Oscar-avond, van films. Met een zaal vol culinaire concurrentie van over de hele wereld. Daar zat zij toch maar tussen, Charlotte Fielmich, all the way from Bos en Lommer, in haar beste tweedehands designjurk. Geflankeerd door de twee uitgevers van Uitgeverij Snor – de brengers van On Fire. Haar allereerste barbecueboek, meteen ook haar allereerste kookboek, en überhaupt haar allereerste boek ooit. Dat ze nota bene met één hand typte toen ze vanwege een nekhernia op bed lag. Charlotte Fielmich, single moeder van twee puberdochters, die nog helemaal niet zo heel lang geleden haar cateringbedrijf vanuit haar zes vierkante meter tellende Poppenkastkeukentje runde. En nu genomineerd voor Beste Barbecueboek Ter Wereld. Dit namen ze haar niet meer af. Veel mooier kon het niet worden. Dus wel. Want ze won.
Een paar dagen later, nog een beetje wiebelig van de jetlag, zit de bekroonde barbecuekoningin met blote voeten aan de houten tafel van haar pas geopende kookatelier aan de Amsterdamse Sloterplas. Toen de eigenaar van dit jachthaventje, een vader uit de klas van haar dochter, haar vertelde dat hij nog iemand zocht voor het eetgedeelte, waren ze er snel uit. Eindelijk heeft ze écht de ruimte om goed te koken. Nu bedient ze een fonkelnieuw vijfpitsfornuis (“Dat ding kan harder koken dan ik, dat heb ik nog nooit meegemaakt”), met uitzicht op het water. Op een houten steiger staat de gear waarop ze haar winnende recepten uitprobeerde. Ze krijgt weer kippenvel als ze terugdenkt aan die avond in de Chinese badplaats Yantai. “Het grappige is: ik zie mezelf niet als barbecue-expert. Ik ben een gewone kok die van goed en lekker eten houdt, en graag af en toe een fikkie stookt. Barbecueën is altijd feestelijk, ’s zomers, maar ook ’s winters: dikke jas aan, muts op, glaasje wodka erbij, heerlijk. Ik wil vrouwen met mijn boek aansporen ook wat vaker een vuurtje te maken en er iets op te leggen. Zo moeilijk is het niet.”
Charlotte mag dan wel doen wat ze het allerliefste doet, meer dan een inkomen op bijstandsniveau leverde haar cateringbedrijfje niet op. Ja, een nekhernia dus, van dat gesjouw met kisten en pannen. Als mensen haar vragen in welk sterrenrestaurant zij het liefst eet, moet ze hen het antwoord schuldig blijven. En dat voor iemand die naar eigen zeggen gemaakt is voor een luxe leven. In de tussentijd is ze van het adagium: fake it till you make it. “Voor mijn verjaardag vraag ik altijd overbodige luxeartikelen, zoals dure crèmes. Die merkpotjes vul ik halverwege het jaar bij met Hema-crème. Als ik ineens dertig euro heb, gaan we biefstuk eten. Dan zeg ik niet: dat stoppen we in het potje voor de huur. Je moet er zelf iets van maken. Een beetje doen alsof. Het openbare zwembadje voor de deur van ons huis noemde ik altijd ons privé-zwembad. Het is de meisjes nooit opgevallen dat we geen cent te makken hebben.”
Lees het hele artikel in Kek Mama 08-2015.
Het moederschap is prachtig, vervullend… en soms gewoon keihard overleven. En toch fluisteren veel ouders hun uitputting liever weg dan dat ze hem hardop uitspreken. Want toegeven dat je eraan onderdoor gaat? Dat voelt al snel als falen.
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Ben je op zoek naar een te leuke eyecatcher voor in de kinderkamer? Dan hebben wij dé musthave gespot: een opblaasbare poef in de vorm van Nijntje. En je scoort ‘m ook nog eens voor een leuke prijs.
Denk je aan een gezonde zwangerschap, dan denk je waarschijnlijk meteen aan de moeder. Stoppen met roken en alcohol, gezond eten, genoeg rust: alle adviezen lijken op haar gericht. Maar dat beeld klopt niet meer, blijkt uit een nieuwe Britse studie.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Je kent het wel. Je gaat “even langs” bij je ouders en voor je het weet zit je weer in een soort auditie van je leven: “Werk je nog steeds daar?” “Is dat wel handig met de kinderen?” “Je ziet er moe uit…”
