Sara van Gorp

Hoofdredacteur Sara en haar vriend Mark hebben iéts te vaak ruzie over rondslingerende zooi. En nu wil hij zijn oude Sara terug.

Tot voor kort hadden wederhelft en ik wekelijks bonje over ridders, dino’s, tassen en tijdschriften. Oftewel: rondslingerende zooi. En dus besloot ik voor het eerst van m’n leven een zelfhulpboek te lezen: Opgeruimd!, van de Japanse opruimgoeroe Marie Kondo. Ik was sceptisch (wie haalt er nou aan het eind van de dag al haar spullen uit haar tas om ze te bedanken en rust te gunnen?!) maar haar simpele credo ‘doe alles weg waar je niet blij van wordt’ werkt als een dolle. Zo’n vijfentwintig zakken vol zijn intussen bij mensen die er meer aan hebben dan ik. En het worden er elke dag meer. Ik moffelde net nog stiekem drie van de vier memory-spellen in zo’n zak en ook een paar prachtige schoenen moeten het pand verlaten, want martelwerktuigen.

 

'Ik wil mijn oude Sara terug'

Wederhelft weet niet wat hem overkomt. Aanvankelijk zeer blij, vraagt hij zich intussen ietwat angstig af welke kant dit opgaat en heb ik moeten zweren dat ik zíjn tien meter boeken met rust laat. En toen ik afgelopen weekend Ko vroeg een grote stapel te sorteren op Donald Ducks, Bobo’s en vakantieboeken om in verschillende bakken te doen, riep Mark vertwijfeld: ‘Ik wil mijn oude Sara terug!’ Dat gaat ’m niet worden, maar ik beloof bij deze dat ik nooit maar dan ook nooit ’s avonds alle spullen uit m’n tas zal halen om ze rust te gunnen. Laat staan dat ik ze ook nog ga bedanken.

 

Mijn top 3 Marie Kondo-adviezen (echt, ze werken!):

1.

De stelregel van Marie Kondo: pak je spullen vast en vraag jezelf af of je er blij van wordt. Zo niet, doe het weg en laat je niet afleiden door tegenargumenten als: het is nog goed, ooit komt dit nog van pas of ik ga het nog opknappen.

 

2.

Marie Kondo vindt dat opruimen een bepaalde routine vereist. Zo moet je alles uit een kast halen voordat je gaat opruimen. Dat is lastig als je even twee uurtjes wilt opruimen, dus hierin ben ik flexibel geweest. En zelfs dán heb ik 25 zakken weggedaan.

 

3.

Marie Kondo heeft het vaak over weggooien, maar dat vond ik moeilijk. Voor mij hielp het idee dat andere mensen nog lol zouden hebben van de spullen die ik wegdeed, dus heb ik heel veel weggegeven en maar weinig echt weggegooid.

 

Wil je ook aan de slag? Dit is de site van Marie Kondo, en hier bestel je haar boek.

 

Sara van Gorp (42) is hoofdredacteur van Kek Mama. Ze woont samen met Mark en hun zoons Ko (7) en Toon (2).

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >