Sara van Gorp

Hoofdredacteur Sara en haar vriend Mark hebben iéts te vaak ruzie over rondslingerende zooi. En nu wil hij zijn oude Sara terug.

Tot voor kort hadden wederhelft en ik wekelijks bonje over ridders, dino’s, tassen en tijdschriften. Oftewel: rondslingerende zooi. En dus besloot ik voor het eerst van m’n leven een zelfhulpboek te lezen: Opgeruimd!, van de Japanse opruimgoeroe Marie Kondo. Ik was sceptisch (wie haalt er nou aan het eind van de dag al haar spullen uit haar tas om ze te bedanken en rust te gunnen?!) maar haar simpele credo ‘doe alles weg waar je niet blij van wordt’ werkt als een dolle. Zo’n vijfentwintig zakken vol zijn intussen bij mensen die er meer aan hebben dan ik. En het worden er elke dag meer. Ik moffelde net nog stiekem drie van de vier memory-spellen in zo’n zak en ook een paar prachtige schoenen moeten het pand verlaten, want martelwerktuigen.

 

'Ik wil mijn oude Sara terug'

Wederhelft weet niet wat hem overkomt. Aanvankelijk zeer blij, vraagt hij zich intussen ietwat angstig af welke kant dit opgaat en heb ik moeten zweren dat ik zíjn tien meter boeken met rust laat. En toen ik afgelopen weekend Ko vroeg een grote stapel te sorteren op Donald Ducks, Bobo’s en vakantieboeken om in verschillende bakken te doen, riep Mark vertwijfeld: ‘Ik wil mijn oude Sara terug!’ Dat gaat ’m niet worden, maar ik beloof bij deze dat ik nooit maar dan ook nooit ’s avonds alle spullen uit m’n tas zal halen om ze rust te gunnen. Laat staan dat ik ze ook nog ga bedanken.

 

Mijn top 3 Marie Kondo-adviezen (echt, ze werken!):

1.

De stelregel van Marie Kondo: pak je spullen vast en vraag jezelf af of je er blij van wordt. Zo niet, doe het weg en laat je niet afleiden door tegenargumenten als: het is nog goed, ooit komt dit nog van pas of ik ga het nog opknappen.

 

2.

Marie Kondo vindt dat opruimen een bepaalde routine vereist. Zo moet je alles uit een kast halen voordat je gaat opruimen. Dat is lastig als je even twee uurtjes wilt opruimen, dus hierin ben ik flexibel geweest. En zelfs dán heb ik 25 zakken weggedaan.

 

3.

Marie Kondo heeft het vaak over weggooien, maar dat vond ik moeilijk. Voor mij hielp het idee dat andere mensen nog lol zouden hebben van de spullen die ik wegdeed, dus heb ik heel veel weggegeven en maar weinig echt weggegooid.

 

Wil je ook aan de slag? Dit is de site van Marie Kondo, en hier bestel je haar boek.

 

Sara van Gorp (42) is hoofdredacteur van Kek Mama. Ze woont samen met Mark en hun zoons Ko (7) en Toon (2).

BN'er-moeders op Instagram

Van weekendboodschappen tot aan huiswerk: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Kusje

 

Zò trots en zò gek op dit heerlijke jochie, #LUX ❤️

Een bericht gedeeld door Bettina Holwerda (@bettina_holwerda) op


Lievelingsplek

 

Mijn lievelingsplekje. #brabant #mijnthuis #familie #❤️

Een bericht gedeeld door Vivian Reijs - VIVONLINE (@vivianreijs_vivonline) op


Hard aan het werk

 

Hier wordt een boekbespreking voorbereid. #lampje

Een bericht gedeeld door Georgina Verbaan (@gverbaan) op


Zou het genoeg zijn?

 

Lees ook
Boodschappen doen met drie kinderen: zo doe je dat in 15 minuten >


'Spontane foto'

 

Zie hier het resultaat van het maken van een ‘spontane foto’ 😂❤️

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Wijze woorden

 

✨door Rupi Kaur via @mothermusemag

Een bericht gedeeld door Romy Boomsma 🌿 (@romyboomsma) op


Prachtige foto

 

 

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

harde werker en moeder
Beeld: Pexels

Als advocaat staat blogger Candace Alnaji vrouwen bij die gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt omdat ze zwanger zijn of kinderen hebben. ‘Hun kansen worden ontnomen omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen.’

‘Maar je kunt heel goed én een harde werker én moeder zijn’, schrijft ze op Scary Mommy.
 

Identiteit

Candace las een essay van een zwangere vrouw, waarin zij uitlegde dat zij zichzelf geen ‘moeder’ zou gaan noemen. De reden: ze wilde niet dat haar identiteit als moeder de rest van haar leven zou overschaduwen. ‘Inmiddels heeft ze een baby en beschrijft ze zichzelf in haar blogs nog steeds niet als moeder’, zegt Candace. ‘Daar is niets mis mee - iedereen moet zichzelf op zijn eigen manier uiten. Maar als ik een blog schrijf, zal ik mezelf altijd moeder noemen.’

 

Lees ook:
'Het moederschap staat gelijk aan 2,5 fulltime baan' >

 

Discriminatie

Candace is advocaat op het gebied van arbeidsdiscriminatie. ‘Voordat ik kinderen kreeg’, vertelt ze, ‘vertegenwoordigde ik moeders. Zij werden door hun werkgevers gediscrimineerd op basis van hun status als moeder. Ze werden lastig gevallen omdat ze een miskraam hadden of omdat ze leden aan een postnatale depressie.’ Sinds Candace zelf kinderen heeft, kan ze hun pijn en frustratie heel goed voorstellen. ‘Veel moeders worden hun kansen ontnomen – gewoon omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen en vervolgens blijven werken.’
 

‘Moeder én goede werker’

Volgens Candace is het belangrijk om de huidige en toekomstige generatie vrouwen te laten zien dat je heel goed een moeder én iets anders kunt zijn. ‘Het moederschap vormt een heel groot deel van je identiteit’, legt ze uit, ‘maar daarnaast kun je ook een goede werker zijn. We hebben vrouwen nodig die zeggen: ‘Ik ben advocaat en ook een moeder. Ik ben verpleegster en ook een moeder.’ Dus of ik nou tachtig of twaalf uur per week werk, ik zal in mijn blogs altijd schrijven dat ik een advocaat, schrijfster én moeder ben.’


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >