Hoofdredacteur Sara en haar vriend Mark hebben iéts te vaak ruzie over rondslingerende zooi. En nu wil hij zijn oude Sara terug.
Tot voor kort hadden wederhelft en ik wekelijks bonje over ridders, dino’s, tassen en tijdschriften. Oftewel: rondslingerende zooi. En dus besloot ik voor het eerst van m’n leven een zelfhulpboek te lezen: Opgeruimd!, van de Japanse opruimgoeroe Marie Kondo. Ik was sceptisch (wie haalt er nou aan het eind van de dag al haar spullen uit haar tas om ze te bedanken en rust te gunnen?!) maar haar simpele credo ‘doe alles weg waar je niet blij van wordt’ werkt als een dolle. Zo’n vijfentwintig zakken vol zijn intussen bij mensen die er meer aan hebben dan ik. En het worden er elke dag meer. Ik moffelde net nog stiekem drie van de vier memory-spellen in zo’n zak en ook een paar prachtige schoenen moeten het pand verlaten, want martelwerktuigen.
Wederhelft weet niet wat hem overkomt. Aanvankelijk zeer blij, vraagt hij zich intussen ietwat angstig af welke kant dit opgaat en heb ik moeten zweren dat ik zíjn tien meter boeken met rust laat. En toen ik afgelopen weekend Ko vroeg een grote stapel te sorteren op Donald Ducks, Bobo’s en vakantieboeken om in verschillende bakken te doen, riep Mark vertwijfeld: ‘Ik wil mijn oude Sara terug!’ Dat gaat ’m niet worden, maar ik beloof bij deze dat ik nooit maar dan ook nooit ’s avonds alle spullen uit m’n tas zal halen om ze rust te gunnen. Laat staan dat ik ze ook nog ga bedanken.
De stelregel van Marie Kondo: pak je spullen vast en vraag jezelf af of je er blij van wordt. Zo niet, doe het weg en laat je niet afleiden door tegenargumenten als: het is nog goed, ooit komt dit nog van pas of ik ga het nog opknappen.
Marie Kondo vindt dat opruimen een bepaalde routine vereist. Zo moet je alles uit een kast halen voordat je gaat opruimen. Dat is lastig als je even twee uurtjes wilt opruimen, dus hierin ben ik flexibel geweest. En zelfs dán heb ik 25 zakken weggedaan.
Marie Kondo heeft het vaak over weggooien, maar dat vond ik moeilijk. Voor mij hielp het idee dat andere mensen nog lol zouden hebben van de spullen die ik wegdeed, dus heb ik heel veel weggegeven en maar weinig echt weggegooid.
Sara van Gorp (42) is hoofdredacteur van Kek Mama. Ze woont samen met Mark en hun zoons Ko (7) en Toon (2).
De kraamweek is bedoeld om bij te komen, te wennen en vooral: ontzorgd te worden. Maar wat als de kraamzorg vooral zelf behoefte heeft aan een dutje?
Na de zoveelste afkeurende blik met kritiek op hun manier van opvoeden van de kraamzorg was de maat vol voor deze moeders.
Het ouderschap zit vol mooie, maar ook angstige momenten. Voor moeder Ezra (41) leek het een doodgewone avond, totdat ze – nogal onverwachts – oog in oog stond met haar peuter.
Toen Ariane beviel van haar eerste kind, dacht ze één ding zeker te weten: de kraamweek zou haar redding zijn. Lekker cocoonen met haar baby, de kraamzorg die de boel draaiende hield, thee bracht, de was deed, misschien zelfs een keer een boterham met hagelslag smeerde. Spoiler: het liep iets anders.
Actrice Anouk Maas kruipt dit jaar in de huid van Maria Magdalena in The Passion 2026. Voor Maas voelt deze rol extra speciaal. Het komt in een periode waarin haar leven flink is veranderd.
Noëlle en haar vriend Ferri verwachten in september hun eerste baby. Dat klinkt in eerste instantie niet als wereldnieuws, alleen Noëlle is zelf niet zwanger, maar haar moeder Angela wel.
