Beeld: Canva
Ouders willen het goed doen. Liefst overal tegelijk: gezond eten op tafel, genoeg hobby’s, goede schoolprestaties en vooral een blije kindertijd. En zodra er een beetje stilte of verveling ontstaat, voelt dat voor veel ouders als iets dat meteen opgelost moet worden.
Toch wint een opvoedgedachte terrein die precies dat ter discussie stelt: wat gebeurt er als je juist wat minder doet?
Underparenting is een bewuste manier van opvoeden waarbij ouders hun kind vaker zelf laten ontdekken, kiezen en problemen laten oplossen. Niet vanuit afstandelijkheid, maar vanuit het idee dat kinderen juist groeien als ze niet voortdurend worden gestuurd.
Breanna Dede, klinisch psycholoog aan de Duke University School of Medicine, beschrijft het als een vorm van responsief ouderschap: minder automatisch ingrijpen en meer kijken naar wat een kind zelf laat zien dat het nodig heeft. Ook Darby Saxbe, psycholoog aan de University of Southern California, benadrukt dat het geen kwestie is van loslaten zonder betrokkenheid, maar van het bewust doseren van hulp.
Binnen deze aanpak krijgt verveling een andere betekenis. Waar veel ouders geneigd zijn om lege momenten meteen op te vullen, wordt juist dat nietsdoen gezien als waardevol. Een kind dat zich even verveelt, moet zelf iets verzinnen. Dat kan creativiteit, zelfstandigheid en probleemoplossend vermogen stimuleren.
Volgens Saxbe helpt het al om kinderen mee te nemen in alledaagse situaties, zoals boodschappen doen of kleine klusjes in huis, zonder alles voor te kauwen of volledig te structureren. Het idee is dat niet elk moment door een volwassene ingevuld hoeft te worden.
Underparenting sluit deels aan bij slow parenting, maar legt sterker de nadruk op het laten ervaren van gevolgen. Een klassiek voorbeeld: een kind wil geen jas aan op een koude dag. In plaats van het probleem over te nemen, mag het kind zelf merken wat dat betekent. Niet als straf, maar als ervaring die iets leert over keuzes maken en verantwoordelijkheid nemen. Volgens Dede helpt dat kinderen vertrouwen op te bouwen in hun eigen beslissingen, omdat ze leren dat hun gedrag gevolgen heeft.
Het belangrijkste onderscheid zit in intentie. Underparenting is een bewuste keuze om ruimte te geven binnen een veilige, betrokken relatie. Afwezige opvoeding ontstaat juist door gebrek aan aanwezigheid of ondersteuning. Bij underparenting blijft de ouder beschikbaar en emotioneel betrokken, ook al wordt er minder direct gestuurd. Bij afwezige opvoeding ontbreekt die basis, waardoor kinderen wel vrijheid hebben, maar geen houvast.
Experts noemen meerdere mogelijke voordelen: meer zelfstandigheid, beter probleemoplossend vermogen, creativiteit en emotionele veerkracht. Ook leren kinderen beter omgaan met frustratie en onzekerheid. Verveling speelt daarin een onverwacht belangrijke rol, omdat het de hersenen ruimte geeft om te dagdromen en zelf verbanden te leggen.
Wie deze aanpak wil proberen, hoeft niet meteen het hele ouderschap om te gooien. Kleine stappen zijn vaak al genoeg. Denk aan een paar minuten zelfstandig spelen zonder directe sturing of een situatie waarin een kind eerst zelf iets probeert op te lossen voordat er hulp komt. Het gaat niet om minder betrokken zijn, maar om anders betrokken zijn: minder overnemen en meer vertrouwen geven.
Benieuwd welke 6 laagdrempelige gewoontes kinderen emotioneel sterker maken? Je leest het hier.
Beluister onze nieuwste podcast-aflevering hieronder!
Bron: Duke University School of Medicine
Soms zit een opmerking je veel langer dwars dan je had verwacht. Dat ervaart ook moeder Marije (32), wanneer haar schoonvader vlak na de geboorte van haar zoontje een opmerking maakt over zijn oogkleur.
Ruben Jansen, de man van de overleden influencer Petra Quist, heeft afscheid genomen van zijn vrouw. Op Instagram deelde hij een foto van haar uitvaart, waarbij hij een emotionele boodschap plaatste: ‘I’ll be right beside you dear.’
Toen Eva (31) na een pittige bevalling eindelijk met haar pasgeboren dochter thuiskwam, wachtte haar een hartverwarmende verrassing. Haar beste vriendin had de hele voortuin versierd. Maar een dag later veranderde dat warme gevoel volledig door een Tikkie.
Roze is voor meisjes en blauw is voor jongens. Tenminste, als het Mara’s (30) schoonmoeder ligt. Mara kon haar oren niet geloven toen haar pasgeboren zoon een paar weken na de geboorte al in een hokje werd geplaats. Dit is wat Mara daarop te zeggen had.
De 29-jarige Emma wordt binnenkort voor het eerst moeder en werd daarom verrast met een babyshower. Helaas kijkt ze daar niet met een warm gevoel op terug. Ze werd namelijk uitgelachen op haar eigen feest.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Lourain, wiens tienerdochter nog weinig besef van geld heeft.
