Vraag jij je soms ook af hoeveel functies er eigenlijk op je visitekaartje zouden moeten staan? Moeder. Chauffeur. Agenda-beheerder. Psycholoog. Chefkok. Activiteitencoördinator. Huiswerkbegeleider. Relatietherapeut bij ruzies tussen broers en zussen. Verantwoordelijke voor zoekgeraakte gymschoenen.
Experts noemen dit fenomeen tegenwoordig de ‘everything bagel parent’. Oftewel: de ouder die het gevoel heeft dat ze alles moet zijn voor haar kinderen. Klinkt herkenbaar?
Vroeger leek ouderschap een stuk overzichtelijker. Natuurlijk maakten ouders zich toen ook zorgen, maar tegenwoordig voelt het alsof we verantwoordelijk zijn voor ongeveer ieder aspect van het leven van onze kinderen.
Niet alleen of ze genoeg eten krijgen en veilig zijn, maar ook:
En ondertussen proberen we zelf ook nog een baan, relatie, sociaal leven en een enigszins opgeruimd huis te onderhouden. Geen wonder dat zoveel moeders het gevoel hebben tekort te schieten.
Tekst gaat verder onder de video.
Volgens psychologen weten we tegenwoordig veel meer over opvoeding dan vroeger. We begrijpen beter hoe kinderen zich ontwikkelen en hoe belangrijk een veilige hechting is. Dat is natuurlijk positief. Alleen zit er ook een keerzijde aan.
Veel ouders hebben onbewust het idee gekregen dat ze verantwoordelijk zijn voor élke uitkomst in het leven van hun kind. Heeft je kind een moeilijke dag op school? Jouw schuld. Verveelt je kind zich? Moet jij iets verzinnen. Heeft je kind ruzie met een vriendje? Tijd voor een uitgebreide coachingsessie.
En ondertussen laat social media dagelijks honderden voorbeelden zien van ouders die het (zo lijkt het tenminste) allemaal perfect voor elkaar hebben. Spoiler: dat hebben ze niet.
Vraag jij jezelf regelmatig af of je genoeg doet? Dan herken je deze misschien.
Is je kind verdrietig, boos of teleurgesteld? Dan voelt het alsof jij iets verkeerd hebt gedaan.
Jij houdt de planning bij. Jij lost conflicten op. Jij organiseert alles. En soms vraag je je af of je kind überhaupt weet wanneer zijn eigen voetbaltraining begint.
Een middag met vriendinnen. Sporten. Een boek lezen. Het voelt al snel alsof je iets nuttigers zou moeten doen.
Leuke uitjes. Creatieve activiteiten. Gezonde snacks. Educatieve spelletjes. Want stel je voor dat ze later het gevoel hebben dat ze iets tekort zijn gekomen.
Maar rust nemen voelt alsof je faalt. En daar zit precies de valkuil.
Dit klinkt misschien gek, maar experts benadrukken dat het helemaal niet jouw taak is om je kind voortdurend gelukkig te maken. Sterker nog: verveling, frustratie, teleurstelling en ongemak horen gewoon bij het leven.
Kinderen leren juist van die ervaringen. Dat betekent niet dat je ze aan hun lot moet overlaten. Wel dat je niet iedere hobbel voor ze hoeft glad te strijken.
Een belangrijk verschil met vroeger? Veel ouders doen het tegenwoordig grotendeels alleen. Waar vroeger opa’s, oma’s, buren en familieleden vanzelfsprekend hielpen, proberen veel gezinnen nu alles zelf te regelen.
En als er geen village is om een kind groot te brengen, voelt het al snel alsof jij de village moet zijn. Dat is nogal een opdracht voor één persoon.
Misschien is dat wel de belangrijkste boodschap. Je kind heeft geen moeder nodig die alles weet, alles oplost en alles regelt. Je kind heeft een moeder nodig die liefheeft, grenzen stelt, fouten maakt, uitrust, soms chagrijnig is en af en toe ook gewoon even met rust gelaten wil worden. Kortom: een mens.
Dus als jij vandaag weer het gevoel hebt dat je tekortschiet omdat je niet tegelijkertijd moeder, planner, therapeut, chefkok, coach en activiteitenmanager kunt zijn… Dan is dat misschien juist het bewijs dat je al meer doet dan genoeg. Je hoeft niet alles te zijn voor je kind. Je hoeft alleen maar hun moeder te zijn.
Opvoedexperts noemen dit de grootste signalen van een gezonde ontwikkeling bij kinderen.
Bron: Scary Mommy
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
