Beeld: Canva Pro
Even een appje sturen terwijl je peuter Peppa Pig kijkt, of nog snel een aflevering aanzetten tijdens het koken: schermen zijn niet meer weg te denken uit het gezinsleven.
Maar volgens de Britse regering is het wél tijd om even op de pauzeknop te drukken.
Te veel schermtijd kan namelijk de taalontwikkeling van jonge kinderen in de weg zitten. Uit recent onderzoek blijkt dat peuters van twee jaar die dagelijks het meest naar schermen kijken, zo’n vijf uur per dag, aanzienlijk minder woorden spreken dan leeftijdsgenootjes die gemiddeld 44 minuten schermtijd hebben. En dat terwijl schermgebruik inmiddels bijna universeel is: maar liefst 98 procent van de tweejarigen kijkt elke dag naar tv, video’s of andere digitale content.
Onderwijsminister Bridget Phillipson waarschuwt dat ouders en leerkrachten dit steeds vaker signaleren. “Te veel passieve schermtijd kan ten koste gaan van praten, spelen en lezen, activiteiten die cruciaal zijn voor de taalontwikkeling van jonge kinderen.” Tegelijkertijd erkent ze dat schermen nu eenmaal bij het moderne gezin horen. “Schermen maken nu eenmaal deel uit van het gezinsleven. De vraag die ouders stellen is niet óf ze schermen moeten gebruiken, maar hoe ze dat op een goede manier kunnen doen.”
Daarom komt de Britse overheid in april voor het eerst met officiële richtlijnen voor schermgebruik bij kinderen onder de vijf jaar. Die moeten ouders helpen schermen bewuster te integreren in dagelijkse momenten, zoals samen praten, spelen en lezen. Een deskundig panel onder leiding van kindercommissaris Rachel de Souza en professor Russell Viner buigt zich over de wetenschappelijke inzichten en ervaringen van ouders.
De cijfers liegen er niet om. Gemiddeld besteden tweejarigen zo’n 127 minuten per dag aan schermen; bij negen maanden oud was dat nog 29 minuten. De Wereldgezondheidsorganisatie adviseert maximaal één uur schermtijd per dag voor kinderen van twee tot vier jaar. Toch speelt 19 procent van de tweejarigen al videogames en komt de totale schermtijd gemiddeld uit op 140 minuten per dag.
Het onderzoek laat zien dat meer schermtijd samenhangt met een kleinere woordenschat: kinderen met veel schermgebruik kenden gemiddeld 53 procent van de geteste woorden, tegenover 65 procent bij kinderen met weinig schermtijd. Daarnaast scoorde een kwart van de kinderen boven de grens die kan wijzen op gedrags- of emotionele problemen.
Neil Leitch van de Early Years Alliance is blij met de nieuwe richtlijnen, maar benadrukt dat het gesprek verder moet gaan dan alleen schermtijd. “Hoewel we de plannen voor nieuwe richtlijnen over schermtijd voor kinderen onder de vijf in grote lijnen toejuichen, is het belangrijk dat deze ondersteuning onderdeel is van een breder kader rond digitale geletterdheid en online veiligheid.”
Ben je trouwens benieuwd hoeveel schermtijd voor probleemgedrag zorgt bij kinderen? Je leest het hier.
Bron: Depart of Education
De realityserie Grote Gezinnen Emigreren is terug met een tweede seizoen op SBS6. In het programma worden opnieuw de emigratie-avonturen gevolgd van de grote gezinnen Jelies en Gnodde, waarbij vooral de familie Jelies de aandacht trekt.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Francine, die haar zoon niet meer van de opvang durft te halen, uit angst voor wat voor wangedrag hij nu […]
Sabine (41) werkte fulltime, sportte fanatiek en danste door de woonkamer met haar dochters. Tot Long COVID haar leven stillegde. Wat volgde was een zware periode van overleven, rouw en ontdekken hoe ze het moederschap opnieuw vorm moest geven.
Voormalig rolstoeltennisster Esther Vergeer (44) kreeg kort na de geboorte van haar dochter een kankerdiagnose, dat vertelt de topsporter in een interview met Vriendin.
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
