We doen het allemaal weleens: je kind een tablet in de hand duwen zodat jij in de supermarkt eindelijk rustig je lijstje kunt afwerken. Of nog een half uurtje gamen gunnen omdat jij in een meeting zit.
Lees verder onder de advertentie
Maar wat doet al dat schermstaren nu echt met hun emoties? Een groot onderzoek (lees: 117 studies) naar schermtijd en kinderen jonger dan 10 jaar geeft een duidelijke waarschuwing.
Schermtijd kinderen
Kinderen die te veel naar een scherm kijken, blijken vaker gedrag te vertonen dat niet past bij hun ontwikkelingsfase. Denk aan driftbuien, angst, hyperactiviteit of juist depressieve gevoelens. Vooral meisjes bleken kwetsbaar. Hoe jonger het kind, hoe sneller het misgaat:
Onder de 2 jaar: eigenlijk geen schermtijd (behalve videobellen).
Tussen 2 en 5 jaar: maximaal een uur per dag.
6 jaar en ouder: liefst niet meer dan twee uur.
En let op: gamen is een extra risicofactor.
Symptoom en oorzaak
De opvallendste conclusie uit het onderzoek? Dat schermtijd vaak zowel oorzaak als symptoom is. “In veel gevallen grijpen kinderen die al emotioneel worstelen naar schermen, vooral videogames, als een manier om te ontsnappen. Dat kan tijdelijk verlichting geven, maar op de lange termijn versterkt het hun problemen juist”, zegt hoofdauteur Roberta Pires Vasconcellos. Zo belanden ze dus in een vicieuze cirkel waar ze steeds moeilijker uitkomen.
Lees verder onder de advertentie
Quick fix
Veel ouders gebruiken een scherm als quick fix: kind stil, ouder rust. Maar dat werkt maar heel even. “Dat kan op korte termijn helpen, maar op de lange termijn juist schadelijk zijn”, aldus Vasconcellos. Kinderen leren namelijk niet om hun emoties zelf te reguleren, maar worden afhankelijk van die iPad.
Lees verder onder de advertentie
Ouders doen er goed aan te letten waarom hun kind naar een scherm grijpt. “Als je merkt dat je kind steeds vaker naar een scherm grijpt wanneer het boos of teruggetrokken is, kan dat een signaal zijn om te checken hoe het emotioneel gaat”, legt Vasconcellos uit. Misschien zoeken ze steun die ze niet vinden bij vrienden, op school of zelfs thuis. Dan hebben ze ouderlijke steun en begeleiding nodig, om zich gehoord en begrepen te voelen, zowel online als offline.
Volgens Vasconcellos zijn online games een speciaal risico, omdat ze vaak werken als sociale platforms: “Online games brengen extra risico’s met zich mee omdat ze vaak functioneren als sociale platforms. Omdat deze spellen ook doorgaan wanneer je offline bent, voelen kinderen druk om langer verbonden te blijven. Daardoor schieten slaap, schoolwerk en sociale contacten er vaak bij in.”
Lees verder onder de advertentie
Regels en consequent zijn
Grenzen stellen is belangrijk, zegt Vasconcellos: “Ze helpen kinderen om te weten wat ze kunnen verwachten en maken het makkelijker om zich aan de grenzen te houden.”
Gebruik gerust ouderlijk toezicht op apparaten en stel limieten in. Extra tip: verwijder de meest verleidelijke apps en bied in plaats daarvan educatieve of nuttige content aan.
Dit artikel is geschreven door de redactie van Kek Mama en is bedoeld voor informatieve doeleinden. Wij zijn geen artsen. Bij twijfels of gezondheidsproblemen raden we aan om altijd een arts of medisch specialist te raadplegen.
Presentatrice Renate Verbaan-Gerschtanowitz (46) brak in 2004 door, nadat ze tijdens de TMF Awards door de kijkers werd verkozen tot nieuwe vj van de populaire muziekzender. Samen met presentator Winston Gerschtanowitz vormt ze al meer dan twintig jaar een stel en hebben ze twee zoons.
Melanie: “Na weken wachten kregen we eindelijk de uitslag van de onderzoeken naar Sara’s aangeboren obesitas. De diagnose bracht meer vragen dan antwoorden. Tot er opeens werd aangebeld en Wendy van Dijk voor onze deur stond.
Begin jaren 2000 maakt Nederland kennis met Tooske Ragas (51) als presentatrice van Idols. Niet veel later vindt ze de liefde bij zanger Bastiaan Ragas, wordt ze bonusmoeder en krijgt ze drie dochters. Maar naast alle hoogtepunten maakt ze ook ingrijpende momenten mee.
Een veilig thuis is voor een kind ontzettend belangrijk. Niet alleen omdat de voordeur op slot kan, maar vooral omdat thuis een plek hoort te zijn waar je je emotioneel veilig voelt. Als je ouders voortdurend kibbelen, snauwen of met slaande deuren door het huis gaan, kan dat behoorlijk wat met je doen.
Na jaren proberen en de zoveelste ivf poging wilde Vera niets liever dan moeder worden. Haar schoonzus Saskia begreep haar verdriet totaal niet en wilde zelf absoluut geen kinderen. Toen juist zij onverwacht zwanger bleek, voelde Vera iets waar ze zich enorm voor schaamde.