Beeld: Canva
Je hebt het vast wel eens gedacht terwijl je middenin de nacht voor de zoveelste keer met je baby op de arm door het huis banjert: “Waar doe ik dit eigenlijk voor? Hij onthoudt dit toch niet.” Uit nieuw onderzoek blijkt: dat onthouden ze dus wel.
Een nieuwe studie, van onder andere onderzoeker Tristan Yates, laat zien dat baby’s van slechts één jaar oud al herinneringen kunnen vormen. Jep, echt waar. Ook al kunnen ze daar later geen bewuste herinnering aan ophalen, hun hersenen slaan die momenten wél op. En die zijn belangrijker dan je denkt.
Tot voor kort dachten wetenschappers dat het brein van een baby nog niet rijp genoeg was om herinneringen te maken. Maar onderzoekers van Columbia University hebben dat idee nu van tafel geveegd. Met speciale MRI-scans zagen ze dat het deel van de hersenen dat bij volwassenen herinneringen aanmaakt – de hippocampus – ook bij baby’s al actief is.
Oftewel: jouw baby slaat wél op dat je hem troost als hij huilt. Of dat je hem aankijkt als je zachtjes zingt. Of hem een kus geeft als hij zich zeer heeft gedaan. Het zit misschien niet in zijn bewuste geheugen, maar zijn lijf en brein onthouden het.
Onderzoeker Tristan Yates: “Ook al onthouden we veel van onze specifieke herinneringen uit de babytijd niet tot in de volwassenheid, we weten dat vroege ervaringen ertoe doen bij het leggen van de basis voor de rest van ons leven. Dit heeft belangrijke implicaties voor hoe ouders de ontwikkeling van hun jonge kinderen kunnen ondersteunen.”
De onderzoekers lieten baby’s plaatjes zien van bijvoorbeeld een hondenspeeltje, een berglandschap of een gezicht. Na een minuut kregen ze dezelfde afbeelding opnieuw te zien, naast een nieuwe. En wat bleek? Baby’s keken langer naar het bekende plaatje – een teken dat ze het herkenden. En tijdens dat moment was er duidelijke activiteit in de hippocampus. Zo konden de onderzoekers aantonen dat zelfs kleine baby’s dus zelfs al herinneringen vormen – ook al verdwijnen die later uit hun bewuste geheugen.
Laten we eerlijk zijn: soms voelt het een beetje zinloos allemaal. Voor de 36e keer dat boekje voorlezen. Alwéér die knuffel als je kind huilt, terwijl je net vijf minuten eerder hetzelfde deed. Maar de wetenschap bewijst: het telt. Alles wat jij doet, wordt ergens diep vanbinnen opgeslagen en vormt de basis voor hoe je kind later in de wereld staat. Je doet het niet voor niks.
Volgens psychologen zijn de herinneringen die baby’s aanmaken vooral zintuiglijk en emotioneel. Voelt mijn wereld veilig? Worden mijn behoeftes gezien? Wordt er naar me geluisterd?
Je baby herinnert zich misschien niet letterlijk dat je hem op een regenachtige dinsdagmiddag in januari knuffelde toen hij verdrietig was. Maar hij voelt het wel. Het zorgt ervoor dat hij diep van binnen weet: “Als ik iets nodig heb, is er iemand die voor me zorgt.” Dat gevoel van veiligheid is goud waard. Het is de basis voor zelfvertrouwen, voor sociale relaties, voor leren omgaan met stress. En ja, dat begint dus allemaal bij jou.
Kinderen pikken feilloos jouw emoties op. Dus als jij je best doet om rustig te blijven en liefdevol te reageren – zelfs als je eigenlijk op instorten staat – dan leert jouw kind zijn eigen emoties ook te reguleren. En ja, dat is een enorme verantwoordelijkheid. En ja, dat is ook gewoon echt mega zwaar af en toe. Maar nu weet je in ieder geval dat je het niet voor niks doet.
Dus nee, je baby zal zich waarschijnlijk niet herinneren hoe vaak je hem hebt getroost, hoe vaak je je zorgen maakte, of hoe vaak je huilde van vermoeidheid. Maar zijn lichaam en brein hebben een diepe herinnering aan hoe ze zijn behandeld, aldus onderzoeker Marilyn Cross Coleman.
En dat maakt jou, lieve ouder, de allerbelangrijkste persoon in jouw baby’s wereld.
Een huilende baby troosten elke nacht is al pittig genoeg, laat staan als je er twee hebt. Tweelingpapa’s Dick en Rob weten er alles van. Je leest het hier.
Bron: Parents
Achter iedere moeder schuilt óók gewoon een vrouw. In Rollebollen delen moeders hun meest persoonlijke verhalen over seks, verlangen, liefde en alles wat zich afspeelt als de slaapkamerdeur dichtgaat. Deze week Karin, die er door een ontzettend ongemakkelijke situatie achter kwamen dat de wandjes van de hotelkamer wel erg dun bleken.
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Noor (34), samen met Jens (36), moeder van Liv (4) en Sam (1,5).
Voor ouders is het zo’n moment waarop je hart een klein sprongetje maakt én je je afvraagt waar de tijd gebleven is. Ook bij de familie Cudogham uit Een huis vol is het zover: Twiggy laat de basisschool achter zich en begint aan een heel nieuw avontuur op de middelbare school.
Een pretecho is een bijzonder moment voor aanstaande ouders. Zeker als ze op dat moment ontdekken of ze een jongen of meisje verwachten. Toen Carmen (34) aan haar schoonmoeder vertelde dat ze weer oma zou worden van een kleindochter, had ze deze reactie nooit verwacht.
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Lot, wiens nieuwe vriend een keuze maakte die bijzonder verkeerd uitpakte.
