Fotografie: Kiki Rigters
Kim Feenstra zet zich actief in voor betere kinderbescherming, in de hoop een beetje verschil te maken: “In Nederland is er nog veel te verbeteren.”
Tuurlijk maak je je weleens zorgen om de wereld waarin je kind opgroeit, maar ja, wat kun je doen? Nou, toch wel iets, vindt Kim Feenstra.
Kim: “Wanneer je een kind krijgt, ervaar je pas echt hoe puur en onvoorwaardelijk liefde is en hoe afhankelijk een kind is van veiligheid, stabiliteit en warmte. Het besef dat er zoveel kinderen zijn die dat niet krijgen, raakt me diep. Op social media spreek ik me daar vaak over uit. Dit voelt voor mij als een morele plicht, zeker als je een groot platform hebt. De community die mij al jaren volgt, weet hoe ik in het leven sta. Ik deel veel en probeer open en eerlijk te zijn.
Kinderen zijn vaak de dupe van beslissingen van volwassenen – in gezinnen, op scholen, bij instanties en in de politiek. Natuurlijk kun je niet elk kind ter wereld beschermen, maar ik geloof wel dat we als samenleving meer verantwoordelijkheid moeten nemen en kritisch moeten blijven kijken naar wat we normaal vinden en accepteren. Kinderporno en kinderseksualisering worden soms zelfs in kunst verheerlijkt en daar moeten we alert op zijn.
Soms spreek ik me uit over onderwerpen die mensen heftig vinden. In Nederland is er namelijk nog veel te verbeteren als het gaat om kinderbescherming. Ik vind dat wetten strenger moeten, straffen hoger en dat er beter toezicht moet komen om te voorkomen dat daders opnieuw de fout in gaan. In extreme gevallen vind ik dat de doodstraf bespreekbaar moet zijn. Ik begrijp dat dit gevoelige discussies zijn. Tegelijk vind ik dat er situaties zijn waarin de ernst van misdaden zo groot is, dat we eerlijk moeten kijken naar hoe we daders straffen en hoe we slachtoffers beschermen. Dat gaat nu gewoon verkeerd: daders krijgen begeleiding en behandeling, terwijl slachtoffers vaak jarenlang moeten vechten om gehoord en geholpen te worden. Veel slachtoffers dragen hun trauma levenslang met zich mee, soms zelfs generaties lang.
Mijn Strijd zal nooit gestreden zijn
Nu ik zelf moeder ben, probeer ik Brooklyn op een gezonde manier weerbaar te maken. Ik leef niet in angst. ‘Wat je voedt, groeit’, zeg ik altijd, maar ik ben wel duidelijk. Toen hij naar school ging, vond ik het belangrijk dat hij zo zelfstandig mogelijk was. Dat hij zelf naar de wc kon gaan en zichzelf kon aan- en uitkleden. Ik zeg altijd tegen hem dat als mama of papa niet in de buurt is en iemand doet iets wat hij niet wil, hij heel hard moet schreeuwen, schoppen, slaan en gillen. Niemand mag zomaar aan hem zitten. Dat heb ik hem goed geleerd. Afgelopen zomer merkte ik hoe belangrijk dat is. Er kwam een vrouw op hem af die zomaar aan zijn krullen zat. Hij reageerde daar heel assertief op en liet duidelijk weten dat hij dat niet wilde. Dat moment bevestigde voor mij hoe belangrijk het is dat kinderen weten dat hun lichaam van hen is en dat ze voor zichzelf mogen opkomen. Tegelijk voelt dat ook dubbel. Ik wil dat mijn kind zorgeloos kan opgroeien en gewoon kind kan zijn. Maar de realiteit is dat weerbaarheid helaas nodig is.
Ik hoop dan ook dat de bescherming van kinderen een hogere prioriteit krijgt in Nederland. Dat slachtoffers sneller en beter geholpen worden en dat we als samenleving duidelijker laten zien waar onze grenzen liggen. Voor mij blijft het simpel: luister áltijd naar je intuïtie. Zeker moeders hebben vaak een sterk onderbuikgevoel. Als iets niet klopt, onderzoek het. Je gevoel liegt zelden. Mijn strijd zal daarom nooit gestreden zijn.”
Eerder sprak Kim Feenstra openhartig over leven in armoede: ‘Het leek elk jaar uitzichtlozer’. Je leest het hele artikel hier.
De nieuwe Kek Mama – The Next Generation ligt nu in de winkel.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
