Hoofdredacteur Lisa trok met man en kroost naar Pairi Daiza voor een minivakantie tussen de beren, hertjes én edelstenen. Slapen in de dierentuin klinkt als een kinderdroom (spoiler: dat is het ook). Maar dan eentje mét bubbelbad.
Met vier kinderen op pad gaan is normaal gesproken eerder een logistieke uitdaging dan een vakantie. Maar zet ze in een luxe huisje met uitzicht op zwarte beren en ineens heb je nergens meer omkijken naar. Onze hoofdredacteur Lisa testte het uit en ontdekte dat Pairi Daiza niet zomaar een dierentuin is, maar een compleet andere wereld. Inclusief spa-badkamer, avondwandelingen langs de tijgers en wakker worden met hertjes in de achtertuin.
We logeerden in de Native House, een houten droomhuis met uitzicht op het zwarte berenverblijf. Echt, ik verzin dit niet. Vanuit onze woonkamer zagen we zwarte beren rondschuifelen, en ondertussen hupsten er hertjes om het huisje alsof we in een Disney-film speelden. Het huis zelf was ruim en luxe, inclusief spa-badkamer, zachte bedden en genoeg plek om als gezin niet continu op elkaars lip te zitten. Wat met vier kinderen geen overbodige luxe is.
Avondwandelingen langs de tijgers
Wat Pairi Daiza bijzonder maakt, is dat je als gast van het resort ook buiten de reguliere openingstijden het park in mag. Vroeg in de ochtend, of juist ’s avonds als de poorten voor dagjesmensen dichtgaan. Dan is het park stil. Magisch stil. En sommige dieren worden juist dan actief. De tijgers waren bijvoorbeeld heerlijk aan het stoeien in het water, totaal niet geïnteresseerd in menselijke toeschouwers. Maar wij stonden erbij, als enige in de schemering, en voelden ons even onderdeel van hun wereld.
Geen dierentuin, maar een totaalervaring
Ik weet niet wie er enthousiaster was: de kinderen die panda’s zagen, of ik die volledig ontspoorde bij het zien van de fonkelende edelstenencollectie. Pairi Daiza is niet zomaar een dierentuin. Het is een kruising tussen een architectuur, flora, fauna en edelstenen. Overal waterpartijen, doorkijkjes, zorgvuldig ontworpen paden. En natuurlijk heel veel dieren.
Twee dagen, zijn ideaal
Verwacht niet dat je dit park in één dag ‘even doet’. Tenzij je dol bent op stress, blaren en ruzie over wie de rugzak draagt. Wij hadden twee volle dagen en hebben nog steeds niet alles gezien. Maar het tempo waarin we konden ronddwalen, zonder het gevoel alles te moeten afvinken, maakte juist dat iedereen echt genoot. Zelfs de pubers hadden hun telefoon in hun zak en dat wil wat zeggen.
De favorieten van de kids? De vleerhonden maakte enorm veel indruk, op ons allemaal. De ondergrondse kelder met vleermuizen en naakte molratten moet je ook zéker niet overslaan. De echte stoomtrein die je onder andere langs de olifanten rijdt was een feestje en het voeren van de nijlpaarden en de bruine beren (vroeg in de ochtend) waren mijn persoonlijke favorieten.
Voor jong én oud
Misschien is dat wel wat Pairi Daiza voor mij zo bijzonder maakte. Het was geen ‘leuk uitje voor de kinderen’ dat je als moeder vooral probeert te overleven. Het was echt leuk voor ons allemaal. Luxe voor de ouders, avontuur voor de kinderen, en oprechte verwondering voor iedereen. En als je dan ’s avonds in bed ligt, kijkend naar een hertje dat langsloopt, dan denk je niet meer aan broodtrommels of werk. Dan ben je gewoon even weg. Echt weg.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Een broek, spijkerrok of gewone jurk? Lou (7) bedankt ervoor. Marloes’ dochter weigert gewone kleding aan te trekken. Als het aan haar ligt, vertrekt ze iedere ochtend in een prinsessenjurk naar school.
Een stiekem gefilmde TikTok van moeder Sam (@samninawolf) raakte miljoenen moeders recht in het hart. In de video zie je hoe haar zoon Wolf zijn autistische zus Nina liefdevol helpt en kalmeert – zonder te weten dat iemand kijkt. Dit is nou echte broederliefde.