Beeld: still YouTube/HERRIE film & tv
Juf Kiet is een juf waar je blij van wordt. Ze is streng op de juiste momenten, maar lijkt ook precies te weten wat een kind voelt. Geloof ons, de documentaire De Kinderen van juf Kiet over Kiet Engels en haar klas van vluchtelingen is de moeite waard.
Juf Kiet geeft les op basisschool Het Palet in het Brabantse dorp Hapert. Aan deze heldin de taak om 25 vluchtelingenkinderen te laten wennen aan het leven van een Nederlandse basisschool. In haar klas zitten kinderen van zes jaar, maar ook jongens en meiden met een leeftijd van twaalf jaar. Ze leren de Nederlandse taal lezen en schrijven. En vooral hoe je samen met elkaar omgaat en problemen oplost. “Dat is een vaardigheid die veel van hen nooit hebben geleerd”, aldus juf Kiet aan het Brabants Dagblad.
Voor de documentairemakers Petra Lataster-Czisch en Peter Lataster was het precies waar ze zochten. Een half jaar lang volgden ze de migrantenklas. De prachtige film laat meer zien dan een strenge juf en het integreren van jonge migranten. Het gaat ook over kalverliefde, de kleine dingen die voor een kind de hele wereld betekenen, de totstandkoming van een pester, het niveau van de lesstof niet aankunnen en de gezelligheid samen.
De oorlogstrauma’s waar enkele kinderen soms over vertellen, voegen een extra laag toe aan de kleine momenten. “We zijn hier om te leren. We helpen elkaar, maar er is zeker ook ruimte voor emotie,” aldus juf Kiet. De documentaire laat buiten het schoolpersoneel geen volwassenen zien. Daardoor ligt de focus op de kinderen en kun je goed zien dat die al heel veel hebben meegemaakt en nu opnieuw hun leven oppakken.
De kinderen van juf Kiet draait in 20 bioscoopzalen in Nederland.
Bronnen: de Volkskrant en Brabants Dagblad
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
