Naar Italië met kinderen? 5 dingen die je écht even wilt weten

Auteur

Mandy Heilig

Maar voordat je de auto volstouwt met zwembandjes, knuffels en ongeveer zeventien snacks per kind: Italië heeft een paar regels en gewoontes die nét even anders zijn dan bij ons. En dan bedoelen we niet dat een cappuccino na elf uur ’s ochtends ongeveer geldt als een misdaad tegen de Italiaanse cultuur. Deze vijf dingen wist je waarschijnlijk nog niet – en kunnen je een boete, gedoe óf een kleine vakantiedriftbui besparen. Die van je kind, of die van jezelf.

1. Dat schattige straatje inrijden? Misschien toch maar niet

Je rijdt door Florence, ziet een idyllisch straatje en denkt: daar moet ons appartement ergens zijn. Navigatie zegt rechtdoor, dus gáán. Tot er maanden na de vakantie ineens een verkeersboete op de mat ligt.

In veel Italiaanse steden vind je namelijk een ZTL, oftewel een Zona a Traffico Limitato. Dat zijn zones waar je op bepaalde dagen en tijden alleen met een vergunning naar binnen mag rijden. Ze komen onder meer voor in historische stadscentra en worden met borden aangegeven. Camera’s kunnen kentekens registreren, dus ‘we waren er maar twee minuten’ is helaas geen waterdichte verdediging.

Extra verraderlijk: de regels en tijden verschillen per stad. Vertrouw daarom niet blind op je navigatie, maar kijk vóór aankomst of je hotel of appartement in een ZTL ligt. Soms kan een accommodatie je kenteken doorgeven of vertellen waar je wél mag parkeren.

2. Huur je een auto met een kind onder de vier? Vraag naar het anti-vergeetalarm

Dit is er eentje uit de categorie: nooit geweten. Italië heeft speciale regels voor een anti-abbandono, een alarmsysteem dat moet voorkomen dat een jong kind per ongeluk in een auto wordt achtergelaten.

De verplichting geldt voor het vervoer van kinderen jonger dan vier jaar in auto’s met een Italiaans kenteken. En daar zit voor vakantiegangers de crux: huurauto’s die je in Italië meekrijgt, hebben doorgaans een Italiaans kenteken. Vraag bij de verhuurder dus expliciet hoe het kinderzitje en het verplichte alarmsysteem geregeld zijn.

Kom je vanuit Nederland met je eigen auto met Nederlands kenteken en woon je niet in Italië? Dan geldt deze specifieke Italiaanse verplichting niet. Een geschikt kinderzitje blijft uiteraard wel verplicht: kinderen kleiner dan 1,50 meter moeten volgens de Italiaanse verkeersregels met een passend kinderbeveiligingssysteem worden vervoerd.

3. Een papieren treinkaartje moet je nog steeds afstempelen

Met de regionale trein naar dat ene dorpje omdat niemand zin heeft om weer een parkeerplaats te zoeken? Uitstekend plan. Maar let even op welk kaartje je hebt gekocht. Heb je een papieren kaartje voor een regionale trein, dan moet je dat vóór vertrek bij een automaat op het station valideren. Zonder geldig kaartje kun je een boete krijgen.

Koop je het huidige digitale Regionale-ticket van Trenitalia, dan werkt het anders. Dat ticket wordt automatisch geactiveerd op de geplande vertrektijd van de trein die je hebt gekozen. Het oude advies dat je een digitaal regionaal ticket altijd zelf moet ‘inchecken’ is dus achterhaald. Oftewel: voordat je met drie tassen, een buggy en een kind dat nú een croissant wil de trein inspringt, even checken wat voor ticket je hebt.

Lees ook

Travel

Pizza, treinen en héél veel gelato: in 10 dagen met de kinderen door Italië

4. Apotheek dicht? Kijk juist op de deur

Zul je altijd zien: precies op zondagavond krijgt je kind koorts, wordt iemand lekgeprikt door muggen of blijkt die ene tube zalf natuurlijk thuis in de badkamer te liggen. Goed om te weten: Italiaanse apotheken werken ’s nachts, op zon- en feestdagen met een roulatiesysteem.

Nu komt het handige deel: is een apotheek gesloten, dan hangt er buiten een overzicht waarop staat welke apotheek in de buurt wél dienst heeft. Je hoeft dus niet meteen twintig minuten driftig op Google Maps te zoeken terwijl er vanaf de achterbank wordt gevraagd of iemand hier eigenlijk dood aan kan gaan. Eerst even op de deur kijken. In grotere steden zijn bovendien apotheken te vinden die 24 uur per dag open zijn.

5. ‘Coperto’ op de rekening is geen fooi

Na pasta, pizza, drie drankjes en uiteraard een ijsje voor iedereen komt de rekening. Daarop staat ineens: coperto. Nee, de ober heeft je niet stiekem een paar euro extra afgetroggeld omdat je kind 34 keer zijn vork liet vallen.

In veel delen van Italië is coperto een normale toeslag voor je plek aan tafel en bijvoorbeeld het gebruik van servies, bestek en tafellinnen. Het bedrag moet wel vooraf duidelijk op het menu of de prijslijst staan. Belangrijk om te weten: coperto is geen fooi. Je hoeft daar dus niet automatisch nog een Nederlands-Amerikaans ‘oh, dan doen we er maar tien procent bovenop’ van te maken.

Er is bovendien een opvallende uitzondering: in Lazio, de regio waarin Rome ligt, is het apart rekenen van coperto verboden. Een duidelijk aangegeven servicetoeslag kan daar wel mogelijk zijn. Dus toch iets raars op de rekening? Kijk nog even terug op het menu voordat je jezelf ervan overtuigt dat dit vast gewoon la dolce vita is.

Kortom

Italië blijft natuurlijk vooral het land waar een ijsje om vier uur ’s middags volkomen logisch is en kinderen ontdekken dat tomatensaus ineens wél lekker is als er een Italiaanse pizza onder ligt. Maar een beetje voorkennis kan geen kwaad. Check die ZTL, kijk welk treinkaartje je hebt en onthoud vooral dat een dichte apotheek je soms precies vertelt waar je moet zijn. Scheelt weer een vakantieruzie. Of in ieder geval één.

Sicilië met kinderen: in 10 dagen langs vulkanen, stranden en héél veel cannoli. Je leest hier alle highlights die je niet moet missen.

Kek Mama leesdeals

Lees Kek Mama nu met korting of luxe cadeau

Ga voor me-time