Je fantaseert al maanden van een dagje spa, maar de oppas laat het afweten. Wat doe je dan? Je boekt gewoon een ticket naar L.A. en gaat naar Spa Lé La, waar heuse nanny’s rondlopen.
Oké, vrijwel ondoenlijk natuurlijk om alleen hiervoor naar de andere kant van de wereld te vliegen, maar wel leuk dat ’t bestaat.
Het idee is bedacht door Trina Renea. Zij is (hoe kan het ook anders) moeder en weet uit ervaring dat je af en toe snakt naar wat relaxtijd. “Iedere ouder zou goed voor zichzelf moeten zorgen”, zegt ze tegen Babble. “Dan ben je niet alleen beter voor jezelf, maar ook voor je kind.” En eerlijk: daar heeft ze wel een punt. Want wie kan het na tig gebroken nachten nog opbrengen om in alle kalmte een driftige peuter van een supermarktgrond te plukken? Juist. Niemand.
Lees ook
Opvoeden zonder stress: 6 (ontspannings)tips >
Tijdens de massages hoef je trouwens niet te piekeren over of je kind het wel naar z’n zin heeft, want de professionele nanny’s doen alles om het kinderen naar hun zin te maken: van knutselen en dansen tot zelfs yogaën. Wel goed om te weten (mocht je halsoverkop tóch besluiten om te gaan): je mag je kind twee uur buiten je zicht laten; daarna moet je ‘m 30 minuten zelf entertainen voor je verder kunt.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
