Lieve (30) is moeder van Jan (3) en Dries (1). Na een heftige scheiding heeft ze de liefde opnieuw gevonden. Voor Kek Mama schrijft ze over alles wat ze sindsdien doormaakt.
Elke keer weer als er een brief van de advocaat op de deurmat valt, weet ik dat ik daar een dag of twee ontdaan van ben. Deze keer zal het niet anders zijn.
Mijn ex en ik zijn na ruim acht maanden nog steeds niet officieel gescheiden. Ik voorspelde hem al, een aantal weken na zijn vertrek, dat we ons vierjarige jubileum nog zouden halen. Dat ging volgens hem absoluut niet gebeuren, maar ondanks die overtuiging zijn we inmiddels al vier jaar en twee maanden getrouwd. Kortom: het schiet niet op.
Ondertussen heb ik de scheiding ingediend maar maakt hij gebruik van het recht om verweerschrift(en) te schrijven. En elke keer als er post is van mijn advocaat, weet ik dat er een nieuw verweerschrift is gekomen. We zijn het en worden het op slechts twee punten niet eens. Wel de meest belangrijke en misschien ook wel enige punten, namelijk de omgangsregeling en de alimentatie.
Elke keer als ik zo’n brief open, raakt me dat in mijn hart en ziel. Het gaat letterlijk door merg en been. Ik vind het zo ongelooflijk dat je elkaar in ‘goede tijden’ zoveel gunt en in ‘slechte tijden’ helemaal niks. Vier jaar geleden beloofden wij elkaar om voor elkaar en ons kind te blijven zorgen maar van die woorden is bij het lezen van zo’n brief helemaal niks over. Hoe kan iemand zo omslaan in een paar maanden. Hij zal ongetwijfeld hetzelfde over mij denken.
Vaak denk ik eraan om mensen die gaan trouwen, en dat waren er in mijn omgeving het afgelopen half jaar veel, het advies mee te geven om in ‘voorspoed’ alvast de scheiding vast te leggen. Verdeel alvast je eethoek, bankstel, pannenset en handdoeken, leg de omgang vast voor de kinderen en bereken en bespreek de hoogte van de alimentatie. Het is niet romantisch maar doe het gewoon omdat je elkaar op dat moment nog wat gunt en het meest belangrijk, je nog redelijk bent. Op deze manier voorkom je een vechtscheiding, een ellelang scheidingsproces, en voorkom je vooral dat je kinderen meer mee krijgen dan nodig is. Naast het verdriet dat zij er zelf om hebben, moeten zij ook nog eens het verdriet van hun ouders zien, ervaren en voelen.
Want eerlijk is eerlijk, ik ben na het ontvangen van een brief van de advocaat twee dagen overstuur en huil soms de ogen uit mijn hoofd. En ondanks dat ik dat op de gang, de wc, de badkamer of diep onder de dekens doe, kinderen voelen en weten dat. En dát spijt me misschien nog wel het meest: dat we helaas in een heuse vechtscheiding zijn beland. Scheiden is altijd afschuwelijk maar wat had ik het fijn gevonden het met elkaar te regelen in plaats van tegenover elkaar. Dus (pas)getrouwde stellen: regel het nu, je zult me hopelijk nooit dankbaar zijn voor dit advies ;-).
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
