Door de chaos van een gezin krijgt blogger Clint Edwards weleens het gevoel dat hij en zijn vrouw slechts ‘huisgenoten’ zijn. Op Scary Mommy legt hij uit waarom.
‘Ik ben al een paar uur thuis van werk en ik heb mijn vrouw nog steeds geen kus gegeven’, schrijft hij. ‘Met drie kinderen verloopt het soms zo hectisch dat we niet eens aan een kus denken.’
Vervolgens vertelt de blogger hoe een doorsnee avond eruitziet vanaf het moment dat hij thuiskomt van zijn werk. ‘Mel is aan het koken terwijl er een peuter met een vieze luier aan haar been hangt, schreeuwend om aandacht. Aan tafel zitten onze twee oudste kinderen Tristan en Norah. Tristan wil Norah helpen met haar huiswerk, maar ze laat het niet toe: ze wil dat mama haar helpt. Ik leg mijn tas neer, verschoon onze peuter en terwijl ik de andere twee kinderen aanspreek op hun gedrag, gaat Mel verder met koken. Daarna gaan we met z’n allen aan tafel.’
Vroeger hadden Clint en zijn vrouw zeeën van tijd voor elkaar, maar nu ze kinderen hebben is dat wel anders – die liefde en compassie is soms ver te zoeken. Clint: ‘Het lijkt dan wel of we een zakelijke relatie hebben. Er is geen tijd om sentimenteel te doen en er zijn zelfs avonden dat we nauwelijks tegen elkaar praten.’ Maar of hij dat erg vindt? Eigenlijk niet. Hij ziet het zelfs als iets positiefs: ‘We zijn al voorbij het punt dat we elkaar om hulp moeten vrágen. We weten hoe we elkaar moeten helpen dus we grijpen al direct in.’
Lees ook
We hebben het overleefd: ‘Vechten, dat is wat ik doe in relaties’
De blogger kan begrijpen dat het voor buitenstaanders hierdoor kan lijken alsof de passie in hun relatie verdwenen is, maar hij deelt die mening niet. ‘Het is de realiteit dat een huwelijk en het ouderschap geen sprookje is, maar dat betekent niet dat je de handdoek in de ring moet gooien. Neem af en toe gewoon een moment om te waarderen wat je hebt en om blij te zijn met je partner. Je hebt iemand gevonden die bereid is om samen een van de moeilijkste taken – het ouderschap – te delen. En dat is juist prachtig.’
Wanneer de blogger en zijn vrouw wel weer tijd hebben voor romantiek? Als de kinderen in bed liggen. ‘Dan knuffelen we elkaar en geven we elkaar een kus. Tot we boven de vloer horen kraken en onze peuter uit bed horen komen. Dan staat het weer éven on hold…’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Niet praten na een ruzie, je kind vergelijken met anderen of nooit toegeven dat je fout zat. Voor veel boomerouders waren bepaalde opvoedgewoontes heel normaal. Volgens deskundigen kunnen sommige daarvan nog jaren doorwerken in de relatie met hun volwassen kinderen.
