Vrolijke opvoedtantes Els en Do beantwoorden jullie opvoedvragen met een knipoog. Deze week: ongewassen handen.
Als mijn man thuiskomt begroet hij me blij met een dikke kus. Daarbij legt hij zijn ongewassen handen liefdevol om mijn gezicht. Ik voel de bacillen uit de trein regelrecht op mijn schone wangen kruipen en gil dan van afgrijzen. Ik heb hem vriendelijk verzocht eerst zijn handen te wassen voor hij me kust, maar dat vindt hij belachelijk. Het klinkt idioot, maar we hebben er weleens ruzie om.
Wij vinden het helemaal niet idioot. Van dit soort kwesties hangt het huwelijk aan elkaar. Zelfs de tantes verschillen van mening of handen wassen bij thuiskomst strikt noodzakelijk is (Do blijkt wat viezer dan Els). De filosoof Alain de Botton vindt dat potentiële gelieven elkaar al bij de eerste ontmoeting moeten vragen: “Wat is jouw gekte?” (Vul in: “Je kunt mij beter laten autorijden want ik ben erg irritant als bijrijder.” “Ik zet mijn wekker altijd precies drie minuten te vroeg; als jij hem vier minuten te vroeg wil zetten, vind ik dat lastig.” “Ik eet elke dag een wortel, en daar doe ik vijf minuten over omdat ik eerst de buitenkant eraf knaag, zodat het zachte deel binnenin overblijft.”) Als u en uw man dat indertijd hadden gedaan, had u het huwelijk nog kunnen afblazen. Nu zit u met een patstelling. En het succes van elk huwelijk hangt af van de mate waarin echtelieden in staat zijn patstellingen te doorbreken met de mantel der liefde.
Die liefde lijkt bij u voorhanden, alleen al afgaande op het feit dat uw man u nog steeds wil zoenen. Maak daar gebruik van. Mediteer vlak voor zijn thuiskomst op verliefde gevoelens. Weet u nog hoe u ooit maar één ding wilde: dat hij u kuste, en wel meteen? Of zijn handen nu schoon waren of niet? Focus, focus. Tegen de tijd dat hij de sleutel in het slot steekt, stort u zich vanzelf op hem. En dan zegt hij misschien dankbaar: “Wacht, ik ga eerst mijn handen wassen, ik weet dat je dat fijner vindt.” Zo krijg je, wat de Fransen noemen, een bataille de generosité, een gevecht om de edelmoedigheid. Ook weer een patstelling dus. Maar deze lost u wel op zonder de tantes.
PS Je hebt van die flesjes met handenwasgel, die zou hij als hij eenmaal óm is op de stoep kunnen gebruiken om de spontaniteit van het dagelijkse weerzien te bevorderen.
Els en Do zijn geboren voordat de pil was uitgevonden en kwamen ter wereld zonder dat hun ouders daarom hadden gevraagd. Zelf kregen zij heel bewust kinderen en voelen de plicht hen permanent gelukkig te maken. Ze kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg. Mail Els en Do: elsendo@kekmama.nl.
Iedere ouder kent het: je waarschuwt je kind voor iets waarvan je zéker weet dat het mis kan gaan. Je kind zegt dat het heus wel weet wat het doet, jij probeert het los te laten en denkt: prima, dan leer je het zelf wel. Tot het moment waarop je precies ziet gebeuren waarvoor je […]
Annick Velthuis, bekend van Over Mijn Lijk, gaat door een moeilijke periode. Kort nadat zij en Roy bekendmaakten uit elkaar te zijn, laat ze weten voorlopig een stap terug te doen. Niet alleen de breuk, maar ook de reacties van buitenaf hebben hun tol geëist. ‘Ik ben even klaar met vechten, met sterk zijn en […]
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Een gezellig eerste bezoekje aan de kinderboerderij met haar zoontje Thijmen liep voor Charlotte nét even anders dan gepland. Eén nieuwsgierige dreumes, een stel groene regenlaarsjes en een iets te enthousiaste geit bleken namelijk geen geweldige combinatie. En alsof een kind onder de modder nog niet onhandig genoeg was, stond er daarna ook nog een […]
Eigenlijk zou Marlies kunnen stoppen met werken, want van haar ouders erfde ze een substantieel vermogen. Toch beseft ze: echte rijkdom gaat niet over geld. “Ik zo zou ruilen met mijn beste vriendin. Zij heeft het niet breed, maar heeft wel haar beide ouders nog.”
Over babynamen valt natuurlijk niet te twisten. Toch moest Defano Holwijn even met zijn ogen knipperen toen hij een geboortebord voor een pasgeboren jongetje zag.
