Beeld: Canva
In de meeste relaties klinkt het simpel: eerlijkheid is de basis. Toch weet bijna iedereen dat de praktijk weerbarstiger is.
Van kleine ‘leugentjes om bestwil’ tot grotere geheimen, oneerlijkheid sluipt sneller een relatie binnen dan je zou denken. Nieuw onderzoek van de Universiteit van Kopenhagen laat zien dat dit niet alleen schade kan aanrichten, maar soms ook onverwachte effecten kan hebben.
Volgens onderzoeker Rachele Mazzini is het beeld minder zwart-wit dan vaak wordt gedacht. “Mijn onderzoek laat zien dat oneerlijkheid vaak leidt tot twijfel en wantrouwen, wat schadelijk is voor een relatie. Maar paradoxaal genoeg kan oneerlijkheid óók een kans bieden voor groei en ontwikkeling”, zegt ze.
Vooral belangrijk is dat oneerlijkheid zelden op zichzelf staat. Het gaat vaak om terugkerende patronen tussen partners, in plaats van losse incidenten. “Het maakt deel uit van de dynamiek van een specifieke relatie en is vaak het gevolg van terugkerende relatiepatronen, in plaats van op zichzelf staande incidenten.”
Uit het onderzoek, gepubliceerd in Personal Relationships, kwamen verschillende herkenbare dynamieken naar voren. Zo is er de ‘vicieuze cirkel’, waarin partners elkaars oneerlijkheid beantwoorden met nog meer oneerlijkheid. Ook bestaat het patroon The Slowburn, waarbij de spanning in eerste instantie nog opweegt tegen het liegen, maar later plaatsmaakt voor schuld en schaamte.
Het onderzoek maakt daarnaast onderscheid tussen vier elementen: de vorm van oneerlijkheid (zoals liegen of ontrouw), het onderwerp, het motief en de gevolgen voor de relatie. Vooral dat laatste blijkt sterk te verschillen per situatie. Soms ontstaat oneerlijkheid vanuit de wens om de ander te beschermen.
“Mensen gaan er vaak vanuit dat oneerlijkheid altijd schadelijk is. Maar onze bevindingen suggereren dat sommige vormen van zogenoemde prosociale oneerlijkheid juist kunnen bijdragen aan het in stand houden van een relatie, bijvoorbeeld door onnodige ruzies of emotionele pijn te voorkomen”, aldus Mazzini.
Het kan ook een keerpunt zijn: “In sommige gevallen ervaren stellen de oneerlijkheid verrassend genoeg als een wake-upcall. Daardoor gaan ze eindelijk de problemen in hun relatie aanpakken, iets wat ze anders waarschijnlijk niet zouden hebben gedaan.”
In een vervolgonderzoek met stellen uit vijf landen bleek dat oneerlijkheid in het dagelijks leven relatief weinig voorkomt. Maar als het gebeurt, wordt het lang niet altijd herkend. Partners blijken vooral goed in het inschatten van eerlijkheid wanneer er juist niets speelt en missen signalen op de momenten dat het er wel toe doet.
Mazzini benadrukt dat dit laat zien hoe complex relationeel vertrouwen is. “Dit bevestigt het idee dat oneerlijkheid niet alleen draait om afzonderlijke gebeurtenissen. Het weerspiegelt vaak diepere relatiepatronen die sommige stellen onderscheiden van andere.”
Bron: Personal Relationships
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
