Sara van Gorp is moeder van zoons Ko (8) en Toon (3) en hoofdredacteur van Kek Mama.
‘De koek was op’ of ‘We waren gewoon te verschillend’. Ik vond het nogal een dooddoener als mensen dat zeiden. Maar intussen snap ik het hoor. Je verzint gewoon maar iets om er vanaf te zijn als iemand vraagt waarom je bent gescheiden. Wat moet je ook op een borrel of tijdens een etentje met mensen die je niet echt goed kent. Elk uitgebreider antwoord is nog te kort omdat er zoveel kanten zijn en de weg ernaartoe lang. Lekker makkelijk oordelen ook als je er zelf niet in zit. Was ik zelf ook best goed in met mijn: ‘Als je kinderen hebt, ga je gewoon niet uit elkaar. Punt.’
En dan dineer ik ineens op een avond dat de jongetjes bij papa zijn met een krentenbol, drie lepels Nutella en een bak chips. Wel met zelfgemaakte dipsaus, zo ben ik dan ook wel weer. Ondanks alles moet ik toch een beetje om mezelf grinniken als ik het ook nog eens staand aan het aanrecht opeet.
Als ik ’s ochtends om zeven uur joelend met Toon overgooi met een ballon bedenk ik me dat ik m’n lenzen moet indoen zodat ik hem beter kan zien. Zijn uitgelaten snoetje wil ik helemaal in me opnemen, straks moet ik het drie dagen en drie nachten missen. Ik slik stiekem de tranen weg zoals zo vaak als ik ze net weer zie of voordat ze naar hun andere huis gaan.
Van de weeromstuit koop ik een bed van 1.40 meter breed omdat ik geen eilandbed meer wil, en ik blijk er ook nog prima in te passen met twee rondspollende jongetjes. Op Marktplaats snor ik voor mijn nieuwe huis een vintage tv-kastje op waarin een minischerm past. Zonder overleg, al waren we het over huisaankopen altijd eens. Op die mega-tv na dan.
En wat geniet ik van een avond uit met collega’s waarin we onder tafel liggen van het lachen tot de tranen over onze wangen rollen, nu van de lol. En dan tot vier uur in de lampen hangen en een gat in de dag kunnen slapen, dat is er ook.
Ik verbaas me dat het leven soms kan lijken op Pompeï terwijl alles toch voortdendert. En dat ik mijn spitsuurleven hiervoor overvol vond, terwijl ik er nu het Funda-klaar maken van het huis ook nog bij heb, plus al het papierwerk en de emotielawines, zonder echt om te vallen. Nou nog wat verzinnen voor etentjes en borrels met die ene vraag.
Het Kek Mama Liefdesboek staat bomvol herkenbare, ontroerende en openhartige verhalen over relaties. Zoals moeders die nog steeds blij zijn met hun jeugdliefde, het bijzondere dagboek van een jaar relatietherapie, stellen die extreem verschillen en toch supergelukkig zijn. En verhalen over scheiden, die staan er ook in. Het nummer koop je hier.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Naomi (30) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (33). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (3). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare peuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram: @naomiappelman.
Er is opnieuw babyvoeding uit de schappen gehaald.
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
Wat begint als een luchtig uitje, verandert al snel in een rit vol rauwe eerlijkheid en kippenvelmomenten. In Vier handen op één buik deelt Nilay (18) haar verhaal, eentje dat schuurt, raakt en laat zien hoe dun de lijn soms is tussen overleven en opgeven.
