Of de peuter van Wendy Wisner nu om 06.00 uur ’s ochtends of 22.00 uur ’s avonds honger heeft, hij krijgt eten. ‘Het is de taak van ons als ouders om onze kinderen te leren luisteren naar hun lichaam’, schrijft ze.
Lees verder onder de advertentie
Ze kan dan ook niet begrijpen dat ouders hun kinderen verbieden na een bepaalde tijd nog te eten.
‘Regels over schermtijd’
‘Regels over schermtijd, opruimen of hoe je met anderen om moet gaan, snap ik’, schrijft Wendy. ‘Maar eten is anders. Natuurlijk moeten er regels zijn rond het eten van junkfood, want als we onze kinderen aan hun lot over zouden laten, zouden ze waarschijnlijk alleen koekjes en roomijs eten. Maar ‘honger hebben’ is iets waar een kind alleen de baas over zou moeten zijn.’ En als je kind er misbruik van maakt? Dan kun je dat als ouders haarfijn aanvoelen, denkt Wendy. ‘Jij kent je kind het allerbeste.’
Ze vervolgt: ‘Natuurlijk denk ik niet dat je je kind uithongert als je er strenge eetregels op nahoudt, maar het probleem in mijn ogen is dat de lichamen van kleine kinderen niet hetzelfde zijn als die van ons. En het is niet zo gek dat ze veel vaker honger hebben dan wij, vooral als ze een groeispurt hebben. Daarbij denk ik niet dat we de juiste boodschap afgeven als we onze kinderen beperken. Stel je voor, dat je honger hebt en iemand roept: ‘Nee, je mag niet eten tussen 12.00 uur en 14.00 uur, omdat ík dat heb gezegd.’
Lees verder onder de advertentie
‘Eet als je honger hebt’
Wendy eindigt haar artikel met te zeggen dat iedereen zijn of haar eigen manier van opvoeden heeft, maar dat het belangrijkste is dat je kind leert naar z’n lichaam te luisteren: ‘Eet als je honger hebt en stop als je vol zit.’
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (3). Ze heeft 2 jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen met het leven over de grens met een jong gezin en de hoogtepunten en worstelingen van […]
Na een periode waarin het leven voor Greetje Hakvoort niet altijd even soepel liep, lijkt er nu vooral ruimte voor iets veel mooiers: blijdschap in de familie.
Ze dacht dat ze als moeder inmiddels al heel veel had gezien, maar deze bizarre vondst in de luier van haar zoontje maakte de 41-jarige Mirthe zelfs sprakeloos.
Als kind denk je dat alles wat er bij jou thuis gebeurt, overal zo gaat. Tot je ouder wordt, bij iemand anders over de vloer komt of gaat samenwonen en ineens beseft: huh, dit doen andere mensen helemaal niet?