Sommige logeerpartijtjes verlopen zo dramatisch dat je een ding zeker weet: dat doen we dus nooit meer.
Lees verder onder de advertentie
‘Tot op het bot beledigd’
Peggy (40), moeder van Maya (9): “In de zomervakantie kwam ons nieuwe overbuurmeisje logeren. Ik zat om half twaalf ’s avonds gezellig met mijn vriend aan de borrel toen ze ineens snikkend in de woonkamer stond. Ze wilde naar huis, ze vond het echt niet leuk bij ons. Dus ik – niet helemaal nuchter – met het kind de straat oversteken. Sta ik daar wat jolig voor het huis, is alles pikkedonker. Ik kende die lui amper, dus ik zeg: ‘Joh, je ouders slapen, kom mee terug. Mogen jullie lekker chips eten!’ Begon ze nog harder te brullen.
Lees verder onder de advertentie
Ik nog een keer aanbellen, hun hond ging binnen helemaal uit zijn stekker. Na tien minuten gingen eindelijk de lichten aan en deed haar moeder met ontploft kapsel in haar nachthemd open. Een beetje gegeneerd vertelde ik dat hun dochter niet meer bij ons wilde logeren. Bleek de hele familie die avond acuut de grieptyfus te hebben gekregen en daarom vroeg naar bed te zijn gegaan. Ze lagen er al vanaf negen uur in. De volgende dag bleek ook het buurmeisje te zijn geveld, waarschijnlijk de reden voor haar huilbui. Tot een herhaling van de logeerpartij is het nooit meer gekomen. Maya was tot op het bot beledigd dat haar nieuwe vriendinnetje ’s nachts was vertrokken.”
De laatste logeerpartij van het jaar
Jet (41), moeder van Dominique (12): “Ik vind logeerpartijtjes een crime. Do logeert vaak bij haar beste vriendin, dan blijven ze tot vijf uur ’s nachts keten. En dan op maandag zwak, ziek en misselijk. Gisteren wilde ze ook weer thuisblijven van school. Ik zei: ‘Prima, maar dan was dit de laatste logeerpartij van het jaar.’ Ze wist niet hoe snel ze haar fiets moest pakken.”
Lees verder onder de advertentie
‘Logeerpartij from hell‘
Eva (35), moeder van Bastiaan (11) en Sarah (8): “Mijn neefje en nichtje kwamen een weekend logeren. Ik was net gescheiden en woonde met de kinderen tijdelijk in een flatje met twee slaapkamers. Met zijn vieren op één kamer – ze waren hysterisch van opwinding.
Word ik einde middag gebeld door een van mijn beste vriendinnen. Ze was door haar vent bont en blauw geslagen en er was grote paniek. Of ik even haar zoontje kon opvangen. Tja, zeg dan maar eens nee. En zo zat ik met vijf kinderen. ‘Hij kan niet blijven slapen’, zei ik nog. Maar ergens tegen elf uur begreep ik ook wel dat ze hem niet meer zouden ophalen. De kinderen stuiterden de nacht door. Ik heb er mijn plek in de hemel mee veroverd, maar het was een logeerpartij from hell.”
Lees verder onder de advertentie
‘Kom alsjeblieft terug’
Emma (31), moeder van Mika (7): “Dat mijn achtjarige neefje Jasper autistisch was, vermoedden we al een tijdje, maar niemand die erover durfde te beginnen met zijn ouders. Jasper zou twee dagen komen logeren, mijn broer en schoonzus gingen een weekend naar Parijs. Het kind was echt doodongelukkig bij ons. Hij zat maar te zoemen en met zijn hoofd te schudden en bleef maar vragen of hij naar huis mocht. Hij leefde pas op als het over auto’s ging en herhaalde continu alle kentekenplaten die hij op straat zag. Na een nacht waarin hij maar uit zijn bed bleef komen, heb ik mijn schoonzus gevraagd terug te komen uit Parijs.”
Lees verder onder de advertentie
‘Ik moet eerst bijkomen van de laatste’
Isabel (32), moeder van Pieter (5): “De moeder van Pieters vriendje vroeg of haar zoontje Max een nachtje bij ons mocht slapen. Persoonlijk vind ik vijf erg jong voor een logeerpartij, maar de jongens wilden graag en daarom gaf ik toe. Al snel kreeg ik spijt. Niet alleen was het om half tien nog steeds feest op de kamer, ook had Max van opwinding in bed geplast. Een paar uur later spuugde hij ook nog eens het net verschoonde bed onder. Ik denk zomaar dat er voorlopig geen vriendjes meer bij ons slapen, ik moet eerst bijkomen van Max.”
Lees verder onder de advertentie
‘Ik kon niet anders dan in de auto stappen’
Nathalie (39), moeder van Renzo (10): “Het regende huilende smileys op mijn smartphone. Renzo’s slaapfeestje met vier andere jongens viel blijkbaar nogal tegen. Ze treiterden hem de hele avond. Uiteindelijk stuurde hij om half één een appje: ‘Mam, ik ben het pispaaltje.’ Ik probeerde hem te kalmeren, adviseerde het pesten te negeren en gewoon te gaan slapen. Daarna regende het opnieuw huil-emojis. Ik lag in bed met een steen in mijn maag. Een half uur later belde de moeder van het feestvarken: Renzo was over zijn toeren en wilde naar huis. Ik kon niet anders dan in pyjama in de auto stappen en hem ophalen.”
Nadia (38), moeder van Nik (13), Lot (9) en Jet (7): “Mijn beste vriendin ging met haar man zes dagen naar New York en ik bood aan op hun dertien maanden oude zoon Jules te passen. Ik ben gek op baby’s en mijn dochters vonden het ook geweldig, zo’n levende pop in huis. Vooraf maakten we een lijst met leuke uitstapjes, van de kinderboerderij tot babyzwemmen.
Lees verder onder de advertentie
We hadden mijn vriendin en haar man nog niet uitgezwaaid of Jules werd ziek. Huilerig, hangerig, niet eten, niet slapen. Hij kreeg knalrode oren en de koorts liep op tot 39,9. Op de huisartsenpost constateerden ze die avond een middenoorontsteking. Die nacht lag mijn man op een matras en had ik een loeiheet, koortsig jongetje in bed. Gelukkig sloeg de antibiotica aan, maar Jules wilde niets weten van mijn kinderen en alleen maar bij mij op schoot.
Het ergste was dat mijn vriendin twee keer per dag belde. Er was geen levensgevaar, dus ook geen noodzaak haar over te laten komen. Daarom loog ik over gezellig eendjes voeren, terwijl ik in werkelijkheid nog niet eens van de bank naar de keuken kon lopen zonder dat hij begon te krijsen. Toen mijn vriendin weer landde, wachtte ik haar totaal uitgeput op met een gezonde, kraaiende baby in de wandelwagen. In zijn knuistje een Welkom Thuis-ballon.”
Wietze de Jager sprak in KINDEREN!!!! de podcast met Frank van der Lende en Leonie ter Veld over zijn kinderen, zijn leven op Bonaire en zijn grootste angst in het ouderschap.
Het lievelingsgerecht waar de kinderen wél hun bord voor leegeten tot het kinderboek dat je inmiddels kan dromen: iedere mama heeft zo haar favorieten. Deze week deelt Valerie Gumster, beter bekend als Closet van Val, haar 15 favorieten.
Een scherm kan soms voelen als de ultieme ouderlijke reddingsboei. Even een filmpje aan en iedereen heeft rust. Toch kiezen steeds meer ouders ervoor om duidelijke grenzen te stellen aan schermgebruik.
Voormalig handbalster Estavana Polman (34) maakte vrijdagavond aan de talkshowtafel van Vandaag Inside bekend of zij en Rafael van der Vaart een zoon of dochter verwachten.
Simone verwondert zich over kleine dingen in het leven, die ze koppelt aan grotere dingen. Soms alledaagse dingen, zoals vakantieliefdes van haar kinderen. Soms dingen die spelen in de maatschappij, zoals kinderen die het land uit worden gezet. Ze werkt als journalist, tekstschrijver en fotograaf. Ze woont samen met L. en hun twee zonen van […]
Een naam bedenken voor je kind is nog best een klus. Kies je iets klassieks, iets unieks of ga je voor een naam die niemand snel vergeet? Destiny kreeg zo’n naam. Vooral haar tweede naam zorgt regelmatig voor opmerkingen.