Roos Schlikker (42) is journalist, columnist en moeder van zoons Miró (8) en Róman (6). Op Kek Mama schrijft ze over haar gezinsleven. Vandaag: haar zoon is vlogger.
Lees verder onder de advertentie
“Yoooooo, gasten, welkom in mijn crib, lekker chill. Kijk en dit is mijn moeder. Yo yo yo. Gasteeeeeeeeen.”
Terwijl ik een tosti maak, scharrelt Miró om me heen met een poezenborsteltje in zijn hand waar hij op stoere toon tegen praat. Nee, dit is niet zijn imaginary friend, hij doet gewoon al wekenlang of dit zijn camera is. Hij is namelijk vlogger. Zonder eigen YouTube-kanaal welteverstaan, want ik voel er weinig voor mezelf in mijn onderbroek aan het ganse land te tonen omdat mijn kind staat te filmen. “Je doet maar alsof”, heb ik gezegd. “Deed mama vroeger ook altijd.”
Lees verder onder de advertentie
Nieuwe helden
In mama’s jeugd had je echter geen YouTube waar amper uitgebotte puberjongens hun wel en wee op zetten, totaal gefascineerd gevolgd door honderdduizenden kinderen. Miró vindt het prachtig. Dylan Haegens, Enzo Knol, FifaBaws. Steeds komt er een nieuwe held bij. “Kijk mam, hij heeft echt een dope huis.” “Oh, ma, ze gingen cola kopen en toen deden ze er een aspirientje in en toe ging het heel erg bruisen, hahaha.” “Heb je gehoord dat hij het uitgemaakt heeft met z’n vriendin? Zij moest huilen. Echt vet zielig. Maar het is beter zo.”
Lees verder onder de advertentie
Rolmodellen
Het is beter zo. Wat weet mijn achtjarige daar nou van? Ik zie hem speuren naar rolmodellen, naar wat de oudere jongens zeggen, hoe hun haar zit, welke kleding ze dragen. En schijnbaar is het mateloos interessant om zo’n zeventienjarig gelkoppie naar de supermarkt te zien slenteren met z’n matties om twee zakken bolognesechips en een pak melk te kopen. In een filmpje dat minstens achttien minuten duurt.
Lees verder onder de advertentie
Ze zeggen wel eens dat de huidige jeugd geen geduld meer heeft, maar hun uithoudingsvermogen wat betreft onnozele filmpjes over lege dagen is onuitputtelijk. Dat gehinnik om niets, het popiejopietaaltje, de stoere loopjes, ik erger me er vaak mateloos aan. “Dit is toch hele stomme televisie”, heb ik wel eens uitgeroepen. Miró haalde zijn schouders op. “Jij bent gewoon geen eindbaas.”
Eindbazen
Maar afgelopen week gebeurde er iets bijzonders. Meteen na het opstaan schoot Miró in zijn kleren. Hij poetste zijn tanden. Deed gel in zijn haar. Legde zijn schooltas klaar. “Wat is er met jou aan de hand?”, vroeg ik. “Dit is mijn nieuwe morning routine. Alles clean op tijd. Doen ze op YouTube ook.” Eindbazen. Dat zijn het. Lekker chill, gasten.
Al jaren is de time-out het go-to trucje van veel ouders. Kind boos? Stuur ze weg, laat ze afkoelen en haal ze daarna weer terug. Maar vaak werkt het averechts, zeggen onderzoekers. Kinderen voelen zich er alleen maar rotter door. Alsof ze gestraft worden voor emoties waar ze zelf geen controle over hebben.
Kleinkinderen zijn vaak dol op hun opa en oma (mede door de liefde, aandacht en cadeautjes). Volgens life coach Susan Allan kan hun aanwezigheid ook een enorme opluchting voor ouders zelf zijn. Vooral omdat het bij hen draait om er zijn voor steun en warmte, zonder regels te buigen of tegen de ouders in te […]
Tweeduizend euro per week neertellen voor een vakantiehuisje? Dana niet gezien. Al jaren ruilt ze met een ander gezin van huis, zodat ze hun geld aan leuke dingen kunnen besteden én drie keer per jaar op reis kunnen. Ook zonder geldboom in de tuin.
We kennen haar allemaal: de moeder die, terwijl jij nog druk staat te kletsen over traktaties en Cito-scores, al half in de auto zit. Niet omdat ze onvriendelijk is, maar omdat het schoolplein gewoon niet haar natuurlijke habitat is. En geloof ons: haar sterrenbeeld verraadt alles.