1 op de 10.000 kinderen heeft het gevoel in het verkeerde lichaam te zijn geboren. “Het enige wat ik hem niet kan geven, is een piemeltje.”
Lees verder onder de advertentie
Christel Smits-Wijnands, moeder van Joep (8):
“In het dagelijks leven kost het ons geen moeite Joep te zeggen, maar zodra we over vroeger praten, springen we automatisch over op Anna. We kunnen nu eenmaal niet vertellen over Joeps geboorte, want we hebben die van Anna meegemaakt. Grappig genoeg had Joep zelf in het begin ook moeite met zijn nieuwe naam. De eerste paar keer reageerde hij niet als we hem riepen. Toen Anna twee was kreeg ze een neefje: Joep. Het was het eerste jongetje in de familie. Van meet af aan zei Anna: ‘Ik ben ook Joep.’ In het begin denk je: dit is een fase. Ik had nog nooit van genderkinderen gehoord. Ik kende alleen Kelly uit Big Brother. Een kennis opende me de ogen. Die zei: ‘Ik heb een neef, die was vroeger mijn nichtje. Als jouw kind zegt dat het een jongetje wil zijn, moet je dat serieus nemen.’ Toen Anna vijf was, zei ze een keer heel nadrukkelijk in de auto: ‘Mama, ik voel me écht een jongetje.’ Zo ernstig en duidelijk – toen realiseerden we ons dat dit geen fase was. In eerste instantie vond mijn man Anna te jong om het gendertraject in te gaan, maar ik wilde niet pas in de puberteit beginnen. Dan ben je te laat. Sinds Anna echt als Joep door het leven gaat, is er een last van hem afgevallen. Dat is zo mooi. Soms is het ook pijnlijk. Joep zegt vaak dat hij graag een piemeltje zou willen. Hoe verdrietig ook, dat is het enige wat we hem niet kunnen geven. Natuurlijk maken we ons weleens zorgen. Als stoere vrouw heb je een makkelijker leven dan als transman. Gelukkig reageert de omgeving positief. Het gekke is: toen ik in verwachting was, heb ik altijd gezegd dat ik zeker wist dat het een jongetje was. Achteraf gezien heb ik gelijk gekregen.”
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Naomi (30) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (33). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (3). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare peuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram: @naomiappelman.
Wat begint als een luchtig uitje, verandert al snel in een rit vol rauwe eerlijkheid en kippenvelmomenten. In Vier handen op één buik deelt Nilay (18) haar verhaal, eentje dat schuurt, raakt en laat zien hoe dun de lijn soms is tussen overleven en opgeven.