Beeld: Getty Images
“De dagen waren lang en de jaren… ook! Ik at ’s morgens mijn cornflakes en staarde naar de kat, me afvragend wat hij voor plannen had vandaag. Mijn moeder stond bij de telefoon aan de muur te kletsen met de buren. Het snoer gaf haar slechts drie meter beweegruimte. Als ik de deur uit liep schreeuwde ze me na: ‘Blijf waar ik je kan vinden!’. Dat betekende ergens in de buurt. Minstens vier straten, 30 huizen aan grondgebied. En ze maakte zich geen zorgen. Ze wist dat iemand op een gegeven moment een boterham met pindakaas in mijn hand zou duwen en als ik erg genoeg gevallen was, kwam ik vanzelf wel naar huis.
De jaren ’90 waren een andere tijd om kinderen op te voeden, of om opgevoed te worden. Het was lang niet allemaal perfect, in sommige opzichten was het veel erger dan nu. Mensen met psychische problemen moesten zich er maar doorheen werken en vooral niet zeuren. We dronken liters frisdrank vol suiker en aten bergen minder bessen. En van kikkererwtenpasta hadden we zeker nog nooit gehoord. Maar we hadden ook geen telefoons, die wachtwoorden en beveiliging nodig hadden. Of bijles-kampen die onze zomers opslokten. In plaats daarvan hadden we het eeuwige buitenleven en eindeloze, ongestructureerde dagen.
Dit jaar probeer ik een beetje van die jaren ’90 energie terug te brengen in 2022. En dit zijn de lessen die ik jou ook mee wil geven: Ik ben het soort ouder dat zoveel mogelijk ‘ja’ probeert te zeggen. Tenzij er echt een goede reden is om het niet te doen. Maar soms leidt dat tot teveel ‘ja’ en dat maakt van mijn kinderen geen geduldigere types. Psycholoog Lara Goodrich vertelt dat kinderen in de jaren ’90 daar een stuk beter in waren. Die moesten tenslotte eeuwig de reclames afwachten en zochten in encyclopedieën naar informatie. Je kunt dit simpelweg trainen door vaker ‘nee’ te zeggen. En je er dan ook aan te houden.
Kinderen worden tegenwoordig naar kinderdagverblijven, kampen en babysitters gestuurd. Ik denk zelf terug aan lange zorgeloze dagen in onze tuin. Mijn grootste probleem als enig kind was de verveling. Met alleen mijn poppen, een speelset en uiteindelijk MarioKart om mijn uren te vullen. Als ik aangaf dat ik me verveelde kreeg ik ‘Oh, heb je nieks te doen? Ik zal je iets te doen geven’ om mijn oren en dat betekende: de was. Mijn ouders probeerden mij niet te vermaken, dus ik kon óf zelf iets verzinnen, of ze zouden me aan het werk zetten. En het mooie is: ze wisten niet eens dat ze me iets heel waardevols gaven. Onderzoek heeft aangetoond dat verveling grote voordelen heeft op je creativiteit. Als ouder plan ik nu (na al die kampen) tijd in waarin ik mijn kinderen expres niks te doen geef. Zo kunnen ze er zelf achter komen wat ze willen doen. En als ze dat niet kunnen, is er altijd nog de was.
Maar het was natuurlijk niet allemaal rozengeur en maneschijn in die jaren ’90. De aandacht voor zowel mentale als fysieke gezondheid is enorm geëvolueerd. We hebben meer aandacht voor de psyche, en dus ook die van een kind. En dat, dat hou ik er in 2022 toch graag in. Bron: ScaryMommy.com Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Blijkbaar zijn Luke’s koffie, de eindeloze moeder-dochtergesprekken en Stars Hollow niet het enige wat we aan Gilmore Girls hebben overgehouden. Deze babynaam is namelijk steeds populairder geworden.
Als je kind midden in de nacht steeds benauwder wordt, wil je als ouder maar één ding: dat-ie zo snel mogelijk wordt geholpen. Kaj Gorgels belandde eind augustus met zijn tweejarige zoon Xavier op de eerste hulp op Ibiza, maar hield daar bepaald geen lekker gevoel aan over. Sterker nog: de ervaring laat hem twijfelen […]
Bij de Rijkerswoerdse Plassen bij Arnhem is dinsdagmiddag een lichaam gevonden. Vermoedelijk gaat het om zanger Ben Saunders die sinds dinsdagochtend onbereikbaar was voor familie en vrienden.
Prinsjesdag is natuurlijk vooral de dag van de troonrede en de miljoenennota, maar menig modefan kijkt ook reikhalzend uit naar de outfits van de royals.
Iris dacht het dit keer eens goed voor elkaar te hebben. De traktaties voor de verjaardag van haar oudste dochter stonden de avond van tevoren al helemaal klaar. Ging het last-minute tóch nog mis.
Kinderen die tijdens hun jeugd voortdurend probeerden ruzies te voorkomen of de sfeer in huis goed te houden, nemen die rol soms mee naar hun volwassen leven. Zelfs als ze zich daar helemaal niet bewust van zijn.
