Mijn beste vriendin is een single moeder met een fulltimebaan. Ze is doodmoe en reageert zich af op haar zoontjes van drie en vijf. Gisteren gaf ze de oudste een harde klap in mijn bijzijn. Ik wil er iets van zeggen, maar weet niet hoe.
Toch moet u dat doen, vinden we. Het klinkt alsof uw vriendin uw hulp goed kan gebruiken. En haar kinderen ook. Maar we begrijpen uw huiver. Kritiek op andermans opvoeding is altijd ingewikkeld. U moet het voorzichtig aanpakken, anders loopt u het risico op een vertrouwensbreuk. Daar helpt u haar niet mee, en de kinderen ook niet. Aan de andere kant kunt u er moeilijk de kinderbescherming op afsturen.
Lees ook
Opvoeden zonder stress: 6 (ontspannings)tips >
De tantes zouden het op overbelasting gooien. Daarover moet u haar aan de praat zien te krijgen. Het is helend als ze zich kan uiten zonder zich bedreigd te voelen, zodat u samen naar oplossingen kunt zoeken. Strik haar voor een borrel. Zorg dat u het samen fijn hebt, ga aan de wijn. Dan slaat u behoedzaam toe. Zeg: “Lieverd, je hebt duizend verantwoordelijkheden, ik zou in jouw plaats gek worden. Ben je niet hartstikke overbelast?” Als zij vraagt: “Waarom denk je dat?”, laat u langs uw neus weg de woorden ‘kort lontje’ vallen. Dan bestelt u nog twee witte wijn. Vervolgens werkt u toe naar een tekst als: “Voor de kinderen is het ook goed als je beter in je vel zit. Ik ken jou al honderd jaar en ik weet dat je een superlieve moeder bent. Jij wil je kind niet slaan. Als je dat doet, zoals gisteren, ben je niet jezelf.”
Het mooiste zou zijn als ze zou zeggen: “Fijn dat je hierover begint, ik vind ook dat ik te weinig geduld met ze heb.” Het kan ook zijn dat ze zich aangevallen voelt.
En dat ze van zich afslaat. Zoals ze letterlijk bij haar zoon doet. Maar als u het zo voorzichtig en liefdevol aanpakt, kunnen we ons niet voorstellen dat ze de vriendschap verbreekt. Zelfs als ze woedend de kroeg uit rent, staat het onderwerp op de agenda. In haar hart weet ze wat u bedoelt. En zal ze er hoogstwaarschijnlijk op terugkomen. Uiteindelijk zal ze u dankbaar zijn.
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Ook een opvoedvraag? Mail ’m naar elsendo@kekmama.nl
Dit artikel staat in Kek Mama 13-2018.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Bij ADHD denken veel mensen direct aan druk gedrag, impulsiviteit en moeite met concentreren.
