De juf verhalen
Beeld: Pexels

Ineens sta je voor het eerst in jaren op een schoolplein. Wachtend tot je kind naar buiten komt, terwijl je geen van de andere ouders kent. Even lijk je zelf de nieuwe leerling te zijn. Sofie van den Enk en Eva Munnik schreven er een boek over: De Schoolfabriek.

En het boek gaat trouwens niet alleen maar over schoolpleinstress, maar over nog veel meer schoolgerelateerde zaken: Van luizenmoeder tot voorleesvader en alles wat je verder moet weten als je kind (voor het eerst) naar school gaat. Kek Mama mag alvast een tipje van de sluier geven met een voorpublicatie.

More content below the advertising

(Uit hoofdstuk 6: 'Ode aan de juf en meester')
 

Flirtende ouders

Juf Anna: ‘Als ik hulpouders nodig heb voor een activiteit in de klas, melden zich opvallend vaak één specifeke vader en één specifeke moeder. Die niet bij elkaar horen. In het begin viel het me nog niet zo op, maar toen we op een gegeven moment met z’n allen kerststukjes aan het knutselen waren, zag ik opeens dat ze elkaar wel erg lange en intense blikken toewierpen. Ik ging het in de gaten houden en het viel me op dat ze elkaar ook vaak per ongeluk aanraakten. En de moeder lachte hysterisch hard om de grapjes van die vader.

Sindsdien moet ik steeds gniffelen als ik de intekenlijst op het raam van mijn klaslokaal bekijk. Een dag nadat ik ’m heb opgehangen prijken er standaard twee namen op. Ik hoop natuurlijk wel dat het bij wat geflirt blijft.’
 

Ruziënde moeders

Juf Joyce: ‘Twee moeders uit mijn klas kunnen elkaars bloed wel drinken. Ik weet niet hoe het nou precies begonnen is, maar het had te maken met een voetbalkaartje dat het zoontje van de een, van het kind van de ander zou hebben afgepakt. De spanningen daarover liepen zo hoog op dat de directeur op een gegeven moment het schoolplein op moest lopen om ze weg te sturen. Stonden ze luidkeels te bekvechten terwijl de kinderen al naar buiten kwamen.

Daarna ging het nog twee keer mis, waardoor de directeur ze nu aparte ophaaltijden heeft gegeven. De een mag om drie uur op het schoolplein staan en moet meteen weg als haar kind naar buiten komt, want de ander heeft het “tijdsvak” vanaf tien over drie gekregen.’
 

Pina colada

Juf Jacqueline: ‘Laatst ging ik op huisbezoek bij een leerling uit mijn klas. Het is misschien wat ouderwets, maar ik blijf het fijn vinden om te zien hoe kinderen wonen en uit wat voor een nest ze komen. Wat ik wilde drinken, vroeg de moeder. Ik antwoordde dat het mij niks uitmaakte en kreeg vervolgens een vol glas met wit spul. Ik dacht dat het melk was en nam een grote slok. Bleek het tot mijn grote schrik pina colada!’
 

Lees ook
Schoolpleingedoe: 'Al die heisa om die speelafspraken' >

 

Straalverliefd op een vader

Juf Susan: ‘Ik was 27 en werkte met veel plezier als kleuterjuf op een basisschool. De ouders van één van mijn leerlingen, een schattig jongetje met rode krullen, waren net uit elkaar. Voor de moeder van het joch was dat heel verdrietig, want haar keuze was het niet.

Ik kon goed met haar opschieten en regelmatig stortte ze haar hart bij mij uit. Gelukkig gingen zij en de vader beiden heel volwassen met de situatie om en ze kwamen samen op oudergesprekken of helpen in de klas. Zij waren heel blij met mij als leraar en lieten dat ook merken. Maar ondertussen kreeg ik steeds sterkere gevoelens voor die vader.

We hadden gewoon een enorme klik, dat voelde ik aan alles. Hij had het ook, vermoedde ik al snel. Dan kwam hij tijdens het pepernoten bakken naast me staan en legde even zijn hand op mijn schouder... knalrood werd ik dan. Ik was gewoon vreselijk verliefd. Maar ja, ondertussen kende ik ook alle ins en outs van hun scheiding omdat die moeder dat aan mij vertelde en wist ik hoe kapot zij nog was van hun breuk. Een hele rare situatie dus.

Op een dag haalde ik de post uit de brievenbus en zat er een kaart bij van die vader. Ik wist niet eens dat hij wist waar ik woonde! Er stond in dat hij zo blij was met hoe ik zijn zoontje begeleidde en dat hij mij een bijzonder mens vond. Toen ik hem weer zag, heb ik hem bedankt voor die kaart maar verder niks.

En toen kwam die dag dat hij naast mij fietste, hij woonde op mijn route van school naar huis en sloot aan. Na maanden om elkaar heen draaien, stelde hij die vraag: “Heb je wat te doen vanavond?” Ik stamelde wat. “Want anders kunnen we wat leuks gaan doen samen”, stelde hij vervolgens voor. Eindelijk de bevestiging: hij vond mij ook leuk! Mijn reactie? “Ik moet hier naar rechts, doei.” Dat was het einde van het verhaal. Ik heb het afgekapt en daarna afstand gehouden. Het kon gewoon echt niet. Ik was de juf van zijn zoon én had een goede band met zijn ex-vrouw die nog veel verdriet had van de scheiding.’

 

Wanneer jouw kleuter naar school gaat, krijgt je leven als ouder een nieuwe dimensie. Je kind krijgt speelafspraakjes, wordt in razend tempo groot en komt thuis met allerlei leuke nieuwe vieze woorden. Als ouder sta je ook opeens dagelijks op het schoolplein en moet je je redden tussen al die andere vaders en moeders. Wat is daar de etiquette eigenlijk en wat doe je als een vriendje tijdens een speelafspraakje vanaf jouw wc roept: "Mama van Magnus, veeg je mijn billen even af?'

Alles wat je als ouder wilt weten over de bassischool staat in De Schoolfabriek. Ervaringsverhalen van Sofie en een heleboel andere ouders, adviezen & tips van verschillende deskundigen én de verhalen van hele leuke BN'ers: Bracha van Doesburgh, prinses Laurentien, Jandino Asporaat, Aaf Brandt Corstius en Ruud de Wild. Tot slot is er ook een hoofdstuk speciaal voor je kind, geschreven door de kinderen van Sofie & Eva. Laat die eerste schooldag maar komen.

De Schoolfabriek - Sofie van den Enk en Eva Munnik

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >