De juf verhalen
Beeld: Pexels

Ineens sta je voor het eerst in jaren op een schoolplein. Wachtend tot je kind naar buiten komt, terwijl je geen van de andere ouders kent. Even lijk je zelf de nieuwe leerling te zijn. Sofie van den Enk en Eva Munnik schreven er een boek over: De Schoolfabriek.

En het boek gaat trouwens niet alleen maar over schoolpleinstress, maar over nog veel meer schoolgerelateerde zaken: Van luizenmoeder tot voorleesvader en alles wat je verder moet weten als je kind (voor het eerst) naar school gaat. Kek Mama mag alvast een tipje van de sluier geven met een voorpublicatie.

(Uit hoofdstuk 6: 'Ode aan de juf en meester')
 

Flirtende ouders

Juf Anna: ‘Als ik hulpouders nodig heb voor een activiteit in de klas, melden zich opvallend vaak één specifeke vader en één specifeke moeder. Die niet bij elkaar horen. In het begin viel het me nog niet zo op, maar toen we op een gegeven moment met z’n allen kerststukjes aan het knutselen waren, zag ik opeens dat ze elkaar wel erg lange en intense blikken toewierpen. Ik ging het in de gaten houden en het viel me op dat ze elkaar ook vaak per ongeluk aanraakten. En de moeder lachte hysterisch hard om de grapjes van die vader.

Sindsdien moet ik steeds gniffelen als ik de intekenlijst op het raam van mijn klaslokaal bekijk. Een dag nadat ik ’m heb opgehangen prijken er standaard twee namen op. Ik hoop natuurlijk wel dat het bij wat geflirt blijft.’
 

Ruziënde moeders

Juf Joyce: ‘Twee moeders uit mijn klas kunnen elkaars bloed wel drinken. Ik weet niet hoe het nou precies begonnen is, maar het had te maken met een voetbalkaartje dat het zoontje van de een, van het kind van de ander zou hebben afgepakt. De spanningen daarover liepen zo hoog op dat de directeur op een gegeven moment het schoolplein op moest lopen om ze weg te sturen. Stonden ze luidkeels te bekvechten terwijl de kinderen al naar buiten kwamen.

Daarna ging het nog twee keer mis, waardoor de directeur ze nu aparte ophaaltijden heeft gegeven. De een mag om drie uur op het schoolplein staan en moet meteen weg als haar kind naar buiten komt, want de ander heeft het “tijdsvak” vanaf tien over drie gekregen.’
 

Pina colada

Juf Jacqueline: ‘Laatst ging ik op huisbezoek bij een leerling uit mijn klas. Het is misschien wat ouderwets, maar ik blijf het fijn vinden om te zien hoe kinderen wonen en uit wat voor een nest ze komen. Wat ik wilde drinken, vroeg de moeder. Ik antwoordde dat het mij niks uitmaakte en kreeg vervolgens een vol glas met wit spul. Ik dacht dat het melk was en nam een grote slok. Bleek het tot mijn grote schrik pina colada!’
 

Lees ook
Schoolpleingedoe: 'Al die heisa om die speelafspraken' >

 

Straalverliefd op een vader

Juf Susan: ‘Ik was 27 en werkte met veel plezier als kleuterjuf op een basisschool. De ouders van één van mijn leerlingen, een schattig jongetje met rode krullen, waren net uit elkaar. Voor de moeder van het joch was dat heel verdrietig, want haar keuze was het niet.

Ik kon goed met haar opschieten en regelmatig stortte ze haar hart bij mij uit. Gelukkig gingen zij en de vader beiden heel volwassen met de situatie om en ze kwamen samen op oudergesprekken of helpen in de klas. Zij waren heel blij met mij als leraar en lieten dat ook merken. Maar ondertussen kreeg ik steeds sterkere gevoelens voor die vader.

We hadden gewoon een enorme klik, dat voelde ik aan alles. Hij had het ook, vermoedde ik al snel. Dan kwam hij tijdens het pepernoten bakken naast me staan en legde even zijn hand op mijn schouder... knalrood werd ik dan. Ik was gewoon vreselijk verliefd. Maar ja, ondertussen kende ik ook alle ins en outs van hun scheiding omdat die moeder dat aan mij vertelde en wist ik hoe kapot zij nog was van hun breuk. Een hele rare situatie dus.

Op een dag haalde ik de post uit de brievenbus en zat er een kaart bij van die vader. Ik wist niet eens dat hij wist waar ik woonde! Er stond in dat hij zo blij was met hoe ik zijn zoontje begeleidde en dat hij mij een bijzonder mens vond. Toen ik hem weer zag, heb ik hem bedankt voor die kaart maar verder niks.

En toen kwam die dag dat hij naast mij fietste, hij woonde op mijn route van school naar huis en sloot aan. Na maanden om elkaar heen draaien, stelde hij die vraag: “Heb je wat te doen vanavond?” Ik stamelde wat. “Want anders kunnen we wat leuks gaan doen samen”, stelde hij vervolgens voor. Eindelijk de bevestiging: hij vond mij ook leuk! Mijn reactie? “Ik moet hier naar rechts, doei.” Dat was het einde van het verhaal. Ik heb het afgekapt en daarna afstand gehouden. Het kon gewoon echt niet. Ik was de juf van zijn zoon én had een goede band met zijn ex-vrouw die nog veel verdriet had van de scheiding.’

 

Wanneer jouw kleuter naar school gaat, krijgt je leven als ouder een nieuwe dimensie. Je kind krijgt speelafspraakjes, wordt in razend tempo groot en komt thuis met allerlei leuke nieuwe vieze woorden. Als ouder sta je ook opeens dagelijks op het schoolplein en moet je je redden tussen al die andere vaders en moeders. Wat is daar de etiquette eigenlijk en wat doe je als een vriendje tijdens een speelafspraakje vanaf jouw wc roept: "Mama van Magnus, veeg je mijn billen even af?'

Alles wat je als ouder wilt weten over de bassischool staat in De Schoolfabriek. Ervaringsverhalen van Sofie en een heleboel andere ouders, adviezen & tips van verschillende deskundigen én de verhalen van hele leuke BN'ers: Bracha van Doesburgh, prinses Laurentien, Jandino Asporaat, Aaf Brandt Corstius en Ruud de Wild. Tot slot is er ook een hoofdstuk speciaal voor je kind, geschreven door de kinderen van Sofie & Eva. Laat die eerste schooldag maar komen.

De Schoolfabriek - Sofie van den Enk en Eva Munnik

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

oorontsteking kind
Beeld: Unsplash

Een pijnlijk oor en ziek gevoel: een oorontsteking is geen pretje voor je kind. Hoe herken je het en wat kun je eraan doen? Wij zetten een aantal tips voor je op een rij.

Hoe ontstaat een oorontsteking?

Vaak begint een middenoorontsteking met een onschuldige verkoudheid, waardoor de buis van Eustachius dicht gaat en het middenoor wordt afgesloten. Bacteriën vermenigvuldigen zich en dat veroorzaakt de nare pijn. Soms ontstaat er een scheurtje in het trommelvlies. Het ontstekingsvocht komt dan naar buiten en je kind krijgt last van een loopoor. Schrik niet als er wat bloed uit zijn oor komt. Meestal is een loopoor binnen een week genezen en gaat het trommelvlies ook vanzelf weer dicht. Bij veel kinderen ontstaat pijn in het oor na een dagje zwemmen. Dat komt omdat het oor volgelopen is met water. Afgezien van de pijn hoeft dat geen problemen te geven, maar het kan ook zijn dat er een oorontsteking ontstaat. De kans daarop is groter als je kind heeft gezwommen in stilstaand water zonder chloor, waar veel bacteriën en virussen in zitten.

 

Lees ook:
Dit moet je doen als je kind is gestoken door een mug, wesp, mier, of teek >

 

Wat zijn de symptomen?

Als je kind een oorontsteking heeft, zijn dit veel voorkomende symptomen:

  • Oorpijn
  • Regelmatig wrijven in of over het oor
  • Koorts
  • Een ziek gevoel
  • Diarree, buikpijn of braken bij peuters
  • Hangerig zijn, geen zin in eten
     

Hoe behandel je het?

De ergste klachten verdwijnen meestal binnen twee tot drie dagen en de pijn gaat vanzelf over. Geef je kind een paracetamol tegen de pijn. Wacht vervolgens niet te lang tot de pijn terugkomt, maar geef het volgende tablet op tijd. Zo voorkom je dat je kind ’s nachts wakker wordt van de pijn. Als een paracetamol niet goed werkt, is het verstandig om contact op te nemen met de huisarts en te overleggen of je kind ibuprofen mag nemen. Raadpleeg de arts ook als je kind zieker wordt, slecht drinkt of als de pijn erger wordt. Je kunt het hoofdeind van je kind eventueel iets hoger leggen om de pijn te verlichten. Let op: neusspray of -druppels met zout werken niet. En is je kind jonger dan twee, dan kan het langer duren en is het sowieso verstandig om naar de huisarts te gaan. Een verwaarloosde middenoorontsteking kan namelijk leiden tot ernstige complicaties, zoals een hersenvliesontsteking.
 

Kun je het voorkomen?

Dat is lastig. Acht op de tien kinderen krijgen voor hun derde jaar één of meerdere keren een middenoorontsteking. Dat komt omdat zij nog geen compleet afweersysteem hebben opgebouwd. Zorg er in elk geval voor dat je na het zwemmen of douchen het water uit het oor van je kind laat lopen. Houd zijn hoofd opzij en laat hem een paar keer met zijn hoofd schudden. Als je kind steeds weer oorpijn heeft na het zwemmen, kan je hem een badmuts laten dragen en oordopjes geven.

Gebruik bij het schoonmaken van het oor nooit een wattenstaafje. Je kunt dan het trommelvlies van je kind beschadigen. Ook watjes zijn niet slim, want die kunnen irritaties veroorzaken. Hoe dan wel? Was de oorschelp gewoon met lauw water en een washandje, dat is voldoende. Bij een verkoudheid is het goed om de luchtwegen van je kind goed open te houden. Laat hem eventueel neusdruppels of -spray gebruiken om de neus en holtes open te houden en zo hopelijk een oorontsteking vóór te zijn.

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

Anke Laterveer

Anke Laterveer is single moeder van Jakob (9) en Hannah (7). In Kek Mama schrijft ze uitgesproken over wat ze meemaakt.

“Mam, ik ga een boek schrijven.” Ik belde mijn moeder vlak nadat ik mijn eerste boekcontract had getekend. “Nou, dat moeten we maar even afwachten hè”, was haar antwoord. “Ik heb je vaker gehoord over leuke projecten die uiteindelijk niks werden.”
 

Teleurstelling

Ik was even stil. Wilde eigenlijk ophangen. Of vragen of ze niet trots was. Of blij. Maar ik lachte het weg en riep, zelfzekerder dan ik me voelde: “Komt goed hoor!” En dat kwam het ook. Een paar weken later werd ik gevraagd een verhaal te schrijven voor een verhalenbundel. “O? Waarom vragen ze jou?” vroeg mijn vader. “Konden ze geen echte schrijvers vinden?” Weer viel ik even stil. Toen zei ik: “Ik vind dit eigenlijk heel onaardig. Ik ben schrijver en als ze me niet wilden, hadden ze me niet gevraagd.” Dat begreep hij. Waarom hij het dan toch zo zei? “Ik wil je gewoon behoeden voor teleurstelling. Voor als het een vergissing bleek ofzo.”

Wat mijn vader niet begreep, was dat de teleurstelling die ik voel als mijn ouders zulke dingen zeggen vele malen groter is dan een mislukking in mijn werk ooit zal zijn.
 

Lees ook
Katy zegt nooit meer 'ik ben trots op jou' tegen haar kinderen >

 

'Het leven is hard'

Mijn ouders zijn niet de enigen die zo denken. Ik hoor het veel: behandel je kind niet als een prins of prinses. Het leven is hard, daar kunnen ze niet snel genoeg mee leren omgaan.

Wat een onzin. Ik behandel Jakob en Hannah alsof ze de bijzonderste kinderen ter wereld zijn. Omdat ze dat voor mij zijn en omdat ze nog vaak genoeg zullen horen en merken dat de wereld niet om hen draait. En er is niets fijner dan een veilige plek hebben in een wereld die soms heel vijandig aan kan voelen. Waar je de mooiste, slimste, leukste, liefste, grappigste bent. Waar alles wat je doet kans op succes heeft.
 

Trots

Als mijn kind mee wil doen aan een danswedstrijd of de schoolverkiezingen, juich ik. En kijken we samen wat er nodig is om ze zo’n groot mogelijke kans van slagen te geven. Natuurlijk praten we ook over hoe het zou zijn als het niet zou lukken. Daarna vertel ik ze dat ze geweldig zijn, ook als het niet goed afloopt. Ik vier hun successen met taart en slingers en verzacht de pijn van een mislukking met kussen en dekentjes. Want dat is wat kinderen nodig hebben. Hoe groot of klein ze ook zijn. Een tijdje geleden tekende ik het contract voor mijn tweede boek. Ik belde dit keer niet mijn ouders, maar mijn vriend. Die hartstikke trots op me was.

 

Dit artikel staat in Kek Mama 06-2018.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >