Elke woensdag vertelt een leerkracht aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: juf Fiona staat huilend voor de klas.
Maandagochtend, twee weken voor de zomervakantie. Ik praat met groep vier in de kring over het weekend. “Wat heb jij gedaan, juf?”, vraagt Marianne. Daar had ik liever geen antwoord op gegeven. Onze hond Henk is gisteren flauwgevallen. De dokter denkt aan een hartaanval en bereidt ons erop voor dat hij een spuitje moet krijgen. Vannacht heb ik naast hem geslapen. Ik besluit nuchter te vertellen wat er aan de hand is, maar voor ik het weet zit ik te snikken.
De klas zit als aan de grond genageld. Een huilende juf! Nathalie doorbreekt de stilte. “Mijn hamster is dood, juf”, troost ze. “Toen moest ik ook huilen.” Nu deelt iedereen zijn ervaringen. Joris heeft afscheid moeten nemen van zijn poes; Vincent van zijn konijn, Ebru van de hond van de buren en dan is er nog een rij overleden cavia’s, troetelmuizen en tamme ratten. Ik voel me getroost door de warmte van de kinderen. En dan beginnen we toch maar met de les.
Na school vraagt Thomas hoe Henk eruitziet. Ik vertel dat hij klein is met zwarte krulletjes. De volgende dag geeft hij me een schilderij van een soort egel, vol streepjes. “Dat zijn de krulletjes”, verklaart hij. Intussen gebeurt er met Henk een wonder: hij begint opeens weer te eten. Het spuitje is van de baan. De klas reageert euforisch.
Maar een week later herhaalt de geschiedenis zich. Henk valt weer flauw, de dierenarts verklaart hem weer in levensgevaar, ik vertel het – dit keer nuchter – aan de kinderen, ze troosten me weer lief; ’s avonds trekt Henk weer bij en de volgende dag is de klas weer door het dolle. Maar er heerst ook enige onrust. “Gaat Henk dood of niet?”, vraagt Jonathan. Ik zeg dat ik niet denk dat Henk er na de zomervakantie nog is.
Op de laatste schooldag krijg ik wel zestien tekeningen. Op een ervan stijgt Henk als Superdog op met zwevende kluifjes om zich heen. Op een andere sta ik met een zakje naast Henk terwijl ik zeg: “Poepie toch.” Op 31 juli is Henk zo lang buiten westen dat het moment toch echt lijkt aangebroken, maar na vijf minuten staat hij op uit de dood. De dierenarts ontdekt dat Henk aan epilepsie lijdt. Hij krijgt medicijnen en is binnen de kortste keren zo speels als een puppy.
Na de vakantie stormen mijn oud-leerlingen – ze zitten nu groep vijf – op me af om hun meeleven te betuigen. Hun ouders vertellen dat ze het de hele vakantie over de stervende hond van juf hebben gehad. De verwarring is groot als ik zeg dat Henk weer gezond is. Ik voel me haast bezwaard. Alleen Nathalie is niet verbaasd. Ze vertelt dat ze met haar ouders een kaarsje voor Henk heeft opgestoken in een Frans dorpskerkje. En wel op 31 juli. De volgende dag vertelt haar moeder dat Nathalie later non wil worden, omdat ze aan den lijve heeft ondervonden dat een kaarsje helpt.
Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Je kinderen spreken het misschien niet elke dag uit, maar hun gedrag zegt alles. Herken jij deze elf signalen? Grote kans dat jij meer goed hebt gedaan in de opvoeding dan je denkt.
Soms denk je: lekker even een sportief avondje voor jezelf. Racket in de hand, haren in een staart, gáán. Maar voor Janneke Jelies (42) liep dat uit op een avond die ze liever had geskipt.
Een pretecho is een bijzonder moment voor aanstaande ouders. Zeker als ze op dat moment ontdekken of ze een jongen of meisje verwachten. Toen Carmen (34) aan haar schoonmoeder vertelde dat ze weer oma zou worden van een kleindochter, had ze deze reactie nooit verwacht.
Lidia’s zoon is van het kaliber: eerst denken, dan doen. Zijn zus daarentegen is meer van: zien, doen, … ‘oh.’ En soms pakt dat pittig gênant uit. Zo ook met een rode knop.
Feest bij de familie Guetta! De 58-jarige Franse dj David Guetta en zijn partner Jessica Ledon hebben op Instagram gedeeld dat ze opnieuw ouders zijn geworden.