Kek Mama columnist en vader Jan Heemskerk spaart ons niet, en zichzelf nog minder. Hij legt het ons nog één keer uit. Deze maand: niet mutsen.
Mijn vrouw is dol op fietsen. Ik haat fietsen, maar daar gaat het nu niet om. Mijn vrouw is dol op fietsen en neemt onze Willem al sinds de driewielertijd mee op pad. Gevolg: onze Willem is ook gek op fietsen. Of – laat ik me wat nauwkeuriger uitdrukken: hij ervaart fietsen als een volstrekt normale tak van vervoer, desnoods tot afstanden van een kilometer of dertig, in elk geval op en neer naar school. En dat is toch ook al gauw een kilometer of acht.
Wil hij ergens heen, stapt hij gewoon op zijn fiets. Ook als het regent of vriest en hij met blote benen en een dun trainingsjasje van het voetballen komt. Hij komt niet mutsen, zoals zijn broers vroeger, of papa kan rijden met de auto, omdat het vriest of regent. Of te warm is in de zon. Of te ver. Of eng. Ook vloekt hij niet, zoals zijn vader vroeger, elke meter van elke kilometer van elke fietstocht alle duivels van de hel bij elkaar, omdat hij een pesthekel aan fietsen heeft. Willem fietst gewoon, en dat is dat.
Bovenstaande is – en ik weet dat ik hier een boude bewering doe – het fundament van een goede opvoeding. Zorgen dat een kind iets zó gewoon vindt, dat het zich nooit afvraagt of je er een mening over kunt hebben. Of je het leuk of vervelend kunt vinden. ‘Gewoon’, dat zijn dingen waar je niet meer over nadenkt.
Hoe krijg je zoiets voor elkaar? Mijn buurvrouw heeft haar hond, Buurman, geleerd tijdens de dagelijkse wandeling zijn tennisbal bij een bepaald bruggetje te laten liggen. Dan kan zij hem pakken. Hij doet dat elke dag en vraagt zich nooit af of hij die bal misschien tien meter eerder, een straat verder of helemaal niet moet laten liggen. Kinderen zijn net honden. Ondergeschikten trouwens ook, maar daarover een ander keertje meer.
Nu weet ik best dat jullie vrouwen enorm van het doodknuffelen en onderhandelen zijn. En denken dat je kind is gebaat met keuzes, uitruilen, gunstige voorwaarden, beloningen en begrip en vergiffenis als het iets niet wil. Ik ben hier om te zeggen: je hebt ongelijk. Je kind is gebaat met duidelijke instructie, een totaal gebrek aan buigzaamheid en een vriendelijke, doch absolute leider. En dat ben jij. Voed op dat kind. Zet het aan zijn huiswerk en laat het niet opstaan voor het klaar is. Dwing het een bijbaantje te nemen. Laat het ieder rommeltje per direct opruimen op straffe van vroeg-naar-bed. Dresseer die hond, ik bedoel dat kind, en je hebt er een leven lang plezier van. En het kind zelf ook. Tegen de tijd dat het de deur uitgaat, is nog het vroeg genoeg voor zelfbeschikking. En zit het in de basis solide in elkaar.
Jan Heemskerk (53) is radiopresentator en tv-maker, theaterkneus en boekenschrijver, maar eerst en vooral vader van drie prachtzoons bij twee vrouwen. Je mag hem natuurlijk altijd mailen: jan@kekmama.nl
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Denk je aan een gezonde zwangerschap, dan denk je waarschijnlijk meteen aan de moeder. Stoppen met roken en alcohol, gezond eten, genoeg rust: alle adviezen lijken op haar gericht. Maar dat beeld klopt niet meer, blijkt uit een nieuwe Britse studie.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
