In Eerste Hulp Bij Ouderschap biechten vaders en moeders gedachtes op, die ze eigenlijk liever niet met de wereld delen. Voornamelijk uit angst voor de reacties. Want zoiets dénk je toch niet als ouder? Deze week Anne (34): ‘Ik ben het spelen met mijn kinderen zó zat. Dat gefröbel met poppen, gekke stemmetjes en die eindeloze herhaling. Wanneer is dat eindelijk klaar?’
‘Voordat ik kinderen kreeg, vond ik het enig om met mijn neefjes en nichtjes te spelen. Urenlang kon ik ze vermaken met klein, kleurpotloden en gekke knutsel-tutorials die ik van internet trok. Ze noemden mij zelfs gekscherend ‘fröbelientje’. Nou, dat ben ik nu echt niet meer. Mijn kinderen zitten nog in de onderbouw, maar ik kan niet wachten totdat ze zich te oud voelen om met mama te knutselen of rollenspellen te doen.’
Lees ook –
Eerste Hulp Bij Ouderschap: ‘Ik blijf bij mijn partner voor de kinderen’
Waarom vind je het spelen zo erg?
‘Ik erger me gewoon groen en geel aan de herhaling. En dan denk je als je dit leest waarschijnlijk: bedenk dan iets nieuws. Maar zie je dat voor je? Elke dag – of eigenlijk meerdere keren per dag – een nieuw rollenspel of bouwwerk bedenken; dat is onmogelijk. Kijk, als ze thuis zijn, dan spelen ze echt wel even even zelf, maar daarna hoor ik ze al weer aankomen met de vraag of ik mee wil spelen. Het liefst ren ik dan gillend weg of doe ik alsof ik het niet hoor, maar dat kan ik ze gewoon niet aandoen. Misschien ben ik ook gewoon toe aan wat meer tijd voor mezelf. Ik werk drie dagen per week en de kinderen gaan niet naar de buitenschoolse opvang (BSO). Wanneer ze geen playdate hebben, dan ben ik de sjaak. Kan ik dat zo zeggen? Het is gewoon alsof ik nooit even kan ademen.’
Hoe vind jij dat Anne hier mee om moet gaan?
Heb jij wel eens een gedachte rondom het ouderschap waar je van schrikt? Stuur je confession naar onze redactie. Uiteraard gaan we vertrouwelijk om met je verhaal en je gegevens.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
