Blogger Kristen Smith mag zichzelf sinds vijf jaar ‘stiefmoeder’ noemen. Hoe dat is? Op Scary Mommy deelt ze de lusten en lasten van een samengesteld gezin.
Van geluk tot frustratie: alles komt voorbij.
‘Ook al zit er ‘moeder’ in mijn titel, daar hebben bijvoorbeeld scholen en artsen geen boodschap aan. Je kunt geen beslissing maken (of zelfs geen afspraak plannen) zonder toestemming van de biologische ouder.’
‘In mijn bijzijn is mijn stiefdochter altijd rebelser dan wanneer haar biologische ouders erbij zijn. De ‘moederkaart’ trekken gaat mij dan ook niet zo goed af.’
Lees ook
‘Stiefmoeder zijn is nog zwaarder dan moeder zijn’ >
‘Het is niet altijd makkelijk om een kind van een ander op te voeden, maar als je je hart openstelt, maakt dat je een mooier en rijker mens.’
‘Ik zou graag met mijn stiefdochter willen praten over de veranderingen die ze doormaakt, bijvoorbeeld met haar lichaam. Maar ik denk dat haar eigen moeder dat niet zo snel zou accepteren.’
‘Mijn man hoeft mijn ex-vriendjes niet te kennen, laat staan met ze in contact te komen. Als er een kind bij betrokken is, is zijn ex-vrouw zowat elke dag een deel van ons. Ik hou daar niet van, maar ik hou wel van hun (onze) dochter.
‘Dingen die ik in de loop der jaren met mijn stiefdochter deed of juist niet deed, hebben mij laten zien hoe ik een betere ouder kan zijn.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
