Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Juf Mirella (51) geeft les aan groep 4.
Dinsdagochtend kwart voor tien, groep vier. Het is stil in de klas. De kinderen zwoegen, tong uit de mond, op de vraag hoeveel 3 + 6 + 8 + 1 is. Behalve Sylvana (8). Die staart door het raam. “Sylvana, opletten”, zeg ik. Ze blijft staren. Ik ben benieuwd waar ze naar kijkt. Als ik naar het raam loop, roept Sylvana keihard: “Daar is mijn moeder!” De Damschreeuwer is er niets bij. Iedereen verstijft.
Behalve Sylvana, die keihard de klas uitrent. “Sylvana!” roep ik. Ik vlieg achter haar aan, maar ik heb mijn leeftijd tegen. Ik zie haar nog net richting hoofdingang rennen. Tegen de tijd dat ik hijgend bij de ingang ben is het schoolplein leeg. Geen Sylvana te zien, ook haar moeder niet. Ik raak in paniek. Sylvana’s moeder Judith is uit de ouderlijke macht ontzet, omdat ze alcoholist is. Sylvana mag haar twee uur per week zien, onder begeleiding. Ze is dol op mama, vandaar haar blijdschap toen ze Judith op het schoolplein zag staan. Sylvana valt onder mijn verantwoordelijkheid. Ik vraag me af wat Judith met haar van plan is.
Ik bel en krijg de voicemail van Judith. Daarna bel ik Dirk, de strenge vader bij wie Sylvana woont. “Wat zijn jullie voor school?” schreeuwt hij. “Waarom letten jullie niet op?” Ik geef hem gelijk, maar vraag hem ook zijn boosheid op te schorten tot zijn dochter is gevonden. Dirk kalmeert en rijdt naar het huis van zijn ex. Hij treft niemand thuis.
Tijd om de politie te bellen. Die laat meteen een Amber Alert uitgaan, het landelijke alarm voor vermiste kinderen. Drie miljoen Nederlanders krijgen een sms met de plaats van vermissing en een omschrijving van Sylvana. Twee uur later treft een speurneus Sylvana aan bij het huis van haar vader. Ze is in gezelschap van een aangeschoten Judith met vijftig euro op zak. Dat geld heeft Sylvana voor haar moeder uit Dirks bureau gepakt.
Twee agenten in burger komen Sylvana bij school afleveren. Met een bleek gezichtje loopt ze het schoolplein op. Tot mijn afgrijzen begint Dirk begint meteen tegen haar te tieren, te midden van de spelende kinderen. “Heb jij geld gestolen?” Sylvana kijkt angstig. Doe nou lief tegen haar, stommeling, denk ik boos. Precies op dat moment begint Dirk te snikken. “Waar was je nou, ik ben zo geschrokken”, zegt hij.
Sylvana loopt naar hem toe en slaat haar armen om hem heen. Ik heb Dirk nog nooit zien knuffelen, maar nu klemt hij Sylvana tegen zich aan alsof hij haar nooit meer los wil laten. Iedereen kijkt vertederd toe. Ook een van de agenten heeft vochtige ogen. Het is net een Disneyfilm. Ik vraag me af of ik paranormale krachten heb. Het kan in ieder geval geen kwaad Dirk af en toe een telepathisch bericht te sturen. Dat hij altijd zo lief voor Sylvana moet blijven.
Misschien kan ik in één moeite door Judith van haar verslaving afhelpen. Judith, stop met drinken, denk ik. Baat het niet dan schaadt het niet.
Juf Miranda nam een klas over van een overspannen collega en wist niet wat ze meemaakte. “Iedereen praatte hardop tijdens de les. De helft zat achterstevoren. De jongetjes sloegen elkaar de hersens in. Eén kind gooide met boeken naar anderen; niet zomaar, maar keihard, om ze te verwonden. Andere jongens kwakten dan stoelen terug.” Hoe ze hiermee omging? Met harde hand. Je leest het hier.
Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
Yolanthe Cabau woont met zoon Xess (7) in Los Angeles. In deze column deelt ze haar ervaringen als single moeder en carrièrevrouw.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
