Beeld: Getty
Beeld: Getty

Lieve (30) is moeder van Jan (3) en Dries (1). Na een heftige scheiding heeft ze de liefde opnieuw gevonden. Voor Kek Mama schrijft ze over alles wat ze sindsdien doormaakt.

De eerste stapjes langs de tafel worden gezet, er wordt zo af en toe al aan één heel los handje gelopen en alleen tegen de muur aan staan is vaker een feit dan een uitzondering. Dries gaat met zijn 15 maanden binnenkort zijn eerste stapjes zetten.

Als mijn ex de kinderen komt ophalen bespreken we even hoe het gaat met Jan en Dries. Ik vertel dat Dries al steeds vaker los staat en dat ik denk dat het niet lang meer zal duren tot hij zijn eerste echte stapjes zet. We zijn voor heel even samen trots.
 

Zó trots, maar ook...

Als de volgende dag mijn telefoon gaat en ik een filmpje zie binnen komen voel ik hem al aankomen. Het filmpje laadt en ik roep Rogier. Daar zitten we dan; samen kijkend naar de eerste stapjes van ‘mijn’ Dries. De tranen rollen over mijn wangen.

Wat ben ik ongelooflijk trots maar ook ongelooflijk verdrietig dat deze gigantische mijlpaal, de eerste stapjes van mijn kind, niet hier voor míjn ogen worden gezet maar bij mijn ex. Hoe groot was die fucking kans nou.. Hij ziet de kinderen 76 dagen per jaar, ik 289 dagen..
 

Voor het eerst

Heel even schiet er door me heen dat dit niet alleen de eerste maar ook zeker niet de eerste mijlpaal zal zijn die ik ga missen van de kinderen. En ik vind dat, op dit moment, echt heel erg oneerlijk. Ik koos er vorig jaar Kerst niet voor om niet meer samen te willen zijn, heb ik dan ook niet het recht op alle mijlpalen in het leven van de jongens?! Hoe dan ook, ze zullen beiden dingen doen die ze voor het eerst daar zullen laten zien. Met mes en vork eten, pardon zeggen na een boer, hun eigen billen afvegen, zichzelf voor het eerst aankleden, veters strikken, alleen naar de bakker gaan of thuis komen met hun allereerste onvoldoende. Ik jank de ogen uit mijn kop.
 

Pijnverzachter

Uiteindelijk stuur ik het filmpje, met daarop mijn ex duidelijk in beeld, rond. Naast enorm verdrietig ben ik natuurlijk ook enorm trots op mijn Dries. Van vriendinnen tot familie en collega’s, ik wil het toch graag delen. En met mij is iedereen trots. Dat verzacht de pijn. Net als de woorden van mijn vriendin: ‘Ach Lieve, wees blij dat het op beeld staat, voor hetzelfde geld was het op de kinderopvang of bij de gastouder gebeurd’. En daar heeft ze gelijk in, want met 104 dagen opvang per jaar was die fucking kans een aanzienlijk stuk groter geweest.

12 redenen huilen kinderen

Het verkeerde boekje voorlezen, mensen die niet terugzwaaien of het moment dat ze erachter komen dat de snacks op zijn. Er zijn veel redenen voor kinderen om een potje te gaan grienen, maar soms kun je er als ouder geen touw aan vast knopen. Zo ook niet bij deze foto's.

Papa en ik


 

Toekomstige acteur

Tja...


 

Dat gaan we dus écht niet delen


 

Privacy wordt niet gewaardeerd


 

Soms weet je het ook gewoon niet


 

'Maar, waarom niet?'


 

Het gemiddelde ochtendritueel


Lees ook
Fotoserie: 8x creatieve wraakacties van kinderen >

 

En dit ook


 

Beetje besluiteloos


 

Is ook best eng


 

Het leven is ook zwaar

Bron: BoredPanda.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

positief opvoeden
Beeld: Pexels

Uit onderzoek blijkt dat kinderen die positief worden opgevoed, een grote kans hebben om zich te ontwikkelen tot zelfstandige volwassenen met veel zelfvertrouwen. Makkelijk gezegd, maar hoe pak je zoiets aan?

Wij hebben als handvat de vijf basisprincipes op een rij gezet.
 

1. Een veilige en stimulerende omgeving bieden

Een hele logische. Als je kind zich vrij kan bewegen en zich veilig voelt, zal het veel gaan ontdekken en uitproberen. En dit helpt om z'n vaardigheden te ontwikkelen. Wat hierbij heel belangrijk is? Een veilig huis. Berg medicijnen goed op, leg gevaarlijk spul buiten bereik van je kind en zet hekjes voor de trappen. Zo kun jij ook wat meer ontspannen en hoef je geen politieagent te spelen.
 

2. Laten leren door positieve ondersteuning

Je hoeft echt niet elke minuut van de dag met je kinderen te spelen, maar het is wel belangrijk dat je er voor ze bent wanneer ze naar je toe komen voor hulp of om te praten. Daarnaast vinden kinderen het prettig om te horen wat ze goed doen en om aangemoedigd te worden om nieuwe dingen te leren: een schouderklopje op z'n tijd is altijd fijn.
 

Lees ook
Jan legt het nog een keer uit: complimenten >

 

3. Een aansprekende discipline hanteren

Stel duidelijke regels op en leg op een heldere manier uit wat je kind fout doet wanneer hij of zij zich niet aan deze regels houdt. Belangrijk hierbij is: reageer snel en doortastend. Dit zorgt ervoor dat je kind weet wat-ie kan verwachten en zich zeker en veilig voelt. Extra tip: je hoeft niet altijd meteen op elk klein probleem in te gaan. Negeer het gedrag waarvan je denkt dat het eigenlijk aandacht vragen is. Geef het niet te veel aandacht, dan stopt het vanzelf.
 

4. Realistische verwachtingen hebben

Kinderen ontwikkelen zich allemaal op hun eigen manier, én in hun eigen tempo. Je koter moet er dan ook aan toe zijn om iets nieuws te leren. Als je te veel van je kind vraagt, is de kans groot dat hij ongewenst gedrag gaat vertonen. Blijf realistisch en onthoud dat niemand perfect is. Oh, en wees ook niet te streng voor jezelf.
 

5. Goed voor jezelf zorgen

Dit is een hele belangrijke: als je goed voor jezelf zorgt, wordt de opvoeding van je kind daar ook makkelijker en leuker van. Doe eens iets wat je leuk vindt, zonder dat je kinderen erbij zijn en je zult zien dat je rustiger en geduldiger bent wanneer je kind je nodig heeft.

Bron: Positiefopvoeden.nl

 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >