Beeld: Getty
Beeld: Getty

Lieve (30) is moeder van Jan (3) en Dries (1). Ze was gelukkig getrouwd, tot haar man afgelopen Kerstmis totaal onverwachts zijn koffers pakte. Voor Kek Mama schrijft ze over alles wat ze sindsdien doormaakt. Deze week: Lieve gaat in haar uppie met haar twee zoons kamperen, maar dan slaan de vakantietwijfels toe.

Ik ga het gewoon doen. Met mijn twee jongens op vakantie. Niet luxe all-inclusive, hoewel ik dat echt wel zou willen, maar gewoon ouderwets op de camping. Caravan, voortent, luifeltje. Godzijdank wil mijn vader de sleurhut uitlenen en kan ik opzoek naar een geschikte locatie voor ons drietjes.

 

Dicht bij huis

Volgens mij maakt het voor Jan en Dries niks uit of we nou naar Frankrijk rijden of 30 kilometer verderop gaan staan, dus ik zoek het lekker dichtbij huis. Ik zal de avonden immers alleen zijn en dan kunnen er tenminste nog vriendinnen langskomen. En hoe langer ik erover nadenk, hoe handiger het eigenlijk is. Stel je voor dat ik het helemaal niet trek, de kinderen uitzonderlijk vervelend zijn, ineens buikloop krijgen of het gewoon 14 dagen achter elkaar regent en ik geen kledingstuk meer droog krijg.

 

Het vooruitzicht ziet er heerlijk uit

Op één van mijn laatste werkdagen voor de vakantie speur ik nog even last-minute de campings in de omgeving af en boek dan gewoon. Een camping met binnenzwembad, buitenzwembad en een indoorspeelparadijs voor een hele schappelijke prijs. We staan aan een strandje en kijken uit over het water. Het toiletgebouw is lekker dichtbij en het ziet er naar uit dat er genoeg kinderen te vinden zijn die er met mijn jongens een onvergetelijke vakantie van kunnen maken.

 

Vakantietwijfels

Als in de dagen erna de zon begint te schijnen en we al in de vakantiestemming beginnen te komen, beginnen ook de vakantietwijfels langzaam toe te slaan. Hoe ga ik in hemelsnaam zwemmen met twee kleine kinderen? En wat als ik naar het toilet moet? Dan zullen de kinderen mee moeten, laat staan dat ik moet douchen en we ons met z'n drieën in zo’n warm, benauwd hok moeten proppen. Ik speur het halve internet af op zoek naar camping-life-hacks. Ik besluit twee goedkopen IKEA-kinderstoelen aan te schaffen waar de heren wel even in kunnen worden geparkeerd als ik naar het toiletgebouw ren en ga drie keer oefenen met zwemen. Jan luistert heel goed en blijft, zolang ik hem een Kindersurprise beloof, keurig in het pierenbadje. En als Dries in slaap valt in de buggy, is er genoeg tijd om met hem van de glijbaan af te gaan en een duik in het diepe bad te nemen.

 

'Ze hebben het verdiend'

Langzamerhand verdwijnen mijn twijfels en neemt de zin om te gaan toe. En naast die zin vind ik het stiekem ook best wel stoer dat ik alleen met mijn twee jongens ga kamperen. Na deze moeilijke periode hebben ze het verdiend om eens lekker weg te gaan en samen met mij te genieten van het buitenleven. De koffers kunnen bijna worden gepakt, de wijn staat al klaar en dat ene goeie boek dat ik al anderhalf jaar probeer te lezen ligt klaar. Eens kijken hoeveel weken, dagen of bladzijden we het vol gaan houden, die 30 kilometer verderop.

falende ouders

Niemand is perfect. Ook ouders niet, zo bewijzen deze hilarische momenten op Buzzfeed.

We doen ons best...

En proberen ze goed op te voeden....

 

Wait, stop! #nevermind #toolate #pottytraining #parentingfail #dadfail #donttellmom

Een bericht gedeeld door Phil Yeh (@philyeh) op

 
 

...maar dat lukt niet altijd

 
 
 
 

Soms hebben we íets teveel balgevoel...

 

...of last van de zwaartekracht

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

geruzie kinderen stoppen
Beeld: Unsplash

De New Yorkse moeder Vered wilde altijd al drie kinderen. Die wens ging in vervulling, maar het continue geruzie van het stel kan ze missen als kiespijn. Zo maakte ze daar korte metten mee.

Vered schrijft op Scary Mommy hoe ze geniet van haar drie kinderen – tenzij ze aan het schreeuwen, slaan, duwen, schoppen, knijpen, schelden, zeuren en krabben zijn. Vered’s stresslevel schiet dan meteen omhoog en ze beschrijft hoe ze dan in een tweestrijd staat: ‘Moet ik de jongste verdedigen? Ze allemaal straffen? Ze een time-out geven? Het speelgoed waar ze om strijden afpakken? Ze hun excuses laten aanbieden? Ze in aparte kamers laten spelen?’

 

Niet ingrijpen

Vorig jaar liep het geruzie onderling echt uit de hand en zocht Vered hulp bij Tovah Klein, directeur van het Barnard College Center for Toddler Development. Deze specialist raadde haar simpelweg dit aan: ‘Laat de kinderen het zelf uitvechten. En als je daar niet bij wilt zijn, stuur ze dan naar hun kamer om de ruzie te beslechten.’ Volgens Klein werkt het juist averechts om als ouder in te grijpen in een ruzie: dan verandert namelijk de dynamiek en worden onbedoeld de kinderen tegen elkaar opgezet. Trek je je als ouder terug uit de ruzie, dan zullen de kinderen juist uiteindelijk samen een band krijgen.   

 

Lees ook
PERSOONLIJK: Deze ouders hebben altijd gillende ruzie op vakantie >

 

Uitgeput en overstuur

Vered schrijft hoe ze deze nieuwe aanpak thuis uitprobeerde. Tijdens de eerste ruzies moest ze echt op haar tong bijten: ‘Ik realiseerde me toen pas hoe vaak ik me met het gekibbel had bemoeid, en hoe veel energie me dat gekost had, waarna ik uitgeput en overstuur was. Terwijl de kinderen tien minuten later alweer samen speelden en alles vergeten waren.’ Vered paste haar tactiek aan. ‘Als ik ze zag ruziën, zei ik: ‘Jullie mogen ruzie maken, maar niet waar ik bij ben.’

 

Laat ze met rust

Vered: ‘Zonder mij  als cruciale speler werd het ruziën ineens een stuk minder interessant voor ze.  Het intrigeerde me: wat kunnen ouders doen om hun kinderen onderling een gezonde en liefdevolle band te laten krijgen? Het antwoord: ze met rust laten. Is er helemaal geen ruzie meer in huis? Absoluut niet. Maar nu ik er geen deel meer van uit maak, gaan de ruzies veel meer over de aanleiding zelf. En vechten om een lichtzwaard is nou eenmaal minder interessant dan ruziën over mijn liefde en aandacht.’

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >