Beeld: Getty
Beeld: Getty

Lieve (30) is moeder van Jan (3) en Dries (1). Na een heftige scheiding heeft ze de liefde opnieuw gevonden. Voor Kek Mama schrijft ze over alles wat ze sindsdien doormaakt.

Een aantal weken geleden legde ik mijn telefoon even op het dak van de auto om Dries zijn gordel om te doen. 7 kilometer later miste ik hem ineens maar was het kwaad al geschied: mijn telefoon was totaal gecrasht en niet meer te redden. Eigenwijs als ik ben, had ik nog nooit een back-up gemaakt en had ik alle foto’s opgeslagen op mijn telefoon in plaats van op de simkaart. Ik was dus alles kwijt.
 

Up-to-date

Toen mijn schoonmoeder afgelopen week een foto zocht in haar bestanden om aan mij te laten zien, zag ik alle foto’s die ik haar stuurde. Van de allereerste ontmoeting tussen haar en de kinderen tot Jan met een boek in de bibliotheek. Als ze tijd had, zou ze een selectie doorsturen zodat ik weer een beetje up-to-date zou zijn.

Die avond kwam de ene foto na de andere foto binnen. De eerste foto’s van mijn huisje waar ik zo trots op was. Rogier en ik die aan het schilderen zijn, foto’s bij IKEA, de verhuizing. Foto’s van de allereerste verjaardag van Dries. Dries met een feestmuts, Dries met een cadeau, Dries met een taartje. Ongeveer vijftig selfies van Rogier en mijzelf, dolgelukkig en verliefd. De eerste plaatjes van Rogier met de kinderen. Onze allereerste vakantie met zijn drieën en een week later met z’n vieren. Een serie van de kinderen op het zonovergoten strand, gevolgd door een serie van een ingestorte voortent en één grote modderpoel voor de caravan.
 

De herinneringen kwamen binnen

Die avond stroomde, bij het binnenkomen van de ene na de andere foto, ook de ene na de andere traan. Herinneringen van een levens veranderende gebeurtenis kwamen letterlijk één voor één binnen. Foto’s waarop alleen ik zie hoe ik me werkelijk voelde. Verdrietig en boos, maar toch ook gelukkig met mijn nieuwe huis, Rogier en mijn allerliefste kinderen. Foto’s van Dries met zijn feestmuts, lachend. Ik weet als enige dat ik daarna keihard stond te huilen in de keuken. De allereerste verjaardag van mijn zoon, helemaal alleen, zonder de man waarmee ik een jaar daarvoor nog dolgelukkig lag te kijken naar die wolk van een baby vanuit mijn ziekenhuisbed.

Toch overheerste die avond de tranen van geluk. Want wat waren Jan en Dries veranderd, wat waren ze groot geworden, letterlijk en figuurlijk. Jan die in een paar maanden tijd was veranderd in een echte kleuter. Die tegenwoordig koffie kan zetten en de tafel afruimt. De groeiende band tussen de jongens en Rogier. Echte liefde tussen hen drieën, gevat in één plaatje. Onze allereerste ‘gezinsfoto’ waarop we allemaal stralen en ik glim van geluk.
 

Tijd voor een backup

Die avond verwerkte ik in een paar uur tijd, door een paar foto’s, de afgelopen tien maanden. Dankbare, gelukkige en hartverwarmende momenten met hier en daar een zwarte, scherpe en rauwe rand. Allemaal foto’s met verschillende ladingen maar allemaal foto’s die ik niet had willen missen. Tijd dus voor een back-up, het installeren van een fotoboekenapp en het direct bestellen van een album zodat Dries later ook nog eens kan terug kijken op die bijzondere, mooie, fijne dag waarop we het voor eerst écht alleen deden als gezin.

falende ouders

Niemand is perfect. Ook ouders niet, zo bewijzen deze hilarische momenten op Buzzfeed.

We doen ons best...

En proberen ze goed op te voeden....

 

Wait, stop! #nevermind #toolate #pottytraining #parentingfail #dadfail #donttellmom

Een bericht gedeeld door Phil Yeh (@philyeh) op

 
 

...maar dat lukt niet altijd

 
 
 
 

Soms hebben we íets teveel balgevoel...

 

...of last van de zwaartekracht

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

geruzie kinderen stoppen
Beeld: Unsplash

De New Yorkse moeder Vered wilde altijd al drie kinderen. Die wens ging in vervulling, maar het continue geruzie van het stel kan ze missen als kiespijn. Zo maakte ze daar korte metten mee.

Vered schrijft op Scary Mommy hoe ze geniet van haar drie kinderen – tenzij ze aan het schreeuwen, slaan, duwen, schoppen, knijpen, schelden, zeuren en krabben zijn. Vered’s stresslevel schiet dan meteen omhoog en ze beschrijft hoe ze dan in een tweestrijd staat: ‘Moet ik de jongste verdedigen? Ze allemaal straffen? Ze een time-out geven? Het speelgoed waar ze om strijden afpakken? Ze hun excuses laten aanbieden? Ze in aparte kamers laten spelen?’

 

Niet ingrijpen

Vorig jaar liep het geruzie onderling echt uit de hand en zocht Vered hulp bij Tovah Klein, directeur van het Barnard College Center for Toddler Development. Deze specialist raadde haar simpelweg dit aan: ‘Laat de kinderen het zelf uitvechten. En als je daar niet bij wilt zijn, stuur ze dan naar hun kamer om de ruzie te beslechten.’ Volgens Klein werkt het juist averechts om als ouder in te grijpen in een ruzie: dan verandert namelijk de dynamiek en worden onbedoeld de kinderen tegen elkaar opgezet. Trek je je als ouder terug uit de ruzie, dan zullen de kinderen juist uiteindelijk samen een band krijgen.   

 

Lees ook
PERSOONLIJK: Deze ouders hebben altijd gillende ruzie op vakantie >

 

Uitgeput en overstuur

Vered schrijft hoe ze deze nieuwe aanpak thuis uitprobeerde. Tijdens de eerste ruzies moest ze echt op haar tong bijten: ‘Ik realiseerde me toen pas hoe vaak ik me met het gekibbel had bemoeid, en hoe veel energie me dat gekost had, waarna ik uitgeput en overstuur was. Terwijl de kinderen tien minuten later alweer samen speelden en alles vergeten waren.’ Vered paste haar tactiek aan. ‘Als ik ze zag ruziën, zei ik: ‘Jullie mogen ruzie maken, maar niet waar ik bij ben.’

 

Laat ze met rust

Vered: ‘Zonder mij  als cruciale speler werd het ruziën ineens een stuk minder interessant voor ze.  Het intrigeerde me: wat kunnen ouders doen om hun kinderen onderling een gezonde en liefdevolle band te laten krijgen? Het antwoord: ze met rust laten. Is er helemaal geen ruzie meer in huis? Absoluut niet. Maar nu ik er geen deel meer van uit maak, gaan de ruzies veel meer over de aanleiding zelf. En vechten om een lichtzwaard is nou eenmaal minder interessant dan ruziën over mijn liefde en aandacht.’

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >