Hoofdredacteur Nouveau en Kek Mama-columnist Claudia Straatmans schrijft elke maand eigenzinnig over moeder-dochterzaken. Deze maand: heb jij een donkere man?
“Heb jij een hele donkere man?” wordt mij vaak gevraagd als ik een foto van mijn dochter laat zien. En hoezeer ik ook fantaseer dat acteur Idris Elba mij geschaakt heeft, de realiteit is een stuk prozaïscher.
Want komt mijn man in beeld (überFries, met rossige bakkebaarden, stoere truien én een wit hoofd) zie je opeens het perspectief van mensen veranderen. “O, is ze geadopteerd?”, volgt dan steevast. Ja. Mijn dochter is geadopteerd. En dat vind ik niet bijzonder, maar dat is het schijnbaar wel. Als mensen het vriendelijk vragen, vertel ik graag mijn verhaal. Vooral omdat ik zo enorm trots ben op mijn dochter. Op zondag 22 oktober 2006 kregen mijn man en ik dat o-zo-gewilde telefoontje uit Miami, Florida: “Jullie dochter is geboren.” Na jarenlange cursussen, huisbezoeken van de Kinderbescherming en actief achter een Amerikaanse adoptie-advocaat aan (het zogenaamde ‘zelfdoenerstraject’) was het dan zo ver. Als extra complicatie moest onze advocaat er rekening mee houden dat ik de veertig jaar naderde (een red flag situation – Amerikaans jargon – omdat de Nederlandse adoptiewet een strenge maximaal veertig jaar tussen jouw leeftijd en dat van het kind aanhoudt. (Ooit stuurde Piet-Hein Donner een wet naar de Kamer om daar 42 jaar van te maken, maar toen viel het kabinet, kwam Ernst Hirsch Ballin op Justitie en die draaide het weer naar veertig jaar.)
Die zondag in oktober was ik 39,5 jaar en werd ik moeder van Fardau de Vries. Dat ze zo ging heten, moesten we voor de vlucht naar Amerika al beslissen. Haar retourticket werd van tevoren al geprint. Het was een gok, maar toen we haar – zes dagen oud – in de ogen keken wist ik: dit is een Fardau. Fries voor ‘stichtster van de vrede’. Dat is mijn blijde verhaal. Maar er wordt soms ook niet vriendelijk gereageerd. En dan ben ik sprakeloos. Zoals die keer, jaren geleden, in de Amsterdamse Molukkenstraat, waarbij een slalommende fietsterroriste op mijn geschrokken ‘Kijk uit’ in een seconde mijn situatie scande en terugbeet: “Ach jij, met je geadopteerde dochter.” Flabbergasted was ik. Hoe durfde ze? Hoe kon ze het mooiste wat ik heb zo neerzetten? Meteen herpakte ik mezelf, en wilde achter haar aan racen om haar eens goed de waarheid te zeggen. Mijn vriendin hield me tegen: “Laat het los, die vrouw is gek.” En ‘tuurlijk, dat is die fietstroela, maar zo zijn er meer domme, onwetende, kwaadwillende mensen op de wereld.
Mijn dochter is namelijk niet anders. Ze is zoals elke doorsnee tienjarige. Verslaafd aan Mysical-Ly, aan Sims 4, en aan Musical-Ly (ja, nog een keer, ze krijgt er namelijk géén genoeg van). Ach, wat zou ik wensen dat de wereld kleurenblind is. Dat is ze zelf in ieder geval wel. Als Jason Derulo zingt, wil ze bruin zijn, als Joy van Beautynezz een krullentang uitprobeert, baalt ze dat ze geen steil bruin haar heeft. Haar eigen zwierige dreadlocks vindt ze niet bijzonder. Nee hoor, haar bijzondere kenmerk, zegt ze, “is dat ik coole kleren heb.” Zo’n laconieke houding heeft ze ook als ik mijn benen insmeer met selftan onder het mom ‘mama wil bruinere benen’. Haar nonchalante reactie is dan: “Had je maar in Amerika geboren moeten zijn.” Fardau de Vries. Mijn Peerka Blakka. Ik wens dat ze zelf altijd kleurenblind blijft.
Claudia Straatmans (49) is hoofdredacteur van Nouveau, getrouwd met Wiepke Hein. Samen zijn zij de ouders van Fardau de Vries (10).
De tekst van deze column is gedeeltelijk eerder verschenen in JAN magazine.
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
Vader worden is één ding, maar ontdekken wat voor vader je wilt zijn, is soms een heel proces. André Hazes kijkt in De kapper van de sterren van LINDA. openhartig terug op de eerste jaren met zijn zoon Dré.
Als het schooljaar erop zit, vraagt Chantal (39) haar zoon Milan (9) om zelf een leuk afscheidscadeautje voor zijn juf te bedenken. Hij regelt alles zonder hulp en is apetrots. Tot Chantal bij het ophalen iets op het bureau van juf Sanne ziet staan wat haar wel héél bekend voorkomt.
Een nieuwe liefde vinden is nog niet zo eenvoudig, zeker als je precies weet wat je zoekt. Monique Westenberg zoekt een nieuwe liefde en krijgt daarbij hulp uit onverwachte hoek: haar vriendin gaat op Instagram op zoek naar een geschikte man voor haar.
Sommige uitspraken van je kind vergeet je niet snel. Zeker niet als ze laten zien hoe goed ze jou eigenlijk in de gaten houden. Monica Geuze (31) werd onlangs verrast door een bijzonder lief voorstel van haar dochter Lizzy (8).
Twee kinderen, veel ambitie en zelden alles onder controle. Mijn partner zit regelmatig wekenlang in het buitenland, dus ben ik vaak mijn eigen back-up. Kortom: hybride alleenstaande moeder. Ik neem je mee in hoe dat eraan toegaat. Met chaos, de nodige breakdowns, hoognodige dromen en een beetje aanmodderen. Want uiteindelijk doet iedereen maar wat.
