Fardau, de dochter van Kek Mama columniste Claudia, heeft kroeshaar. Het leukste haar van de wereld vindt Claudia. Je kunt er namelijk van alles mee. Maar je moet er ook wat voor over hebben: “Vijf uur in een kapperstoel. En dan heb ik het nog niet eens over die keer dat Fardau luizen had.”

Andere kinderen huilen als ze naar de tandarts moeten. Mijn dochter traant om de kapper. Toen ze werd geboren, had ze al een kop met krullen. Of krulletjes, van die piepkleine schapendoes-krulletjes, maar dan pikzwart. Afro-American kinderen hebben gewoon het leukste haar ter wereld. Punt uit! Verrukt was ik toen ik haar als vijfdaagse baby in mijn handen kreeg, ik kon niet stoppen met haar haar te aaien, en durfde bijna geen krulletje af te knippen voor het vakje in het Consultatieboekje.

Nu ben ik heel blij dat ik toch gedaan heb, want no way dat ik nog aan d’r haar mag komen. Haar Surinaamse kapster Anoeska mag dat eigenlijk ook niet. Maar als je een Senegalese Twist wil, dan zul je wel moeten.

 

Ik.wil.niet

Het heeft twee jaar geduurd voordat Fardau weer naar de kapper wilde. Op haar achtste kapte ze er gewoon mee. IK. WIL. NIET. Omdat ik zelf ook moe was van het gesoebat én de uren durende lijdensweg vond ik het eigenlijk wel best. Dus lieten we de dreadlocks (voorheen met naald in haar uitgroei gestoken, geen wonder dat ze huilde) uitgroeien. Dat gaf wel een creatief Basquiat (New Yorkse graffiti-kunstenaar) lookje. Maar na een jaar werd het toch ietwat slordig.

Ben ooit in Artis aangesproken door Afrikaanse vrouwen (“Niet beledigd zijn, maar wij willen het haar van uw dochter wel doen”), en vreesde ook nu weer de blikken van Surinaamse moeders, die allemaal vanaf de geboorte al met kroeshaar kunnen macrameën. Maar hoe ik ook opwierp: “We moeten weer eens naar Anoeska”, hoe meer dochter met hakken in zand ging.

 

Duurde úren en úren

En opeens op een dag sprak ze toch die woorden uit. Ze wilde lang haar. Net als haar klasgenootjes. Dat daar een kapper aan te pas moest komen, die gedachte moest nog even indalen. Maar hoe vaker je iets herhaalt: ‘Lang haar? Dan naar Anoeska’, hoe dragelijker die gedachte.

Dus zaten we op een gure woensdagmiddag in Anoeska’s knusse salon. En er was niets, maar dan ook niets veranderd:

1. Het duurt nog steeds úren en úren. Vijf lange uren deze keer.
2. In die vijf uur ga je dan wel van kort naar lang. Huubhuubhuub Barbatruuc! Extensions op je tiende, hoe cool.
3. Het kost allemaal geen drol. Een fractie van wat ik zelf wegbreng naar mijn grachtengordel-hairstylist.
4. Het is nog steeds veel duw en trekwerk, want er wordt op de hoofdhuid gewerkt.
5. Er wordt nog steeds gehuild, maar nu geluidloos.
6. Het luizendrama kwam weer omhoog. Ooit op haar zevende had Fardau dunne lange vlechten – die er allemaal uit moesten toen er luis in bleek te zitten. Kroeshaar krijgt geen luis, zei een van de moeders op school. Ammehoela! Hopelijk hebben luizen minder trek in deze synthetische vlechten, bid ik dan maar, want…
7. Wat wordt het prachtig! Bijna heuplang. Langste haar van de klas.

Zwierige lange haren. Een beetje van jezelf, een beetje van Anoeska. De volgende dag vragen klasgenootjes waar ze dat haar kunnen krijgen. Nadeel blijkt een voordeel te zijn geworden, want ik hoor Fardau pochen: “Ik zit wel vijf uur bij de kapper hè”.

 

Claudia Straatmans (49) is hoofdredacteur van Nouveau en getrouwd met Wiepke. Ze zijn ouders van dochter Fardau (10 jaar).

12 redenen huilen kinderen

Het verkeerde boekje voorlezen, mensen die niet terugzwaaien of het moment dat ze erachter komen dat de snacks op zijn. Er zijn veel redenen voor kinderen om een potje te gaan grienen, maar soms kun je er als ouder geen touw aan vast knopen. Zo ook niet bij deze foto's.

Papa en ik


 

Toekomstige acteur

Tja...


 

Dat gaan we dus écht niet delen


 

Privacy wordt niet gewaardeerd


 

Soms weet je het ook gewoon niet


 

'Maar, waarom niet?'


 

Het gemiddelde ochtendritueel


Lees ook
Fotoserie: 8x creatieve wraakacties van kinderen >

 

En dit ook


 

Beetje besluiteloos


 

Is ook best eng


 

Het leven is ook zwaar

Bron: BoredPanda.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

positief opvoeden
Beeld: Pexels

Uit onderzoek blijkt dat kinderen die positief worden opgevoed, een grote kans hebben om zich te ontwikkelen tot zelfstandige volwassenen met veel zelfvertrouwen. Makkelijk gezegd, maar hoe pak je zoiets aan?

Wij hebben als handvat de vijf basisprincipes op een rij gezet.
 

1. Een veilige en stimulerende omgeving bieden

Een hele logische. Als je kind zich vrij kan bewegen en zich veilig voelt, zal het veel gaan ontdekken en uitproberen. En dit helpt om z'n vaardigheden te ontwikkelen. Wat hierbij heel belangrijk is? Een veilig huis. Berg medicijnen goed op, leg gevaarlijk spul buiten bereik van je kind en zet hekjes voor de trappen. Zo kun jij ook wat meer ontspannen en hoef je geen politieagent te spelen.
 

2. Laten leren door positieve ondersteuning

Je hoeft echt niet elke minuut van de dag met je kinderen te spelen, maar het is wel belangrijk dat je er voor ze bent wanneer ze naar je toe komen voor hulp of om te praten. Daarnaast vinden kinderen het prettig om te horen wat ze goed doen en om aangemoedigd te worden om nieuwe dingen te leren: een schouderklopje op z'n tijd is altijd fijn.
 

Lees ook
Jan legt het nog een keer uit: complimenten >

 

3. Een aansprekende discipline hanteren

Stel duidelijke regels op en leg op een heldere manier uit wat je kind fout doet wanneer hij of zij zich niet aan deze regels houdt. Belangrijk hierbij is: reageer snel en doortastend. Dit zorgt ervoor dat je kind weet wat-ie kan verwachten en zich zeker en veilig voelt. Extra tip: je hoeft niet altijd meteen op elk klein probleem in te gaan. Negeer het gedrag waarvan je denkt dat het eigenlijk aandacht vragen is. Geef het niet te veel aandacht, dan stopt het vanzelf.
 

4. Realistische verwachtingen hebben

Kinderen ontwikkelen zich allemaal op hun eigen manier, én in hun eigen tempo. Je koter moet er dan ook aan toe zijn om iets nieuws te leren. Als je te veel van je kind vraagt, is de kans groot dat hij ongewenst gedrag gaat vertonen. Blijf realistisch en onthoud dat niemand perfect is. Oh, en wees ook niet te streng voor jezelf.
 

5. Goed voor jezelf zorgen

Dit is een hele belangrijke: als je goed voor jezelf zorgt, wordt de opvoeding van je kind daar ook makkelijker en leuker van. Doe eens iets wat je leuk vindt, zonder dat je kinderen erbij zijn en je zult zien dat je rustiger en geduldiger bent wanneer je kind je nodig heeft.

Bron: Positiefopvoeden.nl

 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >