kinderen groot worden
Beeld: 123RF

Terwijl Kek Mama’s Jorinde voor haar gevoel gisteren nog rompertjes vouwde, ziet ze tijdens wintersport oudste zoon (12) totaal beheerst in zijn eentje over de zwarte piste zoeven. Als hij met een ferme zwaai tot stilstand komt en met rode konen ook nog om een alcoholvrij biertje vraagt (ja dág, schat), realiseert ze zich opeens: kleine jongens worden dus echt groot. Wie spoelde de tijd door toen ze eventjes niet keek? Want:

  1. Opeens ligt mijn hal bezaaid met rondslingerende sneakers in maat 36 en 39 – mijn hakken die daar qua maat precies tussen vallen er eenzaam en keurig opgesteld tussen.
     
  2. En nemen niet langer de peutertandpasta en Sudocrem mijn wastafelmeubel in beslag, maar met militaire precisie uitgelijnde potten gel, wax, moulding mud en – ja echt – haarlak, voor jongenskapsels die meer boetseerwerk vragen dan mijn eigen lokken.
     
  3. Kinderfeestjes, ook die van jongste van tien, vinden opeens ’s avonds plaats. Want er moet gediscood worden, en geslaapfeest. Met filmmarathons en cola uit echte glazen. Stonden op de plek van dat glas niet gisteren nog de papflessen?
     
  4. De kinderen sporen mij nu aan om op te schieten, omdat we anders te laat komen op school/tennis/judo/freerunnen – als ze daar niet ondertussen zelf al naartoe zijn gefietst. Terwijl ik me met angst en beven afvraag of ze eigenlijk wel uitkijken bij het oversteken – zelfs al fietsen ze stiekem al maanden de grote stad door.
     
  5. En als ik de ober met droge ogen om het kindermenu vraag, kijken mijn jongens me proestend aan. “Doe normaal, mam, we zijn geen baby’s.” Waarvan akte. Ze eten potdorie twee keer zoveel als ik.
     
  6. Behalve qua vlees dan, sinds oudste opeens heeft besloten dat ‘ie vegetariër is. Want weet ik zelf dan niet hoe belastend het is voor het milieu om vlees te eten? Waarop ik hem er maar even op wijs dat het plakje fuet dat hij net ongevraagd uit de koelkast viste, toch echt voor honderd procent uit varken bestaat.
     
  7. Ik presteer het nog steeds om thuis te komen met een nieuwe trui voor jongste in maat 134, om te constateren dat ‘ie het beter doet als T-shirt, omdat ‘ie – krijg nou wat – al lang in de sweaters van de tienerafdeling loopt.
     
  8. En opeens hoor ik mezelf met ze bellen, vanuit de auto. Op hun mobiele telefoons. Dat mijn werk uitloopt en ze best even een pizza in de oven mogen schuiven. Die ze wel nog even zelf moeten kopen bij de supermarkt aan de overkant. Met hun eigen pinpas. En of ze me even een ‘Tikkie’ sturen, zodat ik het ze meteen kan terugbetalen.
     
  9. Ze douchen opeens met de badkamerdeur op slot. Twee keer per dag. Stond ik vorig jaar op diezelfde plek niet nog te onderhandelen over tenminste één douchebeurt per twee dagen, terwijl ik hun tanden napoetste voordat ik ze een verhaaltje voorlas?
     
  10. Die kleine kleuterlijfjes in mijn bed op zondagochtend zijn opeens halflange mannenlijven. Maar gelukkig wel nog steeds in onesies, die zich compleet onschuldig en warm tegen me aan nestelen, en vragen: “Mam, mag ik vanavond bij jou in bed? En vertel je me dan een spannend verhaal?”


Heerlijk, van die grote jongens. Laat ze op deze manier maar lekker groter groeien.

 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

kinderen-met-twee-moeders-of-vaders

Kinderen met homoseksuele ouders groeien even gelukkig, tevreden en goed functionerend op als kinderen uit een gezin met een vader en een moeder. Dat zegt hoogleraar homoseksueel ouderschap Henny Bos.

Door de kinderen te observeren, filmen en vragenlijsten in te laten vullen, zag Bos hoe ze zich gedroegen op school en binnen het gezin. En wat blijkt? Ze voelen zich niet minder gelukkig. Ook vertonen ze niet meer grensoverschrijdend gedrag.

 

'Begrensde acceptatie'

Maar toch kunnen ze volgens de wetenschapper van één ding wel last hebben: de 5 procent die uitgesproken negatief is over homoseksualiteit. Bos: "Er is sprake van een begrensde acceptatie vanuit de maatschappij: enerzijds heb je in Nederland als homo of lesbische vrouw veel vrijheid, maar tegelijkertijd vinden mensen het geregeld vies als twee mannen elkaar zoenen."

 

Lees ook
Vrolijke opvoedtantes Els en Do over opgroeien zonder mannen >

 

'Wie is nou je echte moeder?'

"De samenleving zendt tegenstrijdige boodschappen uit en dat zien we ook terug in ons onderzoek", vervolgt Bos. "Zo krijgt de helft van de kinderen met twee moeders of twee vaders weleens vragen als: wie is nou je echte moeder? Of: mis je dan geen vader?’" Het zou volgens de wetenschapper best kunnen dat kinderen het moeilijk hebben met zulke vragen, maar ouders kunnen hier een belangrijke rol in spelen: "Hoe bereiden zij hun kinderen voor op opmerkingen en reacties vanuit de maatschappij? Ook de zichtbaarheid van andere vergelijkbare gezinnen helpt. Dat kinderen om zich heen zien dat er meer zijn zoals zij."

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
De juf

Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Juf Annette (41) geeft les aan groep 7.

Dinsdagochtend elf uur, een binnenzwembad op de Veluwe. We zijn met de bovenbouw op kamp. Er zijn maar liefst 75 leerlingen mee. Vorig jaar waren het er vijftig, en toen vond ik al dat het maximum was overschreden. Nu zijn er niet eens meer slaapzalen voor de begeleiders in onze kampeerboerderij. ’s Nachts liggen we met tien leerkrachten en tien ouders op opblaasmatrassen in de ruimte tussen de voordeur en de keuken. Max, de vader van Julia, heeft zich op de plek naast mij weten te wurmen. Hij trakteert me iets te vaak op ongewenste knipoogjes. Gelukkig heb ik een niets onthullende pyjama aan. Maar het slaapt niet lekker.
 

Buikpijn van de spanning

Ik heb al weken buikpijn van de spanning, omdat ik veel verantwoordelijkheden heb. En dan heb ik ook nog de cursus voor bedrijfshulpverlener gevolgd. Wat heeft me bezield? Als dank voor mijn ijver ben ik nu verantwoordelijk voor alle ongelukjes en ongelukken die voorbijkomen.

Ik sta als bhv’er een trapje hoger dan een EHBO’er. Ik kan niet alleen pleisters plakken, tekenbeten behandelen en mitella’s aanleggen, maar ook de stabiele zijligging toepassen, reanimeren en branden blussen.

De andere volwassenen begeleiden gezellig wedstrijden, spelletjes, droppings. Ik zeul erachteraan met mijn EHBO-kist. Gisteren, op dag één, heb ik ontelbaar veel pleisters geplakt, zeven bloedende knieën verbonden, drie hoofdwonden gestelpt en vier teken verwijderd.

Vanochtend viel Elsje (7) uit een boom. Haar enkel zwol op en werd blauw. Een breuk? Ik spoot er een coldspray op. Een van de chauffeurs bracht haar naar de EHBO in de stad.

Ze waren nog niet weg of er klonk gebrul uit de keuken. Keukenhulpje Benjamin (8) had te enthousiast uien gesneden. Uit zijn wijsvinger spoot bloed, het topje lag er bijna af. Ook hij is naar de EHBO. Met een gaasje uit mijn kist.
 

Lees ook
Juf Charlotte (41) wordt gek van de ouders van Fiene >

 

Zwembandjes

Nu zijn we dus in het zwembad. Terwijl zeven leerlingen geen diploma hebben. Die moeten zwembandjes om. Mijn hart slaat een slag over als ik twee paar bandjes aan de kant van het diepe zie liggen. Ik ren naar de badmeester. Samen scannen we de bodem van het bad. Of daar een kind ligt. Dan zie ik de zwemdiplomaloze Hamza en Anouar (beiden 8) van de glijbaan glijden. Zonder zwembandjes. Overspannen roep ik ze naar de kant, sleur ze uit het water en zeg streng: “Of die dingen aan, of ik bind jullie voor de rest van de dag vast op een stoel.”
 

Nog één nacht

Collega Inge belt vanuit het ziekenhuis. Benjamins vinger is gehecht. En Elsjes enkel is niet gebroken, maar wel zwaar gekneusd. Inge brengt ze naar huis. Morgen gaan wij ook. Ik kan niet wachten. Nog één keer douchen onder een lauw, miezerig straaltje. Nog één nacht op mijn slaapmatrasje naast de knipogende Max. Ik snak naar mijn eigen man. En naar mijn eigen bed. En naar een bad van drie uur. En naar de herfstvakantie.


Dit artikel staat in Kek Mama 10-2018.
 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >