Juna: ‘Mijn ex weigert alimentatie te betalen en ik weet niet meer wat ik moet doen’

alimentatie huwelijksreis scheiden Beeld: Canva
Redactie Kek Mama
Redactie Kek Mama
Leestijd: 4 minuten

Je maakt afspraken tijdens je scheiding. Je ex zal zo en zo veel betalen aan alimentatie, jij neemt de meeste zorg voor de kinderen op je. Maar dan… houdt hij zich niet aan de afspraak.

Lees verder onder de advertentie

Juna, gescheiden, moeder van twee zoons (11 en 13): “Ik had nooit gedacht dat ik zo’n vrouw zou worden die op dinsdagochtend woedend naar haar bankrekening zit te staren. Maar goed, hier zijn we dan.

We hebben twee kinderen samen. Die allebei eten alsof ze persoonlijk verantwoordelijk zijn voor de omzet van Albert Heijn, iedere drie maanden uit hun schoenen groeien en blijkbaar op school om de haverklap een nieuwe gymtas, luizenzak of bijdrage voor een ‘vrijwillig’ uitje nodig hebben. En hun vader? Die betaalt geen cent. Hij zou alimentatie moeten betalen, maar dat vertikt hij.

Lees verder onder de advertentie

Akkoord

Toen we uit elkaar gingen, hebben we afspraken gemaakt. Niet gezellig natuurlijk, want niemand zit tijdens een scheiding onder het genot van een havercappu te roepen: “Wat fijn dat we dit zo volwassen oplossen!” Maar uiteindelijk lag er een bedrag waar we allebei mee akkoord waren.

Dat ging een tijdje goed. Tot de betalingen steeds later kwamen. Eerst twee dagen. Toen een week. Daarna moest ik er zelf achteraan, hem appen of hij de alimentatie nog overmaken? Geen reactie. Nog een appje. “Het is inmiddels de 12e.” Blauwe vinkjes. En dan, drie dagen later: “Komt eraan.” Ik voelde me net een incassobureau, maar dan met meer stress en woedeaanvallen.

Lees verder onder de advertentie

Op een gegeven moment kwam het helemaal niet meer. Volgens hem had hij “veel kosten gehad”. Een maand later was er weer iets met zijn werk. Daarna vond hij het bedrag ineens “niet meer redelijk”. Maar ondertussen zitten die twee kinderen hier nog steeds iedere dag aan tafel. Heel gek, maar hun boterhammen worden niet goedkoper omdat papa een dure maand heeft.

Lees verder onder de advertentie

Wat me misschien nog wel het meest frustreert, is dat ik überhaupt moet vragen om dat geld. Het is niet voor míj. Ik bestel er geen designerhandtas van. Het gaat op aan boodschappen, kleding, zwemles, sportclubs, schoolspullen en ongeveer 84 rollen toiletpapier per week.

Maar toch krijg ik iedere keer dat nare gevoel alsof ik bij hem om een gunst kom bedelen. Alsof ík fout zit. Terwijl dat overduidelijk niet zo is. Vriendinnen zeggen inmiddels: ‘Neem gewoon een advocaat in de arm.’ Gewoon? Alsof ik even tussen de tandarts en de boodschappen door een advocaat bel.

Misschien is dat uiteindelijk nodig, maar ik zie eerlijk gezegd enorm op tegen het gedoe. Brieven, afspraken, dossiers, kosten. En vooral: nóg meer strijd met iemand met wie ik vanwege onze kinderen nog jarenlang te maken heb. Moet het echt meteen zo ver komen? Ik wil geen oorlog. Ik wil gewoon dat hij doet wat we hebben afgesproken.

En dus zit ik nu een beetje vast. Zelf blijven appen voelt inmiddels zinloos. Niets doen betekent dat ik iedere maand maar moet hopen dat het geld verschijnt, tegen beter weten in. En een advocaat inschakelen voelt als een enorme stap. Zijn er geen mogelijkheden daartussenin? Heeft iemand nog een gouden tip?

Lees verder onder de advertentie

Iemand anders dan ik die kan zeggen: dit is de afspraak, hier moet je je aan houden, klaar. Zonder dat ik zelf voor de honderdste keer dat vernederende appje hoef te sturen met: “Hoi, zou je de alimentatie nog willen overmaken?” Ik heb al twee kinderen om achter hun broek aan te zitten. Ik wilde juist van dat soort gedoe met dat derde “kind” af…”

Roy en Annick uit Over Mijn Lijk zijn uit elkaar. Je leest er hier meer over.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail