Tessa: ‘Als ik in de sportschool meedoe aan een groepsles mis ik spontaan mijn eigen moeder’

26.05.2022 07:59
Nu heb ik het al niet zo op groepslessen an sich, maar groepslessen in de sportschool zijn dan toch wel het toppunt van misère.

De combinatie van andere mensen en tegelijkertijd sporten – het is wat. Er is altijd één Expert die heel erg vooraan staat, dichtbij de spiegel, naast de juf of meester. Die kan het. Nee nee, sterker nog: die vindt het léuk.

Ik puf me door de zogeheten – jawel ik ken de termen inmiddels – ‘Jumping Jacks’, ‘Grapevines’ en ‘Squats’ heen, terwijl ik vanbinnen vloek waarom ik überhaupt ben gegaan vandaag. Dat binnensmonds vloeken valt minder op door het zweet dat van m’n tomatenhoofd af gutst en het feit dat ik naar adem moet happen om te overleven, dat dan weer wel.

Wie.

Doet.

Dit.

Voor.

De.

Lol.

Vervolgens is er ook altijd iemand die vragen stelt: “Hoe kan ik mijn buikspieren nog beter aanspannen?”. “Kan ik dit ook thuis oefenen?”. Ik lig intussen gekreukeld in een ‘Downward Dog’ en ik denk aan wat ik zo zal halen als toetje als beloning. Een reep Tony? Of anders haal ik een appeltaartje. Niet vergeten dat de vers geklopte slagroom ergens anders staat.

Ik doe een wijze poging tot ‘Lunges’, maar ik wiebel te veel, waardoor het praktischer is om gewoon even stil te staan. Nog een vaste klant: De Fanatiekeling die nét even een hupsje en een sprongetje extra doet. ‘Gewoon, lekker, je weet wel, tussen de oefeningen door, hup-hup, vlug-vlug, kunnen we verder? Ik heb energieeeee ja-ja-ja en ik ben zooooo fit-fit-fit!’ Zo iemand. Niet zo goed als De Expert, maar fanatieker dan goudenmedaillewinnaars zelf. Ik wil zo iemand, zij het met mijn blik, graag vermoorden. Maar dat mag niet tijdens een ‘Zonnegroet’, dat snap ik zelf ook wel.

De gewichten worden er door de medemensen in mijn groep vrolijk bij gehaald en volgens de klok zijn we 17 minuten bezig. Het criterium van De Groepsles is: je kunt niet zomaar stoppen en óók niet als je bijna sneuvelt. Geen longen meer hebt. Je benen niet voelt. Je je moeder spontaan mist. De Lenige Spriet naast mij ligt alweer languit op de yogamat te ‘Side-Planken’, een been in de lucht, welja, nog een arm erbij – met het gemak alsof ze op de bank een zak chips ligt te eten. Goed idee. Welke smaak zal ik zo halen? Bolognese? Of toch die spicy chili’s?

Nee. Op groepslessen heb ik het niet zo.

Tessa Heinhuis (32) is moeder van een tweeling, Bodi en Daaf (3). Ze is hoofdredacteur van Mama Magazine en schrijft over het eerlijke moederschap.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by TESS (@tessaheinhuis)