Als peutermoeder wil je op een verloren dag nog wel eens in Monkeytown belanden. Of in een speeltuin waar geen koffie te krijgen is. En altijd als ik er net 4,5 minuut ben, zit één van mijn zoons onder de kak.
Lees verder onder de advertentie
Zo gaan die dingen, hè. En dus hop, niet zeuren, maar gelijk ergens verschonen.
Bloedirritant
En wat me nu toch opeens mateloos irriteert, is dat de verschoonkussens, commodes of aankleedplanken in de openbare toiletten altijd alleen maar te vinden zijn in de toiletten voor vrouwen. In die van mannen? Alleen maar pisbakken. Heus geen verschoonplek voor baby’s of peuters in mannentoiletten in een pretpark, sportclub of restaurant. En als je er eens over nadenkt, dan is dat toch niet meer van deze tijd?
Ik heb als moeder van een tweeling van 3 jaar het geluk dat mijn man zoveel helpt. En misschien helpt hij ook wel zoveel omdat we nu eenmaal die tweeling hebben gekregen. Hij moet wel. Er zijn er altijd twee tegen twee, zeg maar. Dus is Bodi schoon en aangekleed, dan mag Daaf nog. En mijn man helpt altijd mee: met luiers, met eten geven, met naar bed brengen. Maar zodra we ergens naartoe gaan, ben ik het die met de luiers zeult en stikkend van de hitte in zo’n goor openbaar toilet zeurende spartelende billen moet afvegen. Ik doe het met alle liefde, maar het feit dat mijn man eigenlijk niet eens de kans heeft om zijn zoons te verschonen in een toilet, is raar. Mannen en vrouwen zijn tegenwoordig toch zo gelijk in het ouderschap?
Lees verder onder de advertentie
Mannentoiletten als ze groot zijn
Als mijn jongens wat ouder en zindelijk zijn, dan gaat het tij natuurlijk keren. Dan gaan ze juist altijd met papa mee naar de wc als we ergens zijn, omdat ze nu eenmaal piemels hebben en ze het vanaf een bepaalde leeftijd ongetwijfeld ‘dom’ en ‘iehl’ vinden om met mama mee te gaan plassen. Maar dat is pas als onze kinderen groter zijn, hè. Zeker niet de eerste 4 jaar: dan komt het verschonen, als je de deur uit gaat, áltijd aan op moeders. Idioot, wat mij betreft. Want een beetje effectief billen afvegen, dat doen echte kerels óók.
Tessa Heinhuis (32) is moeder van een tweeling: Bodi en Daaf. Ze is hoofdredacteur van Mama Magazine.
Het moederschap is prachtig, vervullend… en soms gewoon keihard overleven. En toch fluisteren veel ouders hun uitputting liever weg dan dat ze hem hardop uitspreken. Want toegeven dat je eraan onderdoor gaat? Dat voelt al snel als falen.
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Ben je op zoek naar een te leuke eyecatcher voor in de kinderkamer? Dan hebben wij dé musthave gespot: een opblaasbare poef in de vorm van Nijntje. En je scoort ‘m ook nog eens voor een leuke prijs.
Denk je aan een gezonde zwangerschap, dan denk je waarschijnlijk meteen aan de moeder. Stoppen met roken en alcohol, gezond eten, genoeg rust: alle adviezen lijken op haar gericht. Maar dat beeld klopt niet meer, blijkt uit een nieuwe Britse studie.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Je kent het wel. Je gaat “even langs” bij je ouders en voor je het weet zit je weer in een soort auditie van je leven: “Werk je nog steeds daar?” “Is dat wel handig met de kinderen?” “Je ziet er moe uit…”